Home » 2012 » juli (pagina 2)

Archief per maand: juli 2012

Midden in het marmer

Tijdens een bezoek aan de marmergroeven van Carrara wil je natuurlijk niets liever dan in de voetstappen van Michelangelo treden en zelf ook een keer midden in het marmer staan. Dat kan, bij Cava Museo a Fantiscritti, dat zich midden in de marmergroeven bevindt. Je wordt welkom geheten door marmeren arbeiders en ossen op bijna ware grootte, die je direct een indruk geven van hoe de ‘marmerkoppen’ hier vroeger te werk gingen. Dat het geen gemakkelijk werk is, kun je natuurlijk wel bedenken, maar hier kun je je pas echt iets voorstellen bij het leven van deze arbeiders. Zeker als …

Lees meer »

Marmeren koppen van Michelangelo

Michelangelo haalde zijn marmer vooral in Carrara, zoals we vanochtend lazen. De inwoners van deze stad in Toscane kregen van de Romeinse schrijver Livius al de naam gens marmoris, geslacht uit marmer. Ook nu nog leeft het marmer door in hun hele wezen; de inwoners van Carrara worden door de huidige Toscaners niet voor niets ‘marmerkoppen’ genoemd. Het harde steen – en het zware werk om het marmer uit te graven en te transporteren – heeft hun karakter net zo gevormd als Michelangelo’s handen David, Mozes en Bacchus. Om te kunnen beoordelen of ze inderdaad iets weg hebben van Michelangelo’s …

Lees meer »

Carrara – waar Michelangelo zijn marmer haalde

Aan de voet van de Apuaanse Alpen, vlak bij de Toscaanse kust, ligt het dorpje Carrara. Hier komt het prachtige witte marmer van Michelangelo’s David en tal van andere bekende en minder bekende Italiaanse kunststukken vandaan. Hoewel elke kunstenaar kritisch was op het benodigde blok marmer, spande Michelangelo de kroon. Hij ging zijn marmer zelf in Carrara ophalen. Hij wilde het met eigen ogen zien, het blok marmer waarmee hij ging werken. Zijn idee was namelijk dat een beeld reeds in het marmer verborgen zat; de vaardige hand van een beeldhouwer zou het beeld slechts uit het marmer moeten bevrijden. Michelangelo …

Lees meer »

Kopie van een jeugd

Nadat we vanochtend Gerrit Komrij eerden met een gedicht over La Nave Puglia, het schip in de tuin van D’Annunzio’s villa, nemen we vanmiddag afscheid van de andere grote dichter die afgelopen week overleed, Rutger Kopland, volgens de Volkskrant ‘Nederlands meest geliefde dichter’. Kopland schreef prachtige gedichten over afscheid, maar minder bekend is dat hij ook schitterend schreef over Michelangelo’s David. David Beelden werden niet gemaakt, ze moesten ‘worden bevrijd uit het marmer’, alsof ze er al waren, altijd al, (ergens, in een windstille juni, op een wit, onbewoond eiland in een blauw-groene zee) en inderdaad, hij vond een prachtige …

Lees meer »

Morseseinen van Komrij

Na de ode aan Rome brengen we vandaag een ode aan twee grote dichters. Vanochtend aan Gerrit Komrij, van wie afgelopen zaterdag afscheid werd genomen. Hoewel hij in Portugal woonde, was hij een groot liefhebber van Italië. In een interview zei hij ooit: ‘Ik ben een deeltijd Italiaan.’ Komrij was ook een groot bewonderaar van Gabriele D’Annunzio, een Italiaans dichter, schrijver en politicus. D’Annunzio had een haat/liefdeverhouding met Mussolini. Die kon de voormalige oorlogsheld – want dat was D’Annunzio ook nog eens – niets weigeren. Zo verzuchtte D’Annunzio ooit tegen Mussolini dat hij wel een schip in zijn tuin wilde hebben liggen, …

Lees meer »

Dubbele ode aan Rome

Nel blu dipinto del blu, het liedje van vanochtend, zou volgens welingelichte Romeinse bronnen ook te horen zijn aan het begin en het einde van Woody Allens film To Rome with Love. Voor wie er nog niets over heeft gehoord: deze nieuwe film in het oeuvre van Woody Allen heeft Rome als decor en de liefde als overkoepelend thema; een perfect samenspel dus. Lang geleden, in 1959, speelde het liedje ook al een grote rol in een film die zelfs dezelfde naam draagt. In Nel blu dipinto del blu Domenico Modugno de charmante Turi speelt, een jonge Siciliaan die in …

Lees meer »

Korte mouwen met meloen

Nu de temperatuur in Toscane al wekenlang hoger en hoger klimt en regelmatig de 35 gradengrens bereikt, zie je steeds meer korte mouwen opduiken. Niet alleen in het straatbeeld (zelfs de Italianen halen met deze hitte op werkdagen hun elegante zomertruitjes uit de kast), maar ook op tafel. Op tafel? Ja, want korte mouwen is ook de naam van een Italiaanse pastasoort. In het Italiaans klinkt het alleen wat eleganter: mezze maniche. En zeg nou zelf, een volk dat zijn pastasoort zo’n sprekende naam geeft, daar moet je toch wel van houden? De korte mouwtjes heten overigens zo omdat de …

