Je zocht naar: "Italië"

Vanochtend ontdekten we chinotto, een van de onbekende lekkernijen van de regio Ligurië. Natuurlijk ontbreekt tijdens ons culinaire bezoek aan de regio ook de kleine, paars/groene lokale beroemdheid niet: de taggiasca-olijf. Velen noemen het een van de lekkerste olijven ter wereld… Dat moet geproefd worden! Antico Frantoio Sommariva Om alles te weten te komen over de taggiasca, brengen we een bezoek aan Antico Frantoio Sommariva, een oude olijfboerderij in het stadje Albenga. Hier wordt al meer dan honderd jaar olijfolie gemaakt. Olie op basis van de taggiasca-olijf, zo weten de kenners, is olijfolie van geweldige kwaliteit met een bijna fluwelen smaak, en dat proeven we. Niet alleen in de olie, maar ook in de diverse tapenades en andere olijfspecialiteiten. Bij Sommariva maken ze alle traditionele lokale specialiteiten op basis van olijven. Zoals dat al eeuwenlang gebruikelijk is, worden de olijven direct na de oogst koud geperst, zodat er zo weinig mogelijk zuren in de olijfolie...

Caro Dario, L’America sta diventando sempre pi un paese di astemi vegetariani e puritani. Personalmente, continuo a preferire il vino rosso, le carni e le belle donne. Con affetto, Jack Nicholson Als je net als Jack Nicholson gek bent op rode wijn en vlees, dan ben je bij Dario Cecchini aan het goede adres. In Panzano, een van de dorpjes in de Chianti, rijgt hij de ene na de andere biefstuk aan het mes. In handen van de slager Bij binnenkomst in de inmiddels wereldberoemde slagerij zet Dario net het mes in een flink stuk vlees, terwijl hij een passage uit Dantes Inferno declameert. Nu snappen we ook de boodschap op zijn website: Lasciate ogni speranza o voi che entrate: siete nelle mani di’ macellaio – Laat elke hoop varen, gij die hier binnentreedt: jullie zijn in handen van de slager.’ Toch voel je je meteen thuis, door de gastvrije sfeer die in de winkel heerst en door Dario zelf, die er ondanks het enorme mes dat hij in zijn handen heeft in slaagt ons te omhelzen....

Chiara reisde deze zomer zoals elk jaar naar haar familie op Sicilië. Dit keer niet per vliegtuig, maar per auto, met genoeg tussenstops om de reis ook voor haar driejarige zoontje aangenaam te maken. De 2500 kilometer tussen Amsterdam en Syracuse werden met name voor de kleine reiziger op de achterbank in korte etappes verdeeld. Na de eerste stop in Duitsland zocht Chiara naar een bijzondere plek in de regio Trentino-Alto Adige, voor een tweede pleisterplaats op weg naar het zuiden. Monte di Mezzocorona – midden in de bergen Die vond ze vlak bij het plaatsje Mezzocorona, in de provincie Trento. Niet ver van de dorpskern ligt namelijk het magische Monte di Mezzocorona, op de Piana Rotaliana. Het plaatsje is alleen bereikbaar via een kabelbaan en belooft vooral rust, natuur en gezonde berglucht. Ideaal om bij te komen van een lange reis dus! Chiara: ‘Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt toen ik las dat Monte di Mezzocorona slechts per kabelbaan te bereiken is. Dat zou een...

Tussen Bologna en Florence slingert de Via degli Dei, de Godenweg – een geliefde wandelroute van net geen honderdtwintig kilometer met Romeinse roots. Je loopt dwars door de Apennijnen, door bijna vergeten bergdorpjes, omringd door de natuur, van goddelijke plek naar goddelijke plek. De Via degli Dei dankt zijn naam namelijk aan de talloze goden die je onderweg tegenkomt, zoals de Monte Adone (vernoemd naar de Griekse god Adonis) en de Monte Venere (vernoemd naar Venus, de godin van de schoonheid). Een wandeling over de Godenweg vergt een goede training en voorbereiding. Het is namelijk een vrij pittige route met redelijk wat hoogtemeters. Begin er dus niet onbezonnen aan, maar neem de tijd. Voor de totale route kun je het beste zeven dagen uittrekken, zodat je alle tijd hebt om de omgeving goed in je op te nemen, neer te strijken voor een lunch en aan het einde van de dag niet meteen je bed in rolt maar nog kunt genieten van een lekker bord pasta en een goed glas wijn. Met de...

