Je zocht naar: "street art"

Dol op een cappuccino, espresso of doppio? In deze blog delen we de mooiste koffiecadeaus met een Italiaans tintje. Ideaal om je eigen verlanglijstje mee samen te stellen, maar ook om een perfect cadeau te vinden voor koffieliefhebbers in je familie of vriendenkring. Een klassieke moka van Bialetti Hij staat hier dagelijks op het vuur, de moka. Geef een mooie moka van Bialetti cadeau, van de simpele roestvrijstalen variant tot een moka met een kleurtje of een modieuze moka van Dolce & Gabbana. Je vindt ze onder meer in de Bialetti-winkels in Italië en in verschillende kookwinkels, maar ook bij bol.com, in verschillende groottes, kleuren en varianten. Perfect in combinatie met onze moka-plank, voor cornetti, koekjes, broodjes of crackers bij je kopje koffie: Extra tip voor erbij: deze stijlvolle sokken met moka’s! Puzzelen in een Italiaanse bar In onze cadeaublog tipten we al de Italiaanse wijnpuzzel van Water & Wines, maar nu is er ook een puzzel van een traditionele Italiaanse...

Een van de leukste musea van Palermo is het Museo Internazionale delle Marionette, het Marionettenmuseum. Het museum ligt aan het Piazza Antonio Pasqualino, vlak bij Piazza Marina. Eenmaal over de drempel ben je in een heel andere wereld, die wordt bevolkt door zo’n drieduizend marionetten die allemaal gemaakt zijn op Sicilië. Hiermee heeft het museum een van de grootste en meest diverse poppencollecties ter wereld. De poppen zijn uiteraard niet gemaakt voor het museum. Vroeger, zo ongeveer tot vlak na de Tweede Wereldoorlog, waren de poppen volop in gebruik. Poppenspelers trokken het hele eiland over om in hun eigen poppentheaters verhalen te vertellen. De marionetten beleefden dankzij de vaardige handen van de poppenspelers vele avonturen, die ademloos werden bekeken door kinderen én hun ouders. Wie geluk heeft, kan tijdens zijn bezoek aan het museum ook een voorstelling bijwonen, waarbij de poppenspeler de touwtjes stevig in handen houdt om de marionetten de mooiste verhalen...

Wandel mee door de Via San Gregorio Armeno, de ‘kerststraat’ in hartje Napels. Hier vind je de mooiste kerststallen en de meest bijzondere figuren voor in de kerststal, van beroemde voetballers tot spraakmakende politici, van acteurs en zangers tot de paus! 365 dagen per jaar kerst In de Via San Gregorio Armeno, een zijstraatje van de Spaccanapoli, vind je een keur aan kleine winkeltjes en werkplaatsen die werkelijk alles voor de kerststal verkopen, van de behuizing tot de figuurtjes in alle soorten en maten, van de aankleding (inclusief konijnenhokken, pizzaovens en spinnenwielen) tot allerlei elektrische apparaten die van het geheel een zelfstandig functionerend dorp moeten maken. Daarnaast leven de Napolitanen zich elk jaar opnieuw uit om bekende stad- en landgenoten een plek te geven in de kerststal: je ziet dan ook honderden versies van Maradona, Pulcinella en Totò tussen de herders en de koningen in staan. De drie koningen uit het oosten staan zij aan zij met de...

Saskia: ‘Helaas voor mijn broers krijgen ze als kerstcadeau geen stropdas met goud en zeekoraal, hoeveel geluk zo’n das ook mag brengen. Gelukkig zijn er in Napels ook genoeg andere mooie dassen te vinden, vaak nog met de hand gemaakt. Op het Piazza Vittoria bijvoorbeeld zit de wereldberoemde stropdassenmaker Maurizio Marinella, in een  piepklein winkeltje waar je gemakkelijk aan voorbij zou lopen. Hier verkopen ze stropdassen in alle soorten en kleuren, en voor wie dat nog niet genoeg is kunnen dassen zelfs op maat worden gemaakt. Toen ik voor mijn broers een das kwam uitzoeken, was de eigenaar helaas niet aanwezig, maar op de website van Studio Italia vond ik het verslag van een interview dat Maarten Veeger begin 2009 met Maurizio Marinella heeft gehouden: ‘Mijn winkel gaat om zeven uur ’s morgens open,’ vertelt dassenmaker Maurizio Marinella van achter de toonbank van zijn krappe winkel in het centrum van Napels. ‘Zo kunnen mijn klanten, veelal zakenmensen die om acht...

