Je zocht naar: "arezzo"

Roman Helinski verruilde zijn Amsterdamse schrijverswoning begin oktober voor de verwezenlijking van een lang gekoesterde droom: een jaar in Italië wonen. Hij begon in Bologna, maar reisde vervolgens door naar Montepulciano, een van de bekendste wijnstadjes van Toscane, waar de herfst de heuvels kleurt. Roman: ‘Wanneer ik aankom in Montepulciano, laat in oktober, vraag ik me af waar de herfst is gebleven. Maar in de paar dagen dat ik in de wijnstad verblijf, sijpelt dit seizoen het landschap binnen. Over een witte grindweg wandel ik met een flinke rugzak om naar mijn verblijf, even buiten Montepulciano. De weg krijt mijn schoenen. Een Fiat komt van achter aangereden, achtervolgd door een uitdijende stofwolk. De Fiat rijdt langszij. Het raampje gaat open. Een oudere dame vraagt of ik een lift wil. Ik vertel haar waar ik naartoe moet: Agriturismo Ardene. In moeizaam Engels zegt ze: ‘Dan ben jij Roman. Ik verwacht je.’ Benedetta, zoals de dame blijkt te heten, runt een...

Heimwee naar de zomer? Ook de herfst is in Florence en omgeving een heerlijke tijd voor een bezoek. Omarm het najaar en geniet van truffels, kastanjes, wijn en vooral van vers geperste olijfolie! In deze tijd van het jaar kun je er niet omheen: overal in Toscane worden olijven geplukt en naar de frantoio, de olijfpers, gebracht, waar de olijven worden omgetoverd tot goudkleurige olijfolie. Er gaat niets boven het proeven van deze vers geperste olijfolie, het liefst op een sneetje geroosterd brood. Deze lekkernij heeft zelfs een speciale naam: fettunta (van fetta, sneetje, en unta, vet/olieachtig). Tijd voor de olijvenpluk De grote pluk vindt grofweg plaats tussen begin november en half december, waarbij elke streek en elke olijfboomeigenaar er een eigen ‘ideale pluktijd’ op nahoudt, die onder invloed van weersomstandigheden ook nog eens per jaar kan variëren. De olijven worden meestal nog echt met de hand geplukt. Zo voorkom je dat de olijven beschadigd raken (en dus minder...

Afgelopen zondag ging in Gaiole in Chianti de zeventiende editie van L’Eroica van start, een inmiddels wereldwijd bekende fietstour over de strade bianche van Toscane, waaraan dit jaar maar liefst negenendertig verschillende nationaliteiten deelnamen. Het maximaal aantal deelnemers is vastgesteld op vijfduizend. Door de toegenomen belangstelling heeft de organisatie dit jaar voor het eerst een loting voor deelname in moeten stellen. Het gaat nadrukkelijk niet om de competitie; het is een jaarlijks terugkerend festijn voor gepassioneerde, veelal oudere fietsers (zeventig procent is ouder dan veertig jaar), van wie een minderheid vrouw is (al is dit jaar een record aantal deelnemers vrouw, maar liefst twaalf procent), die de goede tijden van Fausto Coppi en Moser (van wie oom Francesco en neef Moreno ook meereden) willen laten herbeleven! Dit jaar was zelfs Felice Gimondi in eigen persoon aanwezig. Hij droeg het shirt dat hij aangetrokken kreeg toen hij in 1973 wereldkampioen werd,...

Midden in de Chianti ligt het Castello Vicchiomaggio. Hier wordt niet alleen een bijzonder goede Chianti gemaakt, maar het is ook de plek waar Leonardo Da Vinci in elk geval een deel van zijn Mona Lisa schilderde. Sinds 1964 is het castello in handen van de familie Matta, die van de wijnboerderij tevens een restaurant en luxe hotel heeft gemaakt: Inspiratiebron voor Da Vinci’s Mona Lisa Deze familie is maar wat trots op hun beroemde gast en wijzen ons dan ook graag op sporen van zijn aanwezigheid. Zo vertellen ze ons dat Leonardo da Vinci, terwijl hij op het kasteel van Vicchiomaggio verbleef, vaak naar een villa verderop trok. In deze villa, met de schitterende naam Vignamaggio, woonde de familie Gherardini. De dochter van Anton Maria di Noldo Gherardini, de eigenaar van de villa, trouwde met Francesco del Giocondo. Deze dochter heette Lisa, maar wij kennen haar veel beter onder de naam Mona Lisa. Toen Francesco del Giocondo namelijk had vernomen dat de beroemde Da Vinci zo...