Val Gardena staat bekend om de tot in detail uitgewerkte houtsculpturen. Als je door de dorpjes van de vallei loopt, kom je het ene na het andere winkeltje vol houtsculpturen tegen. Het houtsnijwerk was in eerste instantie vooral een tijdverdrijf voor de boeren, als ze tijdens de koude winteravonden aan huis gekluisterd waren. Zo hadden ze na het werk toch iets om handen. Sommigen maakten alleen werktuigen voor eigen gebruik en speelgoed voor de kinderen, anderen maakten levensechte religieuze beelden voor de lokale kerkjes. Hoewel de winteravonden dankzij het elektrisch licht en moderne communicatiemiddelen lang niet meer zo donker en leeg zijn als toen, wordt er nog altijd veel moois gesneden uit takken, stokken en boomstammen. Felice nam al eens een kijkje in het atelier van Aron Demetz in Ortisei, Marloes ging onlangs op bezoek bij houtkunstenaar Ivo Piazza. Hij laat haar zien hoe zijn houtsculpturen tot stand komen, van knoestige tak tot kunstig beeld. Marloes: ‘Vanuit het dal...

Sappig groene bergweiden, blauwe lucht en witte wattenwolken boven de bergtoppen en kleurrijke bloemetjes die fier de kop opsteken… De zomer is de ideale tijd voor een wandeling door de Dolomieten! Ciao tutti’s Marloes gaat op pad met Alpengids Karin Planker, die alles weet over de bloemen die op de bergweiden groeien. Karin is niet zomaar een gids, maar een kruiden- en bloemenexpert. Ze weet niet alleen alles van de bloemen en kruiden die in de Dolomieten bloeien, ze maakt ook volop gebruik van de helende kracht van al die bloeiende bloemen en kruiden in de bergen. Marloes: ‘We vertrekken vanuit Selva met de cabinovia, een soort kabelbaan maar dan met liften in de vorm van een soort eieren. Binnen een kwartier staan we hoog in de bergen, waar Karin op ons wacht. Ze wijst ons meteen op de toppen die rondom ons hemelwaarts reiken, met onder meer de Gruppo del Sella, de Sassolungo, de Sassopiatto en de Sciliar. Maar vandaag komen we niet voor die toppen: we zijn hier voor een...

Waar kun je de winter beter vieren dan in het magische Zuid-Tirol? Zeker met deze tips voor de mooiste skigebieden, de gezelligste kerstmarkten en de sfeervolste evenementen wil je naar dit Noord-Italiaanse winterparadijs! De mooiste skigebieden in Zuid-Tirol In Zuid-Tirol liggen maar liefst dertig zeer afwisselende skigebieden. De meeste maken deel uit van Dolomiti Superski, het grootste skinetwerk ter wereld, dat meerdere Italiaanse provincies beslaat, omringd door vijfenveertig kleine, sfeervolle bergdorpen die allemaal gemakkelijk bereikbaar zijn. Hier kun je met slechts één skipas 1200 kilometer skipiste verkennen, met de spectaculaire toppen van de Dolomieten als decor. In deze mooiste bergen ter wereld ga je niet ‘even’ skiën, maar maak je een onvergetelijke reis op de ski’s. Iedere dag zijn er nieuwe en nog mooiere afdalingen te ontdekken. Ongeveer driehonderd snowcats garanderen dagelijks perfect geprepareerde pistes. Voor gezinnen met jonge(re) kinderen is de...

