Santuario di San Gabriele dell’Addolorata – aan de voet van de Gran Sasso

Dit voorjaar streek Marlou een paar dagen neer in Isola del Gran Sasso, een dorpje aan de voet van de Gran Sasso.

Ze bezocht het Santuario di San Gabriele dell’Addolorata, een pelgrimsoord dat is gewijd aan de heilige van de jongeren, van de glimlach én van de wonderen. Bovendien is San Gabriele dell’Addolorata in 1959 uitgeroepen tot beschermheilige van de regio Abruzzo.

Op pad met padre Raffaele

Marlou: ‘Het Santuario di San Gabriele dell’Addolorata is een van de vijftien meest bezochte bedevaartsoorden ter wereld, net als de Sint-Pietersbasiliek en de Basilica della Santa Casa in Loreto.

Elk jaar komen er meer dan twee miljoen bezoekers naar Isola del Gran Sasso. Vooral in het weekend staat de parkeerplaats vol met bussen.

Gelukkig is het tijdens mijn doordeweekse bezoek rustig. Ik meld me voor de eerder afgestemde ontmoeting met padre Raffaele die me het indrukwekkende heiligdom zal laten zien, van de oude basiliek tot de moderne kerk met de crypte van San Gabriele.

Pleisterplaats voor Franciscus

Padre Raffaele neemt me eerst mee naar het plein voor de basiliek. In de schaduw van de marmeren gevel wijst hij hoog boven ons naar het beeld van San Gabriele dell’Addolorata en enkele scènes uit het leven van de heilige.

Op de plek van deze imposante basilica werd in 1215 een kerkje gebouwd waar de heilige Franciscus even stopte om te bidden, toen hij vanuit Rome terug naar Assisi reisde.

Het oorspronkelijke kerkje is vaak verbouwd en uitgebreid. Eerst door de Franciscanen, die er ook een klooster aan toevoegden. Dat kwam in 1847 in handen van de Passionisti, een rooms-katholieke kloosterorde die zich richt op het lijden van Jezus.

Vandaag de dag wonen er nog ongeveer dertig Passionisti in het klooster. Padre Raffaele is een van hen. Op zijn borst draagt hij dan ook het symbool van deze orde, een zwart hart met een kruis erboven en de witte letters Jesu XPI Passio, dat ook boven de centrale deur van de basiliek te zien is.

Binnen in de basiliek is de heilige Gabriele uiteraard ook aanwezig. Je ziet hem in het midden van de hemelsblauwe apsis, met de aartsengelen Gabriël en Michaël aan zijn zijde en daaronder andere engelen en heiligen.

In een zijkapel lag ook ooit het lichaam van San Gabriele dell’Addolorata opgebaard, maar dat is inmiddels verhuisd naar de crypte in de nieuwe kerk.

Francesco Possenti – de naamgever van dit heiligdom

Terwijl we het klooster betreden, vertelt padre Raffaele over Francesco Possenti, zoals de heilige Gabriele eigenlijk heette. Hij zag in 1838 het levenslicht in Assisi en groeit uit tot een slimme en vrolijke jongeman.

Een diplomatieke carrière ligt in het verschiet, maar Francesco voelt de roeping om toe te treden tot de Passionisti. Hij neemt bij die toetreding de naam Gabriele dell’Addolorata aan en wijdt zijn leven volledig aan God.

Op 10 juli 1858 komt hij samen met een aantal medebroeders aan in het huidige Isola del Gran Sasso, waar ze hun intrek nemen in het vroegere Franciscaner klooster, tussen eiken en beekjes, met aan de horizon de Gran Sasso die over hen waakt.

In een brief beschrijft Gabriele het als een ‘uiterst aangename plek die profiteert van zowel de zee- als de berglucht’.

Helaas overlijdt Gabriele al op vierentwintigjarige leeftijd aan tuberculose. Hij wordt al gauw zalig verklaard en in 1920 volgt zijn heiligverklaring, waarna de kloosterkerk binnen korte tijd uitgroeit tot een populair pelgrimsoord.

De wonderen van de heilige Gabriele

Op de binnenplaats van het klooster is nog steeds de omtrek van de deur van het eerste kerkje te zien. Ook de originele waterput uit 1216 staat er nog.

In het klooster is een klein museum ingericht, waar de muren vol hangen met ex-voto’s die gelovigen hebben achtergelaten om de heilige te bedanken voor het verhoren van hun gebeden. Het is een bonte verzameling brieven, foto’s en zilveren hartjes en andere symbolen die herinneren aan de door Gabriele verrichte wonderen.

Het bekendste wonder dateert uit 1975, toen de elfjarige Lorella Colangelo weer kon lopen nadat San Gabriele haar in meerdere dromen vertelde dat ze op zijn graf moest slapen. Uiteindelijk gaf ze hier gehoor aan en na slechts één nacht stond ze op en liep ze op eigen kracht naar buiten.

In het museum kom je meer te weten over het leven van Gabriele, van kleine jongen tot toegewijde kloosterling. Ook zijn er een paar voorwerpen te zien die aan hem toebehoorden, zoals een leren riem, en kun je door een opening Gabrieles vroegere kloostercel zien, met onder meer het houten tafeltje waaraan Gabriele altijd at.

Het trappenhuis hangt vol roze en blauwe babyjurkjes, strikken en knuffels, als dank van vrouwen wier gebeden om zwanger te raken zijn verhoord.

Heilige van de jongeren

San Gabriele is echter niet alleen de heilige van de wonderen, maar ook die van de jongeren, mede omdat hij zelf zo jong overleed.

Elk voorjaar komen duizenden jongeren precies honderd dagen voor hun examens naar het heiligdom, om te bidden dat ze mogen slagen én om hun pennen te laten zegenen.

Op de bronzen deuren van de nieuwe kerk, die in 1985 door Johannes Paulus II werd ingewijd om de enorme toestroom van pelgrims in goede banen te kunnen leiden, zijn de jongeren ook de rest van het jaar aanwezig.

Binnen in de enorme kerk is het rustig. Padre Raffaele neemt me mee naar de crypte waar het lichaam van San Gabriele ligt opgebaard. Er heerst een bijna meditatieve sfeer, maar dankzij de moderne architectuur en het licht dat door de ramen schijnt voelt de crypte niet als een graf.

Het voelt eerder als een plek van bezinning, zeker met het leven van de heilige Gabriele in gedachten. In de schaduw van de Gran Sasso heeft deze man duizenden gelovigen licht, hoop en vertrouwen geschonken, zo vertelt padre Raffaele, en nog altijd komen mensen van heinde en verre om tot hem te bidden en te vragen om zijn hulp en bescherming bij tegenspoed.

Met een stevige handdruk neem ik afscheid van mijn toegewijde gids, die me kennis liet maken met de beschermheilige van mijn zo geliefde Abruzzo. Voor ik weer in de auto stap, koop ik een klein aandenken aan deze bijzondere plek, zodat ik ook thuis verzekerd zal zijn van de bescherming van deze bijzondere heilige.’

Praktische informatie voor je bezoek

Je vindt het Santuario di San Gabriele dell’Addolorata aan de Via del Santuario 187 in Isola del Gran Sasso. Voor openingstijden en andere details neem je een kijkje op de website van het heiligdom.