Naast de Giardino delle Rose en de Giardino di Boboli in Florence staat ook het Parco di Pratolino op Unesco’s Werelderfgoedlijst. Het park ligt in de heuvels buiten Florence, aan de weg die van de Toscaanse hoofdstad naar Bologna leidt. De tuin der wonderen Het landgoed werd in 1568 gekocht door Francesco I de’ Medici. Hij gaf Bernardo Buontalenti de opdracht om er een schitterende villa neer te zetten, als verblijf voor Bianca Cappello, zijn minnares en later ook zijn tweede vrouw. Kosten noch moeite werden gespaard. Zo weten we dat Francesco I de’ Medici in totaal meer dan 780.000 scudi neertelde voor het complex – het dubbele van wat de bouw van de Galleria degli Uffizi had gekost! Buontalenti leefde zich dan ook uit; niet alleen op het ontwerp van de villa zelf maar ook op het park dat de villa omringt. Hij verzon tal van waterspelletjes en monumentale fonteinen om het park kleur te geven, waardoor deze plek in heel Europa al snel bekend stond als ‘de tuin der...

Radda in Chianti werd in 1384 de hoofdstad van de Lega del Chianti, het verbond van steden en dorpen in de Chiantistreek. Nu is het de hoofdzetel van het Consorzio di Chianti Classico en als zodanig kunnen we dit stadje op onze tocht door de Chianti niet links laten liggen. Wijn proeven kun je echter beter net iets buiten Radda doen, bij Badia a Coltibuono (‘abdij van de goede oogst’). Volgens de trotse eigenaren van de wijngaarden die hier liggen, zijn precies op deze plek in de elfde eeuw de eerste druivenranken van de Chianti geplant, door Benedictijner monniken die hier toen woonden en werkten. Koopman uit Amsterdam krijgt het eerste vat Chianti Zij produceerden in eerste instantie alleen wijn voor eigen gebruik. Pas in 1690 werd het eerste vat wijn verkocht – volgens de huidige medewerkers aan niemand minder dan een rijke koopman uit Amsterdam. Ook nu nog wordt er rondom de abdij een uitgelezen Chianti geproduceerd, maar daarnaast maken ze een uitstekende olijfolie....

Zover het oog reikt, zie je in de Chianti wijngaarden, met tussendoor af en toe een grote cantina of een lieflijk dorpje. De groene trosjes druiven die we van de zomer zagen, zijn inmiddels uitgegroeid tot dikke, blauwpaarse trossen, die een prachtige vino rosso opleveren. Fiasco tussen Florence en Siena In het gebied tussen Florence en Siena dat de Chianti grofweg bestrijkt, wordt al eeuwenlang wijn gemaakt. Er zijn bronnen uit de dertiende eeuw die al vermelden dat de inwoners van de dorpjes die in dit gebied liggen zich bezighouden met de productie van wijn. Toch was het niveau van de Chianti tot grofweg de jaren zeventig niet bepaald hoog te noemen. Denk aan mandflessen met slobberwijn die eerder bedoeld waren ter decoratie dan voor consumptie en jullie weten precies wat we bedoelen. De Italiaanse naam voor zo’n fles in een mandje is niet voor niets fiasco… Sangiovese – bloed van Jupiter Gelukkig is dat voor het merendeel verleden tijd. De productie is niet alleen...

Net als San Gimignano is het vestingstadje Monteriggioni, in de buurt van Siena, beroemd om zijn torens. De torens van Monteriggioni vergelijkt Dante in zijn Inferno met reuzen. Monteriggioni hoorde in Dantes tijd tot de invloedssfeer van Siena, maar het lag precies op de grens van het gebied dat tot Florence behoorde. Het was dan ook niet voor niets strategisch hoog op een heuvel gebouwd. Zo kon de vanuit Florence arriverende dreiging op tijd opgemerkt worden. Het nu lieflijke dorpje was ooit een zwaar versterkt kasteel, cittadella genoemd. Het meest in het oog springende onderdeel van de citadel waren de veertien verdedigingstorens, die Dante in Inferno in het duister denkt te zien opdoemen: ‘Ik stond nog niet lang voor mij uit te staren toen ik een aantal torens zag, leek mij; ik vroeg: ‘Is het een stad die wij ontwaren?’ Inferno, canto 31, 19-21 Vergilius reikt Dante de hand, niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk – bij het duiden van de oprijzende ‘torens’:...