Lees meer »

Ravioliblues

Het lachertje van Europa (Berlusconi) heeft in het land met een belachelijk hoge staatsschuld plaatsgemaakt voor Europa’s lieveling (Monti). Italië piept en kreunt onder de economische crisis maar is blij met het teruggekeerd fatsoen in het regeringspaleis. Voor even dan. In Ravioliblues, een selectie van ruim tachtig op fd.nl in korte tijd razend populair geworden columns, schetst correspondent Maarten Veeger deze cruciale periode voor Italië. Maar hij zag ook volksvertegenwoordigers die voor straf honderd euro moesten betalen voor een pizza Margherita. Hij ontdekte dat ‘baantjes trekken’ volkssport nummer 1 is, geen land zo mooi om vader te zijn, boer zijn …

Lees meer »

Cirkels in het graan – Luoghi d’Esperienza rondom Volterra

In Toscane gaan natuur en cultuur prachtig samen. De mooiste renaissance-steden met ontelbare koepels en torentjes worden afgewisseld door donkergroene cipressen, eindeloze wijngaarden, zilvergroene olijfbomen en uitgestrekte graanvelden. Juist ook dit landschap is voor veel kunstenaars een bron van inspiratie. We bezochten al de Tarottuin van Niki de Saint Phalle en Il Bosco della Ragnaia, met een prachtig samenspel tussen natuurlijke en culturele elementen. Op weg naar Volterra is er eveneens een schitterende symbiose tussen cultuur en natuur. Van verre zie je ze plots opduiken, de cirkels in de graanvelden. Ze staan rechtop, als grote ringen, en zeker met de …

Lees meer »

Il Bosco della Ragnaia – filosoferen in een betoverend bos

In de buurt van de abdij van Monte Oliveto Maggiore, waar we gisteren waren, ligt een onbekend pareltje waar slechts weinig mensen weet van hebben: de bijzondere tuin van de Amerikaanse filosoof en kunstenaar Sheppard Craige. Ondanks het feit dat de lijfspreuk van deze Craige Se non qui, dove? (Als niet hier, waar dan wel?) is, is het niet zo gemakkelijk om de weg naar deze tuin te vinden. Wanneer je vanuit Montalcino de weg naar Asciano neemt, kom je door het dorpje San Giovanni d’Asso. Vlak voor je het gehucht weer uitrijdt, zie je twee zuilen. Op een van deze zuilen …

Lees meer »

Een kleurrijke kat, een magiër van mozaïek en vrolijk badende vrouwen

Liep er vanochtend nog een zwarte kat door het beeld, vanmiddag stuitten we op een veel vrolijker versie van dit dier, met de naam Ricardo: We keerden na bijna een jaar terug naar de Giardino dei Tarocchi, de Tarottuin, van Niki de Saint-Phalle, in het zuiden van Toscane. Na het eerdere bezoek aan dit kleurrijke paradijs vol met schitterende beelden, kleurrijke details en vrolijk stemmende mozaïeken wilden we zeker weten terug om die bijzondere sfeer nogmaals te ervaren. Zelfs de beelden van de dood, de gehangene en het rad van fortuin kunnen het heerlijke gevoel dat de tuin je steeds weer geeft …

Lees meer »

De zwarte kat van de Abbazia di Monte Oliveto Maggiore

Vrijdag de dertiende is in Italië, anders dan in Nederland, geen dag die geboren lijkt voor het ongeluk. Het Italiaanse ongeluksgetal is dan ook niet dertien, maar zeventien – aangezien 17 in Romeinse cijfers (XVII) het anagram is van VIXI, Latijn voor Ik heb geleefd of Ik leefde. Vandaag besteden we op Ciao tutti toch aandacht aan het ongeluk, maar dan in een andere gedaante: die van een zwarte kat. Aanleiding is het verschijnen van het boek Kunst & kleur van Stefano Zuffi, waarin hij heeft verzameld hoe kunstenaars in de loop der eeuwen omgingen met kleur, welke betekenis ze …

Lees meer »

Tien verdwenen dagen

Getallen, data, tijd en de lengte van de meter zijn objectieve waarheden die het leven overzichtelijk maken, nietwaar? Niet waar. In Tien verdwenen dagen onderzoekt Michiel van Straten dergelijke alledaagse dingen, en ontdekt verrassende verhalen. Zoals dat van André Méchain, de meest precieze wetenschapper ter wereld. Hij werd bijna krankzinnig tijdens het definiëren van de lengte van de meter (die nu 0,2 mm te kort is). Of dat van de jonge Stuart McArthur, die een wereldkaart maakte die zijn docenten schokte en zijn klasgenoten in verwarring achterliet – niks was herkenbaar, terwijl er niets fout was. ‘De twaalfjarige scholier Stuart …

Lees meer »

Nog meer moois van Marilyn

Galleria Varart in Florence wijdt deze zomer net als het Museo Ferragamo een expositie aan Marilyn Monroe. In deze galerie zijn geen objecten van de Amerikaanse actrice te zien, maar schittert Monroe zelf als nooit tevoren. Op een aantal werken van Silvano Campeggi, die haar sinds 1956 talloze malen heeft geschilderd, zien we Marilyn als een perfect icoon, als een bijna onecht persoon, als een mythe die nooit ouder wordt en die nog altijd harten sneller weet te doen kloppen. De expositie, met de heerlijke naam Maestro, do I need to get undressed, is tussen 10.00 en 12.30 uur en tussen 16.00 en …

Lees meer »

Ciao tutti tweede bij de Travvies Awards!

Eindelijk weten we dan wie de winnaars van de Travvies Awards zijn! Nadat ik dinsdag 19 juni – onder de Toscaanse zon – bericht had gekregen dat Ciao tutti voor de derde keer was genomineerd, hebben jullie allemaal massaal gestemd, waarvoor dank! Maar er was dit keer meer nodig om te winnen… Vanaf 29 juni was het oordeel aan de jury. Anders dan voorgaande jaren werd de website met de meeste stemmen namelijk niet automatisch als winnaar uitgeroepen. De drie websites die in elke categorie het grootste aantal stemmen hadden gekregen, werden dit jaar ook nog eens beoordeeld door een …

Lees meer »

Romeins timemanagement tijdens de vakantie

Een goede raad voor iedereen die de komende weken op vakantie gaat: ga niet de hele dag in de zon liggen. Dat is, volgens Seneca althans, zonde van je tijd. Tenzij je in de zon gaat liggen met zijn door Vincent Hunink prachtig vertaalde adviezen, in een nieuwe, compacte uitgave die in elke koffer past. Druk, druk, druk. Dagen en jaren vliegen voorbij. Wat is het leven toch kort! Het zijn veel gehoorde uitspraken, maar de Romeinse filosoof Lucius Annaeus Seneca vindt ze absolute onzin. In De brevitate vitae (‘Over de kortheid van het leven’) verklaart hij zich nader. Het …

Lees meer »

Nieuwe kunst van Caravaggio – of toch niet?

Afgelopen donderdag hielden kunsthistorici hun adem even in. Maurizio Bernardelli Curuz en Adriana Conconi Fedrigolli, twee Italiaanse onderzoekers, kondigden die dag aan dat ze maar liefst honderd nieuwe werken hebben ontdekt die toe te schrijven zijn aan Caravaggio. Volgens de onderzoekers zijn de werken tussen 1584 en 1588 gemaakt door de grote meester, toen deze nog in de leer was bij Simone Peterzano, aan wie de werken eerst werden toegeschreven. Caravaggio studeerde en werkte in Peterzano’s atelier voordat hij zijn geluk in Rome ging beproeven. De werken (veelal tekeningen en een paar schilderijen) zouden samen wel 700 miljoen euro waard …

Lees meer »

Koken met kruiden

Na de bruschetta met tomaten uit eigen tuin vandaag een recept met kruiden uit eigen tuin, uit het kookboek Villa Bussola kookt met Puur Aroma. De titel van dit kookboek geeft direct aan hoe het boek tot stand is gekomen. Monique Radder (eigenaresse van biologische kruidenkwekerij Puur Aroma in het Zuid-Limburgse Margraten) en Vanessa Bussola (van vakantieaccommodatie en minicamping Villa Bussola in Le Marche delen namelijk een passie voor het koken met Italiaanse kruiden. Ze verzamelden een heleboel Italiaanse recepten waarin kruiden de hoofdrol speelden, en bundelden deze in een vrolijk, frisgroen kookboek met ringband. Bij het lezen van de …

Lees meer »

Bruschetta met tomaat uit eigen tuin

Laatst overkwam het me weer een keer, op een terras in Haarlem. Ik bestelde drie stukjes bruschetta (uitgesproken als broesketta, zoals het hoort), waarop de ober mij verbeterde en zei: ‘Drie broesjetta dus?’ Op dat soort momenten moet ik erg hard op mijn tanden bijten om de ober niet te vertellen hoe het eigenlijk hoort. Maar jammer is het wel, zo’n verbastering van de Italiaanse lekkernij der lekkernijen. Aan het begin van Ciao tutti schreef ik al eens een blogstukje over dit simpele, maar o zo lekkere gerecht. Ik citeerde toen Marlena de Blasi, die in haar boek Duizend dagen …

Lees meer »

Kop in de wind

Wilfried de Jong, bekend van Sportpaleis de Jong en Holland Sport, fietst in Kop in de wind door Limburg, Frankrijk, New York en Italië. Hij fietst de fantasie tegemoet en laat voor zijn achtervolgers de prachtigste verhalen achter. In Kop in de wind rijdt een kale fietser over lopers van asfalt door wereldsteden, bergketens en Hollandse polders. De fiets leidt hem naar onverwachte situaties en wonderlijke ontmoetingen. Hij wordt gemasseerd door een Franse wielerweduwe, fietst tegen zijn zin met een invalide oorlogsveteraan, ontmoet mr Trouble en zoekt wanhopig naar een reserveonderdeel voor zijn Pegoretti. In Manhattan neemt hij plaats op een …

Lees meer »