Je zocht naar: "Italië"

Voor in de koffer: een nieuwe uitgave van Robert Harris’ boek Pompeii, dat al in 2003 voor het eerst verscheen. In dit spannende boek neemt Harris je mee naar een hete, broeierige week aan het eind van augustus 79. De beste plaats om aan de hitte te ontsnappen is de prachtige baai van Napels. Langs de kust vertoeven de rijken van het Romeinse Rijk in hun pompeuze villa’s. Maar er zijn onheilspellende waarschuwingen die niet genegeerd kunnen worden. Bronnen en rivieren drogen op, mensen verdwijnen, en het grootste aquaduct ter wereld, het enorme Aqua Augusta, stroomt ineens niet meer. Een fragment uit Pompeii Robert Harris vertelt op unieke wijze het verhaal van de vooravond van de uitbarsting van de Vesuvius. Een fragment: ‘Ze verlieten het aquaduct twee uur voor zonsopgang. Bij maanlicht klommen ze de heuvels boven de haven in – zes mannen in ganzenpas, de ingenieur voorop. Hij had ze zelf uit hun bed getrommeld – een en al stijve ledematen en gemelijke, onuitgeslapen...

Pinokkio, geboren en getogen in Collodi, in de heuvels van Toscane, heeft nu ook een plekje aan de Nederlandse kust. Op de boulevard van Scheveningen is, ter hoogte van museum Beelden aan Zee, een groot buitenterras aangelegd. Op een balkon, trappen en eilandjes zie je drieëntwintig sprookjesachtige beelden, met onder meer een heuse Pinokkio, in handen van Geppetto, die nog de laatste hand moet leggen aan de marionet. SprookjesBeelden aan Zee, zoals de gratis toegankelijke beeldentuin op de boulevard heet, bestaat uit drie grote en twintig kleinere beelden. De enorme Haringeter, die qua uiterlijk ook wel wat weg heeft van de Italiaanse Pinokkio, is dankzij zijn hoogte van twaalf meter al van veraf te zien. Maar ook bij de andere beelden denken we soms de invloed van Pinokkio te herkennen. Bij Horen, zien en zwijgen bijvoorbeeld, maar ook bij het poppetje bij het rechteroor van het sprookje De leeuw en de muis. De bronzen beelden, met een huid van glanzend patina, zijn een creatie...

Als je de kerk van Oudenbosch (in Noord-Brabant) bewondert, moet je twee keer met je ogen knipperen. Sta je nu in een Brabants dorpje of midden in Rome? De koepelkerk lijkt als twee druppels water op de Sint-Pieter, zowel van de buitenzijde als van binnen. Een kopie van de Sint-Pieter in Rome Pastoor Hellemons was zo onder de indruk van de Sint-Pieter dat hij in eigen parochie precies zo’n zelfde kerk wilde laten bouwen. Ondanks dat Oudenbosch toen slechts 3500 inwoners had, wilde hij een kerk die niet onderdeed voor de thuisbasis van de katholieke kerk. Hij had ontelbaar vaak door de Sint-Pieter gedwaald en wist precies welke elementen van deze basiliek ook in ‘zijn’ kerk aanwezig moesten zijn. Mgr. Van Hooydonk, de eerste bisschop van Breda, gaf in 1864 toestemming voor dit bijzondere bouwplan. De eerste steen voor de H.H. Agatha en Barbara werd gelegd in 1867, met als bouwmeester de beroemde architect Pierre Cuypers (die ook verantwoordelijk was voor onder meer het...

Ter ere van La Festa della Donna zetten we vandaag een inspirerende Italiaanse dame in het zonnetje: Oriana Fallaci. Fallaci (1929-2006) verwierf internationale bekendheid als journalist, auteur en opiniemaker. Al jong ontdekte ze dat het leven vaak ook een strijd is en vanaf haar eerste baan in de journalistiek bleek ze geïnspireerd door de pijnlijke waarheden uit haar eigen leven. Haar liefdesleven bijvoorbeeld was altijd vol drama en verdriet – een onuitputtelijke inspiratiebron voor haar romans maar ook de drijvende motor achter haar feministische houding en tomeloze ambitie. Onlangs verscheen bij Xander Uitgevers het boek Oriana, een vrouw. Dit veelbewogen verhaal van een sterke, complexe maar bovenal inspirerende vrouw en is de eerste en enige biografie van Fallaci die is geschreven met medewerking van haar familie. Een fragment uit Oriana’s jeugd Speciaal voor La Festa della Donna selecteerden we een bijzonder fragment uit Oriana’s jeugd: ‘Van jongs af aan wordt ze...