Ze wonen en werken op een van de mooiste plekken van Toscane, vlak bij Montepulciano, in de Val d’Orcia, waar het landschap om je heen mooier is dan welke ansichtkaart ook, met cipressen die fier tussen de heuvels opduiken, velden vol met goudgeel graan, kapelletjes die door een bovenaardse macht lijken te zijn neergezet en schaapskuddes die te midden van al dat moois tevreden grazen. Het zou zomaar kunnen dat een van die schaapskuddes die je hier tegenkomt, wordt verzorgd door Silvana Cugusi en haar familie. Al meer dan vijftig jaar hoeden ze hier hun schapen en toveren ze de melk om tot tongstrelende pecorino. De geheimen van zo’n schapenkaas zijn van generatie op generatie doorgegeven, aangevuld en verrijkt met steeds meer kennis, zodat keer op keer de beste pecorino geproefd kan worden. Chiara laat je graag kennismaken met Caseificio Cugusi, de kaasmakerij van de familie Cugusi. Niet alleen door deze verrukkelijke kazen aan te bieden in haar webshop Chiara’s Food, maar ook...

Op een van de palazzi aan het Piazza Tolomei in Siena hangt  een fragment uit Dantes Divina Commedia. Het is een klein stukje van het verhaal van Pia de’ Tolomei, een van de belangrijkste vrouwen die voorkomt in de Divina Commedia. Legendarisch zijn haar woorden ‘Siena mi fe’, disfecemi Maremma’: Het hele stuk dat Dante in Purgatorio opvoert, luidt als volgt: ‘Zo sprak een ander nu, de derde keer, ‘Denk dan aan mij, die Pia ben geheten, uit Siena; de Maremma werd mijn dood. dat heeft dezelfde man op zijn geweten die mij ten huwelijk zijn ring aanbood.’ Purgatorio, canto 5, 132-136 Pia’s boodschap aan Dante mag duidelijk zijn. De grote dichter moet voor haar bidden, maar ook en vooral iedereen vertellen dat haar man, Nello d’Inghiramo Pannocchieschi, haar dood op zijn geweten heeft. Hij beschuldigde haar van ontrouw en stuurde haar weg uit zijn palazzo in Siena – volgens de overlevering om zelf met zijn minnares te kunnen trouwen. Hij bracht Pia naar een van zijn...

Op veler verzoek delen we vandaag het ervaringsverhaal dat Saskia optekende na haar studie in Siena, waar ze in de zomer van 2009 via Italstudio de unieke La dolce vita-cursus volgde. Nog ver voor Ciao tutti, maar ook toen al tekende Saskia gelukkig achteraf een gedetailleerd verslag op voor Italstudio en de Scuola Leonardo da Vinci, met de titel La dolce vita in tien stappen, dat we hier vanmiddag integraal plaatsen. ‘Toen ik een van mijn vriendinnen vertelde over de talencursus die ik in Siena wilde gaan volgen, keek ze me een beetje raar aan. La dolce vita, dat is toch niet iets wat je kunt studeren?! Maar geloof me, als je eenmaal hebt geproefd van deze smakelijke cursus, zal de Italiaanse manier van leven je niet gemakkelijk meer loslaten. La dolce vita moet niet verward worden met het beroemde dolce far niente. Om tijdens een cursus van vijf dagen alle onderdelen van de Sienese manier van leven te kunnen ervaren, moet je al je zintuigen op elk moment van de dag op scherp...

Wat te doen als je de grote publiekstrekkers van Toscane – Florence, Pisa, Siena, Lucca, San Gimignano – al hebt gezien? Dan ga je naar Vinci, de geboorteplaats van niemand minder dan Leonardo da Vinci! De weg ernaartoe is al een feestje: het vestingstadje Vinci ligt aan de voet van de Montalbano, omringd door een golvend landschap met heuvels die worden getooid door olijfbomen, wijngaarden en bossen in tinten groen. Dit heuvellandschap heeft Leonardo vast geïnspireerd bij het schilderen van de achtergronden van zijn beroemde portretten. La Casa Natale di Leonardo – Da Vinci’s geboortehuis Op 15 april 1452 schreef Leonardo’s vader Piero in het familieboek de naam van zijn zoon bij: Leonardo di ser Piero da Vinci. ‘Leonardo, zoon van de heer Piero uit Vinci’ zou vele jaren later de geschiedenisboeken in gaan als Leonardo da Vinci, ingenieur, architect, kunstenaar, filosoof, genie. Dat het pasgeboren jongetje zich zou ontwikkelen tot alleskunner, homo universalis, en...