Marloes: ‘Aangezien we in het donker arriveerden bij ons hotel in Canazei, ben ik blij verrast als ik de volgende ochtend de gordijnen van mijn hotelkamer opentrek. Er wacht een prachtig uitzicht op de bergtoppen. Welkom in de Dolomieten! Veel tijd om van dit uitzicht te genieten is er niet want onze gids Mauro staat klaar om ons vanuit Hotel Jan Maria richting het stadje Alba te brengen, waar we de Doleda-skilift nemen. Alleen al het uitzicht in deze panoramische lift is spectaculair! Naarmate we hoger komen met de Doleda wordt het uitzicht steeds mooier. Vanaf het bergstation lopen we een korte route van een uur richting de Passo Pordoi, de Pordoipas, op de grens van de regio Trentino-Alto Adigo en de regio Veneto. Dit is nog een gemakkelijk deel van de route, zodat we vast kunnen wennen aan de hoogte en de omgeving. Eenmaal aan de voet van de steile rotswanden die kenmerkend zijn voor de Dolomieten, nemen we de Sass Pordoi-lift die ons naar een hoogte van 2950 meter brengt....

Het is heerlijk om langs de pastelkleurige huizen en stoere torens van Parma te wandelen, maar er gaat af en toe ook niks boven een middag in het groen. Saskia tipt daarom de mooiste parken en tuinen in Parma en nét erbuiten. Parco Ducale In het Parco Ducale, dat ooit werd aangelegd als buitenverblijf voor de Farnese-familie, kun je nu even lekker bijkomen van alle kunst en cultuur. Je vindt het park in de wijk Oltretorrente, aan de andere kant van de torrente, de rivier die door Parma loopt en die net als de stad Parma heet. Het is dé plek waar de Parmigiani een frisse neus halen, hun wekelijkse rondje joggen of afspreken voor een wandeling. Bewonder bijvoorbeeld het Tempietto d’Arcadia, de Fontana del Trianon en wandel over de schaduwrijke lanen. Bij Il Chiosco strijk je neer voor een caffè of een lekker verfrissende granita (schaafijs). Net ten zuiden van het park kun je het geboortehuis van Arturo Toscanini bewonderen, waarin nu het Museo Arturo Toscanini is gevestigd,...

De Bolognese kunstenaar Giorgio Morandi (1890-1964) was een meester in stillevens. Met zijn in zachte kleuren geschilderde vazen, potjes en flessen veroverde hij een belangrijke plek in de kunstwereld. Morandi woonde en werkte in Bologna, waar hij een teruggetrokken bestaan leidde. Hij woonde samen met zijn drie ongehuwde zussen onder één dak en bracht de meeste tijd door in zijn atelier. Hij ging slechts sporadisch op pad en verliet Bologna zelden. Morandi’s atelier | foto’s: Paolo Ferrari Zijn studio had slechts één raam, dat uitkeek op een binnenplaats. Hier tekende, las en sliep hij. Er stonden slechts een paar meubels: een tekentafel, een boekenkastje en een schildersezel. Langs de wanden had hij planken gemaakt die doorbogen onder het gewicht van de kruiken, glazen, potten en vazen die voor Morandi’s meesterwerken ‘model’ stonden. Giorgio Morandi in zijn atelier (1964) | foto: Paolo Ferrari Denk nu niet dat Morandi simpelweg wat vazen bij elkaar zette en die op...

In de koepel van de kathedraal van Parma schilderde Antonio Correggio een meesterwerk. Althans, dat vinden wij. Zijn opdrachtgevers vonden het ‘een kikkerpoel’. Ze waren woedend en stuurden Correggio na de voltooiing van de koepel de laan uit – terwijl hij eigenlijk ook nog de rest van de kerk had moeten schilderen… Antonio Allegri, zoals Correggio’s doopnaam luidde, was verre van allegro, vrolijk, maar eerder sober en bescheiden. Soms een beetje melancholiek en in zichzelf gekeerd. Zijn bijnaam kreeg hij ook al niet vanwege een vrolijke aanleiding of een opvallende uiterlijke eigenschap. Correggio is simpelweg het dorpje waar hij werd geboren, op zo’n veertig kilometer van Parma. Op dertigjarige leeftijd verhuisde hij van Correggio naar Parma, waar je vaak op zijn naam zult stuiten. Het mooiste meesterwerk dat Correggio hier heeft achtergelaten, is de schildering in de koepel van de kathedraal. Een wervelende massa engelen We staan ademloos onder Correggio’s Assunzione...