Home » Reizen door Italië » Lazio » Sant’Angelo di Roccalvecce – een dorp vol sprookjes
Ga op pad met de Ciao tutti City Walks!

Sant’Angelo di Roccalvecce – een dorp vol sprookjes

Er was eens een klein dorpje in de heuvels in de provincie Viterbo, in het noorden van Lazio. Het wordt nog slechts bevolkt door honderdtwintig inwoners. Alle anderen trokken weg om nog maar zelden terug te keren, voor een snel familiebezoek met hoogtijdagen.

De straten zijn er, anders dan in het nabijgelegen Cività di Bagnoregio, nagenoeg verlaten. In de bar zit altijd hetzelfde groepje locals, verstoken van nieuwe verhalen. Met zo’n grote toeristentrekpleister als Bagnoregio in de buurt, vonden een paar dorpelingen dat het anders moest. Het dorpje moest weer tot leven gewekt worden, weer op de kaart gezet worden. Maar hoe?

Gianluca Chiovelli en zijn neef Alessandro geloofden in sprookjes als redmiddel van hun dorp. Ze richtten de Associazione Culturale Arte e Spettacolo (ACAS) op en gingen op zoek naar een kunstenaar die een tot de verbeelding sprekend sprookje tevoorschijn kon toveren op een van de muren van het dorp.

Ze wilden Sant’Angelo di Roccalvecce omtoveren tot een dorp vol sprookjes, met dank aan muurschilderingen die de mensen moesten laten dwalen door de straten en steegjes, op zoek naar bekende verhalen.

De eerste murales, van de hand van Tina Loiodice, werd voltooid op 27 november 2017. Als sprookje koos men voor Alice nel paese delle meraviglie, Alice in Wonderland. Tina en Alice maakten van Sant’Angelo di Roccalvecce un paese delle fiabe, een sprookjesdorp.

Als wij zo’n anderhalf jaar later, in het voorjaar van 2019, onze auto aan de rand van het dorp parkeren, worden we verwelkomd door de speelkaarten uit het verhaal. In het gebouw wordt druk gewerkt. Volgens een van de schilders komt er een bed & breakfast.

Op weg naar de enige bar van Sant’Angelo di Roccalvecce zien we ook Alice zelf, die samen met het konijn de voorgevel van het pand in beslag neemt. De wijzers van het klokje staan symbolisch op 11.27 uur, een verwijzing naar 27 november, de dag waarop Alice – en daarmee het dorp – tot leven werd gewekt.

Na een snelle espresso in de bar gaan we op zoek naar de andere muurschilderingen. Volgens de bardame moeten er op zo’n achttien muren sprookjes, verhalen en legendes te zien zijn, grotendeels van de hand van vrouwelijke kunstenaars.

Zo heeft Tina Loiodice naast Alice in Wonderland ook Il piccole principe (De kleine prins) geschilderd (in februari 2018), gevolgd door La piccola fiammiferaia (Het meisje met de zwavelstokjes) in augustus 2018 en Don Quichotte in september 2018.

Bij Il piccolo principe komen we een man tegen met een telefoon tegen zijn oor en een zak brood in zijn handen. Het blijkt Alessandro te zijn, een van de oprichters van de ACAS. Hij staakt meteen zijn telefoongesprek en vraagt naar de reden van ons bezoek. Want hoewel er hier in het Paasweekend vijfduizend bezoekers rondwandelden, is het sprookjesdorp op de ietwat druilerige donderdag na Pasen zo goed als verlaten.

Als we vertellen dat we Nederlandse journalisten zijn die over Italië schrijven, schuift hij energiek het brood onder zijn arm. Hij wil ons graag alle murales laten zien, zodat we geen enkel sprookje zullen missen. Trots troont hij ons mee naar het meisje met de zwavelstokjes.

Vervolgens showt hij ons Le fate di Avalon (mei 2018), Il brutto anatroccolo (Het lelijke eendje, november 2018) en La bambina e il cantastorie (april 2019), allemaal gemaakt door Tina Loiodice.

Van deze laatste is de verf nauwelijks opgedroogd, maar Tina zal vlak na ons vertrek terugkeren voor Il collo di bottiglia en later nog voor Pinocchio (die voor begin mei op de planning staat). Gelukkig belooft Alessandro foto’s te sturen:

Tina’s Don Quichotte bewaart hij voor het laatst. Al snel zien we waarom: Tina heeft het sprookjesfiguur duidelijk naar voorbeeld van Alessandro gemodelleerd.

Alessandro is ontroerd door ons enthousiasme. Hij vertelt dat ook zijn overleden vrouw, Laura, is vereeuwigd op de muren van het dorp. Wat een prachtig eerbetoon!

Na de werken van Tina Loiodice wijst Alessandro ons ook op de muurschilderingen van andere kunstenaars, bijna allemaal vrouwen. Vlak bij Don Quichotte, in een verborgen achterafstraatje, zijn Hans en Grietje verstopt, getekend door twee jonge studentes, Isabella Modanese en Cecilia Tacconi (in september 2018).

Daniela Lai maakte in mei 2018, La fiaba del passato (het sprookje van het verleden), tegenover La Fontana della Chiesa, de dorpsfontein die ooit ook de oude wasplaats vlak bij de fee van water voorzag. Daniela werkte niet met verf, maar voorzag de muur van de Cantina del Nonno Alvaro van een kunstwerk van tegeltjes en terracotta.

Een ietwat verborgen hoekje is de nieuwe woonplaats van Gli gnomi dei Grimm (de dwergen van Grimm) van Stefania Capati (november 2018).

Een van de weinige mannelijke kunstenaars, Manuel De Carli, maakte in december 2018 Undici variazioni su Pinocchio (elf variaties op Pinokkio).

Al wandelend wijst Alessandro ook de muren aan waarop nieuwe sprookjes tot leven moeten komen. Zo worden dit voorjaar nog de verhalen van Peter Pan, van de zwaard in de rots en van de vlucht over Cività geschilderd.

Ook is men druk bezig met een nieuwe wandelroute, Il Sentiero dei Castelli e delle Fiabe, langs kastelen en sprookjes, die vanuit het verlaten dorp Celleno via het Castello Costaguti in Roccalvecce naar de sprookjes in Sant’Angelo di Roccalvecce leidt.

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek de mooiste vakantieadressen in Italië

2 reacties

  1. Wat leuk om dit artikel te lezen. Wij camperen al 40 jaar aan het Lago di Bolsena. Toch weer wat nieuwe plekjes door jullie beschreven gevonden. Grazie grazie

  2. Wat leuk om te horen, grazie a voi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *