Je zocht naar: "wijn"

Rik: ‘Aan de kant van het heuvelachtige landweggetje staat een man. Ik herken hem meteen. Dat is Paolo, de timmerman. Hij heeft zijn werkkleding aan en is op weg naar zijn werkplaats, even verderop. Een broek vol gesmeerd met verfspatten en opgedroogde lijm. Zijn handen zijn verweerd en met kloven van het zagen, schroeven, timmeren en beitelen. Op zijn gezicht een baard van zeker drie dagen oud. Hij wenkt me wanneer hij me ziet. Paolo tuurt over de heuveltoppen heen de verte in. Ik ga naast hem staan en tuur met hem mee. Beneden ons lig het dal in een dikke mist. Het is daar koud en de mist heeft zich vastgeklampt aan huizen en bomen bij de rivier de Bormida. Maar hierboven is het te hoog voor de zware mist en hebben we volop zicht op de Alpen, die in de verte liggen te pronken. Wat ik leuk vind aan Paolo, is dat hij zich nog steeds laat betoveren door het magnifieke uitzicht in de verte, ook al woont hij hier al zijn hele leven lang. Hij zegt: ’Hier kun je nooit genoeg van...

Natascha: ‘Ik durf te wedden dat velen van jullie nog nooit gehoord hebben van deze Piemontese culinaire specialiteit, de bagna cauda, een typisch herfstgerecht dat elk jaar eind november in alle restaurants gevierd wordt tijdens Bagna Cauda Day. Dit historische gerecht is ontstaan uit de zoutsmokkel en wordt gezien als typisch voor de cucina povera, de arme keuken. Vroeger werd namelijk accijns berekend op zout. Om deze belasting te omzeilen, werd op zout ingemaakte ansjovis – een goedkope vis – ingevoerd in Piemonte. Het zout werd na de grens gescheiden van de ansjovis, die uiteraard niet weggegooid werd, maar gebruikt werd in tal van Piemontese gerechten, waaronder de bagna cauda. Letterlijk betekent dit ‘warm bad’ – en dat is het feitelijk ook: een warme dipsaus op basis van ansjovis en knoflook. Het wordt geserveerd met koude en warme groenten die je in dit warme bad kunt dippen. Een typische groente voor bij de bagna cauda is de cardo gobbo, de wilde artisjok...

Natascha neemt je graag mee naar een wandelparadijs in Piemonte. Midden in de Piemontese heuvels ligt namelijk het regionale natuurpark van Piana Crixia, de ideale plek voor heel wat wandelingen. Je kunt kiezen tussen verschillende routes, allemaal met prachtige vergezichten op de omliggende heuvels, de lavendelvelden en de middeleeuwse toren van San Fermo. Natascha neemt je in deze blog mee op pad voor het Sentiero Anello di Merana (nummer 575), een prachtige wandeling rondom Merana. Natascha: ‘Het gebied waarin we wonen, wordt gekarakteriseerd door grijze calanche, een soort prehistorische rotsen met aparte erosieve vormen die miljoenen jaren geleden ontstonden. Ooit vormden deze rotsen de zeebodem, waardoor het niet uitzonderlijk is een steen te vinden waarin je de vorm van een zeeschelp kunt herkennen. Om dit natuurfenomeen te beschermen, is er op de grens van Ligurië en Piemonte een natuurpark in het leven geroepen, maar natuurlijk zie je de calanche ook buiten het park. Zo...

Het is half tien ’s ochtends als we na een vroege vlucht bij B&B Palazzo Gelmi in Verona aankomen. ‘Cappuccino?’ is het eerste wat Lodovica Gelmi, eigenaresse van de bed & breakfast, ons bij binnenkomst vraagt. Ze zet ook meteen een ontbijtbordje klaar. ‘Voor vroege vogels,’ knipoogt ze. Deze warme, gastvrije ontvangst is het visitekaartje van Palazzo Gelmi. Het zal je hier aan niets ontbreken tijdens je verblijf in Verona, de stad van de liefde én van de opera. Op een steenworp afstand van de Arena van Verona De bed & breakfast is gevestigd in een oud palazzo, op een steenworp afstand van de Arena, die in de zomermaanden avond aan avond wordt gevuld met de mooiste operaklanken. De perfecte locatie om het historisch centrum van Verona te verkennen! Het palazzo is al sinds begin negentiende eeuw in handen van de Gelmi-familie. In 2011 besloot Lodovica om op de eerste etage een bed & breakfast te beginnen, die je bereikt via de originele marmeren trap. Tijdens de verbouwing...

Nadat het indrukwekkende nieuwe hoofdkantoor van Lavazza in Turijn dit voorjaar officieel in gebruik werd genomen, werd daar deze zomer het Lavazza Museum aan toegevoegd. Het moest niet slechts een veredeld marketinginstrument voor het koffiemerk worden, maar een ‘zintuigprikkelende reis door de wereldwijde koffiecultuur’. Liza nam er een kijkje en vertelt je of dat gelukt is (spoiler: ja!). Een stukje koffiegeschiedenis Liza: ‘Lavazza is anno 2018 het vierde grootste koffiemerk ter wereld, maar toen oprichter Luigi Lavazza in 1885 naar Turijn kwam, had nog nooit iemand van hem gehoord. Hij was een boerenzoon uit een klein dorpje midden in Piemonte. Het leven was hard op het platteland: hagelstormen hadden de oogst vernietigd en Luigi besloot zijn geluk in de grote stad te beproeven. Het briefje dat hij naar zijn vader schreef, waarin hij vertelt dat hij in Turijn een lening van vijftig lira (destijds de prijs van een maatpak) heeft afgesloten en op zoek gaat naar werk, is nog...

Padova, of Padua, zoals de stad in het Nederlands ook wel genoemd wordt, is een van de oudste steden van Italië, maar tegelijk ook een van de meest bruisende steden in de laars. Dat is deels te danken aan het feit dat Padova een echte studentenstad is, maar ook aan de levendige pleinen en vele goede restaurants. Padova staat bij de Italianen bekend als la città dei tre senza, ‘de stad van de drie zonders’. In deze stadswandeling ontdek je deze drie bij-zonder-heden – en nog veel meer uitzonderlijke pareltjes in Padova. In het stijlvolle centrum vind je namelijk schitterende gebouwen, kilometers kleurrijke fresco’s, een unieke markt, gezellige terrassen, historische cafés en verrassende street art. We nemen je mee naar de kleurrijke Cappella degli Scrovegni, waar je niet weet waar je moet kijken, zo veel mooie fresco’s zijn hier te zien. We drinken een bijzondere cappuccino bij een café zonder deuren, brengen een bezoek aan Palazzo Bo, het mooiste stukje van de...

Nicolas en Natascha wonen in Piemonte. Ze onthullen regelmatig mooie plekken in hun omgeving. Vorige keer gingen we geitjes knuffelen, dit keer maken we een bijzondere kruidenwandeling in de heuvels bij Olmo Gentile. Natascha: ‘Hoewel we midden in de natuur wonen én ik in het verleden een avondopleiding tot herborist volgde, blijft mijn kennis van de planten die hier in onze heuvels groeien beperkt tot het bewonderen van de vele kleurige bloemen. Daarom trok ik onlangs samen met mijn beste vriendin Eleonora naar het nabijgelegen dorpje Olmo Gentile, waar plantendeskundige en homeopaat Anna een kruidenwandeling organiseerde. In de auto speculeerden we over het aantal deelnemers. Eleonora verwachtte twee oudjes uit het dorp terwijl ik vreesde dat wij de enigen zouden zijn. Maar nee hoor, toen we vijf minuten voor het afgesproken tijdstip aankwamen, was er al een tiental mensen op Anna aan het wachten en al snel kwamen er nog een paar bij. Stipt om tien uur vertrokken we. Dat blijft...

Tot voor kort was het een hele klim om Castel San Pietro in Verona te bereiken voor een prachtig uitzicht over de stad. Vooral in de warme zomermaanden was het soms best afzien om de stad vanaf de heuvel waarop Castel San Pietro is gebouwd te kunnen bewonderen. Sinds eind 2017 is er gelukkig een makkelijker weg omhoog. Er is een funicolare, kabelbaan, die je naar het punto panoramico bij het kasteel brengt. De kabelbaan is niet nieuw. Al in 1930 ontstonden de eerste plannen voor een kabelbaan die je naar Castel San Pietro moest brengen. In die tijd was in het kasteel de Accademia dell’Arte gevestigd. Een kabelbaan zou niet alleen handig zijn voor de studenten, maar was bovenal een mooie toeristische attractie die geld in het laatje zou brengen. De planvorming duurde acht jaar en pas in 1939 werd gestart met de daadwerkelijke bouw van Verona’s eerste funicolare. Na twee jaar bouwen was de kabelbaan klaar. Je kon elf keer per dag heen en weer. Per rit konden er maximaal tien mensen...

Turijn heeft een industrieel verleden. Het staat er vol met oude fabriekshallen, opslagloodsen, hangars en andere industriële gebouwen. Wie denkt dat dit de stad een grijs imago geeft, heeft het mis. Zeker nu veel gebouwen omgetoverd zijn tot innovatieve (horeca)concepten, heerst er een nieuwe industriële stroming in Turijn. Liza selecteerde voor Ciao tutti de vier leukste concepten waar industriële gebouwen veranderd zijn in hippe plekken. EDIT – Barriera di Milano In een enorme fabriekshal in Barriera di Milano (een arbeiderswijk op zo’n twee kilometer van het centrum die de laatste jaren steeds hipper wordt) werden vroeger elektriciteitskabels gemaakt. Daarna stond de hal jaren leeg, totdat een ondernemer het terrein drie jaar geleden kocht. Hij liet het verbouwen tot een innovatief eet- en drinkconcept, waarbij hij de trends van co-working en de deeleconomie met elkaar combineerde. EDIT (de afkorting van Eat Drink Innovate Together) opende eind 2017 de deuren en was meteen...

Turijn staat, vanwege het industriële verleden van de stad, ook wel bekend als ‘grijze stad’, maar wie oog heeft voor street art, ziet meteen dat deze Noord-Italiaanse stad allesbehalve grijs is. Ciao tutti’s Liza ging op pad om de mooiste openluchtkunstwerken te ontdekken. Liza: ‘De stad van Fiat, Italiaanse cinema en chocolade biedt een fijn klimaat voor street artists, graffiti-kunstenaars en andere creatievelingen. Dat begon al in de jaren negentig: de opkomende graffiticultuur werd snel volwassen omdat er weinig aan het illegaal bespuiten van muren en treinwagons werd gedaan. Mauro Italiano, die tegenwoordig samen met vrienden een succesvol kunstenaarscollectief runt, groeide op onder de rook van Turijn. Hij begon op veertienjarige leeftijd met graffititags op muren en treinwagons. ‘Ik ben maar één keer opgepakt,’ zo vertelt hij. ‘Meestal bleven onze tags gewoon staan.’ De gemeente probeerde kunstenaars zelfs te stimuleren om muren op legale wijze van...

Bijna tien jaar geleden verhuisden Nicolas en Natascha naar Piemonte. Ze onthullen regelmatig mooie plekken in hun omgeving. Dit keer blijven ze dicht bij huis, met een bezoek aan hun buren: geitenboerderij Le Moire in Merana. Natascha: ‘Een paar jaar geleden stond hij er plots: een half vervallen caravan bij een al even bouwvallige boerderij, één kilometer verder op de heuvel. Geruchten waren er genoeg in het dorp, het zou om jonge mensen uit de grote stad gaan die er een toeristische activiteit wilden opstarten. Het duurde nog diverse maanden voor we die mysterieuze stadsmensen te zien kregen. Zij hadden, net als wij, inderdaad het stadsleven vaarwel gezegd en wilden eveneens een agriturismo opstarten, waarbij ze in eerste instantie wilden beginnen met het opzetten van een boerderij met kasjmiergeiten. In de loop van de volgende maanden zagen we steeds meer geitjes lopen in hun velden. Tevens kwamen daar even later twee schattige ezeltjes bij en ondertussen is hun beestenboel...

Ciao tutti’s Tim huurde een Vespa bij Vespa Rent Dolomiti. Aan de hand van de routes en tips die eigenaar Paolo heeft verzameld, ontdekte hij tijdens zijn eerste tour de mooiste dorpjes in de regio Veneto. Vandaag gaat hij op zoek naar een aantal verborgen plekken rondom Vittorio Veneto, van een huis dat zo lijkt weggelopen uit een sprookje tot een bijzonder natuurgebied vol grotten en watervallen. Vittorio Veneto Tim: ‘Vandaag verken ik, voor ik op mijn Vespa stap, eerst even de thuishaven van Vespa Rent Dolomiti: Vittorio Veneto. Terwijl ik geniet van een cappuccino, vertelt de barista mij dat het een jonge stad is. In 1866 werden de twee gemeenschappen Ceneda en Serravalle namelijk samengevoegd tot één stad, die de naam Vittorio kreeg, als eerbetoon aan de Italiaanse koning Vittorio Emanuele II. Het gevecht dat hier in de buurt in november 1918 plaatsvond, ging de geschiedenis in als de slag bij Vittorio Veneto en sinds 1923 luidt de naam van het stadje dan ook officieel...