Net buiten Palermo, in de richting van badplaats Mondello, staat het Palazzina Cinese, letterlijk vertaald ‘Chinese paleisje’. Het Palazzina Cinese ligt aan de rand van het Parco della Favorita aan de voet van de Monte Pellegrino, de ‘pelgrimsberg’ die uitkijkt over de stad Palermo en de baai bij Mondello. Een Chinees paleis in Palermo De eerste steen van dit opvallende bouwwerk werd gelegd aan het einde van de achttiende eeuw, in opdracht van baron Benedetto Lombardo. Het huis werd gebouwd in Chinese stijl, die in Europa erg populair was in die tijd. Als in 1799 koning Ferdinand III in Palermo arriveert, omdat hij op de vlucht is voor de Fransen, koopt hij het huis en het landgoed van de baron en laat hij het door architect Giuseppe Venanzio Marvuglia verbouwen naar zijn huidige vorm. Na de eenwording van Italië komt het Palazzina Cinese in handen van de familie Savoia, om vervolgens in bezit te komen van de gemeente Palermo. Tegenwoordig is Palazzina Cinese opengesteld voor...

Paul en zijn vrouw Lianne genoten onlangs vier dagen lang van Italië in het kwadraat, in la bella Napoli. Voor hun verblijf hadden ze, op aanraden van Saskia, gekozen voor B&B Donna Regina, in een voormalig klooster achter het Complesso Monumentale Donnaregina. Kunstzinnig contrast Paul: ‘In het voormalige nonnenklooster Donnaregina Vecchia – stammend uit de veertiende eeuw – zou zich ons kunstzinnige gastenverblijf bevinden, dat deel uitmaakt van een keten van B&B’s, opgezet door een groep jonge Napolitanen met interesse voor kunstgeschiedenis, restauratie en architectuur en met als doel het promoten van zowel oud cultureel Napels als ook de regio Campanië. Aan de Via Luigi Settembrini 80 bevindt zich een grote halfronde houten poort waar een klein deurtje in vrij gemaakt is (inclusief hoge opstap) waardoor je een grote kale betegelde gang betreedt die naar het trappenhuis en de kleine lift leidt. Op de vierde verdieping stopt de lift abrupt. Het kale trappenhuis doet nog...

Dit inmiddels wereldberoemde Napolitaanse lied is geschreven door Peppino Turco en Luigi Denza. Het duo deed in 1880 met dit liedje mee aan het liedjesfestival dat deel uitmaakte van het volksfeest van Piedigrotta. Eigenlijk was het niet meer dan een grap, een liedje in het Napolitaanse dialect ter ere van de funicolare, de tandradbaan, die eerder dat jaar (op 6 mei 1880) was geopend op de helling van de Vesuvius. Inmiddels telt ook de stad zelf een paar funicolari, waarin je deze tekst naar hartenlust kunt zingen terwijl je het oude centrum van Napels steeds kleiner ziet worden. Jammo, jammo, ncoppa jammo, ja! Voor wie een poging wil wagen alle Napolitaanse lettergrepen mee te zingen, volgt hieronder de volledige tekst en een video (met eveneens de tekst) met Pavarotti (de originele versie is te authentiek voor YouTube…): ‘Aissera, Nanninè, me ne sagliette, tu saie addò? Tu saie addò? Addò sto core ngrato chiù dispiette farme non pò… farme non pò Addò llo fuoco coce,...

Kijken jullie ook uit naar het nieuwe jaar? Elk land houdt vast aan bepaalde Oudejaarstradities en is dat in Italië niet anders. Saskia en Felicia van Salerno Travel lichten een aantal tradities uit die met Oud en Nieuw centraal staan in met name Napels en andere plaatsen in de regio Campanië. Sommige gebruiken zullen wellicht ook in andere regio’s van het land bekend zijn, sommige zijn typisch Zuid-Italiaans. Felicia: ‘Napolitanen zijn erg bijgelovig. Ze houden er in het dagelijks leven talloze typische gewoontes op na. Rond Oud en Nieuw is dit nog net wat sterker dan anders. Er is een heel arsenaal aan bijgelovige handelingen die ervoor moeten zorgen dat het nieuwe jaar voorspoed, geluk en vooral veel geld zal brengen. Aangezien we allemaal vast wel wat voorspoed kunnen gebruiken voor het komende jaar, zet ik een aantal bijzondere gewoontes op een rijtje waarmee je voor een goede start van het nieuwe jaar kunt zorgen! Scherven brengen geluk Scherven brengen geluk en helemaal...

