Je zocht naar: "wijn"

Elke, Pepijn en baby Floris vieren vakantie in Umbrië. Elke deelde in deze blog al fijne tips voor een heerlijk verblijf in Trevi, in dit artikel vertelt ze over hun uitstapjes naar Spoleto, Orvieto en Perugia, mét parkeertips en fijne adresjes voor i viaggiatori più piccoli, de kleinste reizigers. Elke: ‘Toen we nog met z’n tweetjes door Italië trokken, gingen we iedere dag op pad om nieuwe dingen te ontdekken. Dat is met een kleintje van een jaar net iets moeilijker. Je zit natuurlijk sowieso nog met slaapjes. Floris sliep gelukkig ook wel in de kinderwagen, maar we merkten toch dat het soms beter was om hem lekker in zijn bedje te laten slapen. Daarom besloten we om één dag een uitstap te doen en de volgende dag thuis te blijven. Zo kon Floris op zijn gemak uitrusten en wij konden om de beurt aan het zwembad gaan genieten van de zon en een boek. Tips voor Spoleto Een van onze uitstapjes was naar Spoleto, op slechts een half uurtje rijden van Residenza il Paradiso, onze...

‘Het culinaire hoogseizoen,’ zo noemt Manuela Darling-Gansser het najaar in het noorden van Italië. Herfst in Piemonte betekent: druiven plukken, wijn maken, truffels en andere wilde paddenstoelen verzamelen en rijst oogsten langs de oevers van de rivier de Po. Ook komen in dit seizoen de nieuwe kazen, gemaakt door piepkleine kaasmakerijen in de bergen, op de markt. Kortom, op culinair gebied is Piemonte een van de rijkste streken van Italië. In haar boek Herfst in Piemonte neemt Manuela Darling-Gansser je mee op haar omzwervingen door deze regio. Ze bezoekt landhuizen, voedselmarkten, delicatessenwinkeltjes, de elegante hoofdstad Turijn en de hooggelegen dorpjes in de Val Sesia – dit alles om de geheimen van de regionale keuken te ontdekken. Ook bezoekt ze de Langhe, de wijnregio waar onder meer de wereldberoemde Barolo gemaakt wordt. Deze culinaire reis heeft geresulteerd in een boek vol verleidelijke recepten: risotto met kalfsniertjes, asperges met gesmolten Parmezaanse...

Sarzana is een kleine maar fijne stad, op de grens van Toscane en Ligurië. Je vindt er geen massa’s toeristen, zoals bij de Scheve Toren van Pisa of de Cinque Terre, maar wél heel veel moois om te zien en te proeven. De middeleeuwse stadsmuren van Sarzana Sarzana heeft een eeuwenlange geschiedenis. De stad wordt al genoemd in zeer antieke bronnen. De heerschappij over Sarzana was in handen van onder meer de Malaspina’s, de Visconti’s, de Pisanen, de Genuezen en de Florentijnen. Dante zou er na zijn verbanning uit Florence een tijdje hebben verbleven en in het ommuurde middeleeuwse centrum stap je als het ware even terug naar de tijd waarin Dante leefde. De middeleeuwse bebouwing is verbazingwekkend goed bewaard gebleven, net als de stadsmuur met zijn vier verdedigingstorens, de Torrione San Francesco, de Torrione Stella, de Torrione Genovese en de Torrione Testaforte. Fortezza Firmafede & Fortezza di Sarzanello Naast deze stevige stadsmuur heeft Sarzana maar liefst twee...

Toscane is voor Saskia een tweede thuis. Ze woonde er een tijdje, eerst in Florence en later in Siena – met als blijvend souvenir een sterk Toscaans accent dat Italianen altijd op het verkeerde been zet over haar afkomst. Ze kent de regio dan ook als haar spreekwoordelijke broekzak, van de Lunigiana in het noorden, tegen de grens met Ligurië, tot de Maremma in het zuiden, tegen de grens met Lazio. Ze heeft er overal vrienden, van haar vroegere lerares Italiaans, B&B-eigenaren en collega-bloggers tot kaasboeren, slagers en wijnmakers. Toen Aviko haar vroeg om te helpen bij het organiseren van een buurttafel on tour door Toscane, zei Saskia dan ook geen nee. Ze stippelde een mooie route langs Toscaanse lekkernijen uit, van de bijzondere lardo die rijpt in de marmergroeven bij Carrara tot de smaakvolle pecorino uit de stomende heuvels rondom Monterotondo Marittimo. Saskia: ’Toen de route eenmaal stond, kreeg ik van Aviko de vraag of ik niet een stukje mee wilde reizen, samen met...