Wist je dat er vroeger in heel Italië de zogenaamde Italische tijd gold? Tot aan het begin van de negentiende eeuw hadden de klokken in Italië namelijk niet twee wijzers maar slechts één, die linksom – dus tegen de wijzers van de huidige klokken in – een ronde van vierentwintig uur maakte, maar de minuten niet telde. Niet middernacht markeerde destijds de overgang van de ene naar de andere dag, maar zonsondergang. Op dat moment luidden de klokken om de boeren op de velden te waarschuwen dat het tijd was om naar huis te gaan. De avond behoorde dus al tot de nieuwe dag. Dit systeem maakte het makkelijk om de resterende uren daglicht te berekenen, maar de klokken moesten wel voortdurend aangepast worden, omdat de tijdsduur tussen de ene zonsondergang en de volgende in de loop van een jaar vaak verandert. Van de Italische naar de Franse tijd Dit bleef zo tot de komst van Napoleon, die ook in Italië de Franse tijd invoerde, die nu nog steeds wordt gebruikt. Er zijn slechts weinig...

Bij Zandsculpturen Garderen stap je dit jaar terug in de tijd, want het thema van 2026 is het Romeinse Rijk. Je ontdekt een wereld van legioenen, keizers, tempels en arena’s. Extra bijzonder: in de eerste drie weken krijgen bezoekers een kijkje achter de schermen, terwijl de kunstenaars de hand leggen aan de laatste details. Waar je normaal vooral het eindresultaat ziet, beleef je nu ook het maakproces. Je ziet hoe gezichten ontstaan uit zand, hoe reliëfs laag voor laag worden opgebouwd en hoe kleine onderdelen – van helmveren tot mozaïekpatronen – met precisie worden uitgewerkt. Een unieke kans om de techniek, het tempo en de keuzes van de makers van dichtbij te ervaren. Van een triomfboog tot thermen Iconische en herkenbare Romeinse thema’s komen tot leven, waaronder een monumentale triomfboog met beeldhouwwerk en inscripties in reliëf, het Colosseum, Romeinse thermen, een legioenskamp, een Romeinse tempel, een levendige markt, aquaducten en mozaïeken die zijn...

Na Het eiland van de zielen en Een steek door het hart verschijnt begin maart het derde deel van de serie Echo’s van het kwaad van Piergiorgio Pulixi: De zevende maan. Namens A.W. Bruna Uitgevers mogen we alvast een voorproefje delen. Op een terras op Sardinië vieren commissaris Vito Strega, Eva Croce en Mara Rais de oprichting van een eenheid voor seriemoorden. Dan komt er een telefoontje dat hen abrupt terugroept naar het vasteland: in de moerassen van Lombardije is het lichaam van een jong meisje gevonden, vastgebonden en met een mysterieus masker op. Het tafereel doet denken aan een oude, onopgeloste zaak uit Sardinië die Eva en Mara maar al te goed kennen. Terwijl de aanwijzingen zich opstapelen, rijst één onheilspellende vraag: jagen zij op de moordenaar, of jaagt hij op hen? Lees alvast een fragment uit De zevende maan Dit fragment voert je mee naar speakeasy Minnie The Moocher 1930 in Cagliari: ‘Strega stak met zijn gestalte boven de aanwezigen uit en trok alle...

In oktober 2024 streken de Nederlandse Frans en Irma neer in San Severino, een rustig dorpje in Le Marche, waar ze je graag welkom heten op Il Tramonto, een rustige, kleinschalige en autoluwe camping met ruime kampeerplaatsen en twee appartementen. Zoals de naam al aangeeft, geniet je hier van een prachtige zonsondergang, maar ook overdag mag het uitzicht er zijn. Je kunt driehonderdzestig graden lang het prachtige platteland van Le Marche opzuigen, met dorpjes als Isola, Elcito en Castel San Pietro, allerlei kleuren groen en de schapen van de buurman, die vrolijk grazend hun belletjes laten klingelen. Ruime kampeerplaatsen Camping Il Tramonto heeft veertien XL-kampeerplekken, met per plek water, stroom en een picknicktafel met parasol of schaduwdoek. Je bent meer dan welkom met je caravan of camper (en hoeft geen steile of moeilijke wegen af te leggen naar de camping). Natuurlijk is er ook genoeg plek voor je eigen tent. De camping ligt op vierhonderdvijfenzeventig meter hoogte,...

Wat doe je als je op de terugweg van een heerlijke reis in Italië de vraag krijgt of je plaats wil nemen in de jury van het Nederlands Kampioenschap Lekkerste Pasta? Meteen toezeggen natuurlijk, want alleen al het idee om een paar uur pasta te mogen proeven, maakt de heimwee op voorhand minder erg. Pasta op hoog niveau Saskia: ‘Als ik half december na dik drie weken Italië terug naar Nederland trein, geniet ik tot Innsbruck van het prachtige uitzicht op de besneeuwde bergen. Daarna bestel ik een kom pompoensoep, als tegenwicht voor al die pasta die ik op Italiaanse bodem heb gegeten. Terwijl ik de laatste hap soep neem, zie ik een mail binnenkomen die mijn hart sneller doet kloppen. Of ik jurylid wil zijn tijdens de komende editie van het NK Lekkerste Pasta? Mijn voornemen om even minder (pasta) te eten, ben ik meteen vergeten. Want wie zegt nu nee tegen de mogelijkheid om pasta op hoog niveau te proeven? Uitstraling, creativiteit en smaak Op 13 januari is het zover. Acht chefs...

‘Ik droom van een taart in de lucht, om jou ook een stukje te geven. Er is genoeg voor iedereen – als we niet langer bommen, maar taarten zullen maken,’ zo schreef Gianni Rodari, een van de bekendste Italiaanse kinderboekenschrijvers, die in 1970 de Hans Christiaan Andersenprijs in ontvangst mocht nemen. Zijn moderne sprookje over een vliegende taart is vandaag de dag wellicht actueler dan ooit. Gianni Rodari schreef het verhaal al in 1964, samen met juffrouw Maria Luisa Bigiaretti en haar leerlingen van de hoogste klas van de Carlo Collodi-school, in de wijk Trullo in Rome. Het werd als feuilleton gepubliceerd in de Corriere dei Piccoli, een Italiaans weekblad voor kinderen, maar is er nu ook in het Nederlands, dankzij de vertaling van Inge Piryns (die eerder ook Rodari’s De muis die katten at vertaalde). Lees alvast een fragment uit De vliegende taart ‘Op een ochtend in april, het was rond zessen, stond in de Trullo, een buitenwijk van Rome, een groepje mensen te wachten...

De Italiaans-Nederlandse Giuseppe en de Duitse Anika vonden in november 2024 hun droomplek in de heuvels rondom Pergola (Le Marche), tussen de bergen en de zee. Ze doopten deze plek om tot Monte Pino, met luxe appartementen en studio’s voor gasten vanaf zestien jaar, met een heerlijk zwembad met uitzicht over de Cesano-vallei, richting de Adriatische Zee. Aan de andere zijde doemen de toppen van de Monte Catria en de Monte Acuto op. Luxe onder een heldere sterrenhemel Monte Pino bestaat uit een klein aantal luxe appartementen en studio’s, stuk voor stuk met een prachtig interieur dat Giuseppe en Anika met zorg hebben ontworpen, met aandacht voor sfeer, comfort en rust. Met veel liefde zijn sommige onderdelen van het oude huis, zoals houten balken, hergebruikt voor een duurzaam, stijlvol en vooral gezellig geheel. Elke plek heeft een volledig uitgeruste keuken, bedden met hoogwaardige matrassen, airconditioning en plafondventilatoren. Bij elk appartement hoort een eigen...

Ben je op zoek naar een fijne vakantiebestemming om met familie of vrienden te verblijven? Hou je van de bergen én de zee, zwemmen in helder water, maar wil je af en toe ook een dagje luieren op het strand of op verkenning in een middeleeuws dorpje? Dan is Agricampeggio Il Sogno precies wat je zoekt! Groen in alle opzichten Il Sogno ligt verscholen in de groene vallei van de Gordale-rivier, in het Parco Naturale delle Alpi Liguri. De camping is eigendom van een groep Italiaanse en Nederlandse vrienden die wonen en werken in Pigna en Castel Vittorio. Samen zetten zij zich in voor duurzame projecten die het achterland van Ligurië nieuw leven inblazen. Het terrein is ontwikkeld met veel aandacht voor natuur, landschap en culturele authenticiteit. Ecologische duurzaamheid speelt daarbij een belangrijke rol. Zo wordt er zorgvuldig omgegaan met watergebruik, energie, transport en afvalverwerking en vormt de biologische moestuin een essentieel onderdeel van het concept. Deze staat...