Terwijl de kardinalen in conclaaf zijn, stuitten wij op een foto van een paraplu met een afbeelding van Benedictus XVI, in de winkel van Talarico, de enige echte Napolitaanse paraplumaker. foto: Claudia Murena Hoewel het in Napels meestal mooi weer is, is paraplumaker Talarico al sinds 1860 een begrip in de stad. Achille Talarico was de eerste van vele generaties Talarico die in een werkplaats aan de Via Trinità degli Spagnoli samen met tachtig werknemers bijzondere paraplu’s maakte, beschilderde en verkocht. Honderd procent handwerk Honderd procent handwerk, zo’n Talarico-plu, en dus ook zeer in trek bij de rijkere clientèle, zoals de Koninklijke familie. Zij konden immers hun wapen in de paraplu laten verwerken of paraplu’s laten maken van speciale, kostbare producten als ivoor en schildpadvel. Aangezien Italianen een hekel hebben aan regen en bij elke druppel een plu tevoorschijn toveren, deed Talarico van begin af aan ook met paraplu’s ‘voor de gewone man’ goede...

Bij Napels denk je wellicht aan smalle, donkere straatjes, met wapperende was, zingende mamma’s, kleine scootertjes en voetballende jochies. In sommige delen van de stad is dit inderdaad het heersende straatbeeld. Waar Napels grenst aan de blauwe zee, wordt het beeld echter gedomineerd door witte rotsen, cruiseschepen en het Castel dell’Ovo, het kasteel van het ei. Castel dell’Ovo en de legende van het ei van Vergilius Het Castel dell’Ovo is het oudste kasteel van Napels. Het dankt zijn naam volgens de overlevering aan het ei dat Vergilius er heeft begraven, diep onder de grond. Hij waarschuwde de Napolitanen voor de dag dat het zou breken. Dan zou namelijk ook het kasteel instorten, waarna Napels getroffen zou worden door een ramp die niemand in de stad zou overleven. Hoe gek het misschien ook klinkt, het idee dat het ei dat de Latijnse dichter hier verstopte kan barsten, boezemt de Napolitanen meer angst in dan de Vesuvius, waarvan de contouren aan de overkant van de Golf...

Het lijkt een foto uit een sprookjesboek, dit huisje op het water. Je kunt het huisje – dat een Nederlands tintje heeft – echter met eigen ogen bewonderen, en wel in Bacoli, even buiten Napels, op de Campi Flegrei. We nemen je er in deze blog alvast even mee naartoe, aan de hand van een aantal schitterende foto’s. Luigi Vanvitelli, alias Lodewijk van Wittel, werd op 12 mei 1700 geboren in Napels, als zoon van de Nederlandse Casper van Wittel, die vanuit Amersfoort naar Italië emigreerde. Casper van Wittel maakte furore als schilder, waarbij hij in Italië al snel de naam Vanvitelli kreeg. Zijn zoon was net zo creatief, al uitte Luigi / Lodewijk dat anders. Hij volgde in Rome een opleiding tot architect, waarna hij een aantal schitterende projecten ontwierp, zoals de Mole Vanvitelliana in Ancona (Le Marche). Hij stond in een goed blaadje bij de koning van Napels en begon op zijn verzoek aan de bouw van het enorme Palazzo Reale in Caserta. Hij brak eveneens zijn hoofd over een...

De huizen in het centro storico, het historisch centrum, van Napels zijn vaak hoog en smal. Een lift ontbreekt meestal, maar daar hebben de inventieve Napolitanen iets op gevonden. Aan de rand van elk balkon zie je als je goed kijkt een teiltje of mandje hangen, de zogenaamde panaro. Hiermee takelt men boodschappen, geld, een extra bord pasta, sleutels of een krant omhoog. Het gebruik van de panaro gaat vaak gepaard met een hoop geschreeuw en gebaren. foto: Miniera – Quartieri Spagnoli foto: SalernoTravel Ook in tijden van nood worden de panari gebruikt, zo blijkt uit deze foto van Mimmo Cenatiempo. Op het briefje staat: Chi può metta, chi non può prenda. Dat betekent: wie kan geeft, wie niet kan neemt. Zo kun je, als je ruim in je boodschappen of voorraad zit, in het mandje bijvoorbeeld een pak pasta, een blik tomaten, een brood of iets lekkers stoppen. Iemand die het nodig heeft, kan dat er dan uit halen om in elk geval weer even te kunnen eten. Saamhorigheidsspreuk met...