Wie aan Toscane denkt, denkt aan rode wijn, olijfolie, pasta en pecorino. Maar wist je dat deze Italiaanse regio in de negentiende eeuw niet alleen lekkernijen naar andere Europese landen exporteerde, maar ook een van de grootste koperleveranciers van heel Europa was? In Montecatini Val di Cecina kun je afdalen in een voormalige kopermijn, op zoek naar sporen van een onbekend verleden… Het dorpje Montecatini Val di Cecina is niet meer dan een speldenprik op de kaart van Italië. Het ligt in de provincie Pisa, niet ver van Volterra. Dit deel van Toscane staat bekend om zijn unieke grondstoffen, zoals koper en albast. De Etrusken wisten deze kostbare materialen al te vinden. Dankzij hen wisten ook latere bewoners van dit deel van Italië dat er hier in de grond allerlei kostbaars voor het oprapen lag. Of voor het oprapen, men moest er natuurlijk wel best wat moeite voor doen. Zo werden er kopermijnen uitgegraven waar de werknemers hele dagen in het donker aan het werk waren. Een van...

We worden omringd door heuvels vol witte stenen, stoomwolken die uit de aarde opstijgen, borrelend water, sissende geisers, een bijna onaardse warmte en een onwelriekende zwavelgeur. Als we niet beter zouden weten, zouden we denken dat we op een andere planeet zijn beland. We zijn echter nog op aarde, om precies te zijn in Toscane. Ver weg van de bekende bezienswaardigheden als Florence en Siena ligt het Parco delle Biancane. Dit stukje Toscane staat niet bekend om zijn heuvels vol wijnranken en olijfbomen, maar om een enorme vulkanische activiteit. Tussen de witte stenen, waaraan het Parco delle Biancane zijn naam dankt, ontspringen talloze warmwaterbronnen, die deels gebruikt worden om geothermische energie op te wekken. Tussen de stenen lopen hier en daar lange pijpleidingen, die naar de verderop gelegen elektriciteitscentrales slingeren. Een unieke plek, waar we je graag mee naartoe nemen, zonder de geur van zwavel en zonder de broeierige hitte, maar mét schitterende beelden...

Ferrara is zo’n heerlijke, ietwat onderbelichte Italiaanse stad waar het altijd goed toeven is. ’s Zomers fiets je door de stad, flaneer je door de hoofdstraat en strijk je neer op een van de terrassen. ’s Winters warm je je na een lange wandeling door de stad aan het vuur van een open haard, met een goed boek en een glas rode wijn. In Ferrara lazen we het hele oeuvre van een van de bekendste inwoners van de stad, Giorgio Bassani. Il Giardino dei Finzi-Contini (De tuin van de Finzi-Contini) is zo’n boek dat elke Italiëliefhebber minstens één keer in zijn leven moet lezen. Liefst in Ferrara natuurlijk. De boeken van Giorgio Bassani, die zich allemaal afspelen in Ferrara of in de directe omgeving, hadden lang geleden al een verlangen naar die stad vol verhalen gewekt en ik had het gevoel dat ik er nu deel van ging uitmaken – maar dan moest ik haar wel leren kennen, écht leren kennen, niet als een toerist, maar zoals Bassani haar had gekend. Bassani wordt regelmatig...

De familie Colonna is geen onbekende in Italië. In Rome prijkt bijvoorbeeld het imposante Palazzo Colonna, dat werd ontworpen door paus Martinus V, alias Oddone Colonna. Zijn naam mag dan wellicht wat in de vergetelheid zijn geraakt, maar hij was belangrijk voor het verloop van de kerkgeschiedenis op Italiaanse bodem. Hij was het namelijk die een einde maakte aan het kerkelijk schisma en de pauselijke zetel van Avignon weer naar Rome haalde. In de iets recentere Romeinse geschiedenis kom je de naam Colonna ook tegen. Zo was Prospero Colonna twee keer burgemeester van de Eeuwige Stad, van december 1899 tot oktober 1904 en van juli 1914 tot juni 1919. Dankzij zijn huwelijk met Maria Massimo, hertogin van Rignano en van Calcata, kwam een schitterend landgoed met ontelbaar veel olijfbomen in Molise in de familie: Masseria Bosco Pontoni, in San Martino in Pensilis (provincie Campobasso). Het echtpaar kreeg vier zonen, onder wie Piero, die net als zijn vader in Rome woonde en werkte en...

Napels is een stad met vele gezichten. Door sommigen wordt Napoli gezien als stad van camorra, afval en chaos, anderen vinden het een van de mooiste steden van Italië. De Napolitanen zijn daar zeer uitgesproken over: Napulè ís de mooiste stad van Italië. Punt. Joël en Iris van Ontdek Napels delen de mening van de Napolitanen. Ze hebben hun hart verloren aan al het moois wat deze stad te bieden heeft. Vooral de uitkijkpunten in deze stad maakt ze elke keer weer sprakeloos. Iris: ‘Deze uitkijkpunten bieden adembenemend uitzicht over de stad en de zee. Zonde om deze niet met jullie te delen, vandaar een artikel met onze favoriete views. Door de vulkaan Vesuvius en het feit dat Napels in een baai ligt, is er altijd wat verleidelijks te zien…’ 1 Belvedere Sant’Antonio, Posillipo Iris: Dit uitzichtpunt is toch wel mijn absolute favoriet. Je ziet vanaf dit punt (aan de Via Minucio Felice 3-7) Napels mooi liggen, met het silhouet van de Vesuvius erachter. Bovendien heb je hier...

Tijdens onze route rondom het Lago di Bolsena logeren we bij Il Caminetto Resort, even buiten Montefiascone. Dit heerlijke hotel ligt aan de oude Via Cassia, op vierhonderdvijftig meter hoogte, waardoor je een fantastisch uitzicht hebt over het meer van Bolsena, zowel vanuit de meeste kamers als vanuit het restaurant. Onder de uitbundig bloeiende blauweregen worden we hartelijk ontvangen door Margherita, die ons voor aankomst had beloofd een mooie kamer voor ons te reserveren. Welke het wordt weten we voor we over de drempel stappen nog niet, want Il Caminetto Resort heeft acht verschillende kamers, die allemaal anders zijn ingericht. We hebben al gezien dat in elke kamer een bijzondere eyecatcher te vinden is, van kasten bekleed met oude kranten en strips tot gehaakte knuffels en kleurrijke kussens. Een aantal kamers heeft ook een balkon. Een kamer voor in de krant Margherita heeft duidelijk naar onze achtergrond gekeken, want nadat haar collega onze koffers naar binnen heeft...

Het beklimmen van de Vesuvius staat hoog op het wensenlijstje bij de meeste mensen die Napels bezoeken. Maar wist je dat de vulkaan ook uitstekend terrein is voor paardrijtochten? Iris en Joël van Ontdek Napels nemen je mee! Iris: ‘Dennen, elzen, esdoorns en druivenplanten. Overal om ons heen zien we groen als we over de paden op de helling van de Vesuvius hobbelen met onze paarden. De Vesuvius is een groene vulkaan, omdat sinds de laatste uitbarsting in 1944 flink geïnvesteerd is in herbebossing. Vanuit de stad valt het ons nooit zo erg op. We blijven ons er daarom elke keer weer over verbazen als we de vulkaan bezoeken. Een uur geleden werden we door onze gids Giuseppe opgepikt bij het treinstation van Pompeï. In Napels kwam de regen met bakken uit de hemel en vanuit de trein zagen we zelfs hagel. Giuseppe verzekerde ons aan de telefoon echter dat het weer in Pompeï prima zou zijn. En dat blijkt te kloppen. We springen in zijn kleine Fiat en rijden richting de paardenranch van...

In haar roman De laatste trein uit Ligurië verbindt Christine Dwyer Hickey het landelijke Ligurië van de jaren dertig met het grauwe bestaan in Dublin tegen het eind van de twintigste eeuw. Dwyer Hickey woont afwisselend in Ierland en aan de Italiaanse Rivièra. Ze kent beide plekken dus goed, maar De laatste trein uit Ligurië is ook op een ander vlak een persoonlijk verhaal. Christine Dwyer Hickey baseerde het namelijk op haar eigen familiegeschiedenis. Ze laat daarmee zien dat identiteit en geschiedenis onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, wat je ook verhult of verandert. Het is 1933. Bella Stuart laat haar rustige leven in Londen achter zich om in Italië te gaan werken als gouvernante van Alec, het zesjarige zoontje van een jonge joodse erfgename en de aristocraat signor Lami. Wanneer Alecs vader sterft, verhuizen Bella en Alec naar het zomerverblijf van de familie in Bordighera. Daar ontmoet Bella Edward, de pianoleraar van Alec. Geleidelijk groeit er vertrouwen en...