Wandelen met ezels in het decor van de film Ladyhawke – Santo Stefano di Sessanio

Santo Stefano di Sessanio is een van de borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië. Het ligt in het Parco Nazionale del Gran Sasso e Monti della Laga, een prachtig natuurgebied in Abruzzo.

In dit piepkleine plaatsje op ruim duizend meter hoogte vind je meer trappen dan inwoners (dat zijn er nog maar zestig). Een van hen is Chiara van Gira e Rigira, die vanuit het dorp wandelingen met ezels organiseert.

Op pad met twee ezels

Marlou : ‘Een fijne bijkomstigheid is dat Chiara ook accommodaties beheert. Zo kan ik een weekend in Santo Stefano di Sessanio doorbrengen om de terugweg van Vieste naar Nijmegen in etappes af te leggen.

Chiara’s man Luigi haalt me op vanaf de parkeerplaats. We lopen naar hun vakantiehuis Ladyhawke, dat is vernoemd naar de beroemde film die hier werd opgenomen, waar ook Rutger Hauer in speelt. Het huis is van alle gemakken voorzien, sfeervol ingericht met antiek en oude foto’s en met waanzinnig uitzicht vanuit het slaapkamerraam.

Nadat ik er mijn intrek heb genomen, loop ik alvast een rondje door de borgo. Ik strijk even neer op het terrasje bij Ovino aan het Piazza Medicea en geniet van de sfeer.

Om drie uur komen Chiara en Luigi me halen en wandelen we samen naar de velden waar de negen ezels van Gira en Rigira staan. Ze hebben een uitgestrekt gebied tot hun beschikking, omringd door bergen.

Luigi kiest twee ezels uit voor onze wandeling. Ze willen eigenlijk allemaal wel met ons mee, maar de andere moeten wachten tot zij weer aan de beurt zijn, zodat alle ezels lekker op pad kunnen.

De twee uitverkorenen, de grote Sheila en de kleinere gevlekte Ricardella, worden geborsteld en opgetuigd. Tijdens deze wandeltocht gaan er twee kleine kinderen mee en die mogen op de ruggen van de ezels zitten.

Wandel door de afwisselende natuur van Abruzzo

Iedereen heeft er zin in en we beginnen aan onze tocht. Onderweg legt Chiara uit dat er verschillende mogelijkheden zijn. Je kunt kiezen voor een lange wandeling naar Rocca Calascio, maar er zijn ook kortere routes, al dan niet met picknick. Wij zullen een wandeling van ruim twee uur maken door de natuur en aansluitend nog een stukje door de borgo lopen.

Ik geniet volop van de natuur. Je loopt hier tussen de bergen en ziet in de verte zowel de toppen van de Majella als die van de Gran Sasso. We lopen door hoog gras, over smalle paadjes en steeds iets omhoog. Een goede conditie is dus wel belangrijk, zeker als het ’s zomers warm is.

De ezels lopen goed mee en pakken af en toe een hap vers groen. Ze houden ook erg van knuffelen en laten zich graag aaien. Je ziet aan alles dat deze dieren gewend zijn om met mensen om te gaan.

Luigi wijst onderweg steeds op bijzondere bomen, planten en bloemen. Hij weet de namen van de bergtoppen en geniet ervan om ons over deze reuzen te vertellen. Je ziet dat ook hij en Chiara volop genieten van de wandeling.

Het is dan ook een heerlijke combinatie van buiten zijn en bewegen, in een schitterend landschap, terwijl de ezels door hun tempo rust uitstralen.

Van twee naar negen ezels

Halverwege nemen we een pauze, de ezels staan vast aan een hekje en wij genieten in het groen van een hapje en een drankje. De stroopwafels die ik heb meegenomen zijn zo verorberd. De kinderen spelen wat en ik vraag aan Chiara hoe dit idee met de ezels tot stand kwam.

Ze vertelt dat ze in 2017 zijn begonnen met het huren van twee ezels, in eerste instantie slechts voor één seizoen. Ze volgden cursussen om te leren hoe ze met ezels om moeten gaan en kregen er zoveel lol in dat ze het niet bij één seizoen wilden laten.

Langzaam breidden ze uit en nu zijn er dus negen ezels. Chiara en Luigi bieden met Gira e Rigira bijna het hele jaar door wandelingen met de ezels aan, afhankelijk van de weersomstandigheden.

Daarom hebben ze nu ook twee vakantiehuizen in het dorp, zodat ze een totaalpakket kunnen bieden aan toeristen die een paar dagen Santo Stefano di Sessanio aan willen doen.

Mini mini market aan het meer

De laatste kilometers gaan over een verhard pad, vanwaar we in de verte de borgo al zien liggen. We nemen het oude muilezelpad. Over dit pad werden vroeger alle spullen voor het dorp vervoerd, door muilezels, paarden en ezels.

Als we weer beneden zijn en een stukje door de borgo hebben gelopen, kopen we bij de mini mini market bij het laghetto een drankje en nemen we plaats rondom een picknicktafel.

Ik kan het niet laten om aan de eigenaar van de winkel te vragen waarom er twee keer het woord mini staat. Hij legt uit dat hij echt een kleine winkel heeft en geen grote verwachtingen wil scheppen. Vandaar dubbel mini. Ik moet er wel om lachen en zeg dat hij te bescheiden is. De winkel heeft namelijk echt heel veel en je kunt er zelfs koffie drinken.

Het is een fijne afsluiting om nog even ongedwongen na te praten met Chiara, Luigi en de andere deelnemers. Ik kan alleen maar zeggen dat het voor herhaling vatbaar is, zo’n fijne slow wandeling met de ezels.

Hart voor de dieren én voor het dorp

De dag erna verken ik te voet het andere gedeelte van het dorp. Ik geniet van een cappuccino met een vers gebakken stuk taart op het terras bij Cuore Nero d’Abruzzo, dat ook een restaurant en een B&B blijkt te zijn.

Hierna wandel ik nog even terug naar de ezels om wat foto’s te maken. Teresina, de oudste ezel, gaat dit keer mee op pad. Ik mag haar borstelen en daar geniet ze zichtbaar van. Ze is oud maar ondanks dat ze er mager uitziet is ze gezond.

Luigi maakt duidelijk dat een wandeling goed voor haar is en ze de mogelijkheid krijgt onderweg te snacken van al het verse groen. Je hoort de liefde voor de dieren. Ik neem afscheid van de ezels en beloof zowel hen als Luigi en Chiara gauw weer terug te komen.

Nonna Peppina – voor de lekkerste specialiteiten uit Abruzzo

In het dorp word ik verwacht bij Nonna Peppina, een van de winkels die in een sfeervol verbouwde voormalige stal huist. Je vindt hier allerlei specialiteiten uit Abruzzo in het algemeen en deze streek in het bijzonder.

Voor bijzondere culinaire souvenirs kun je hier dus goed terecht. Naast mooie wijnen, kazen en vleeswaren zijn er truffelproducten, honing, saffraan, zoete lekkernijen en likeurtjes en ingemaakte groente in de mooiste flessen en potjes. Ik proef een plankje vol met lekkers en drink er een glaasje rosé uit Ofena bij.

Schitterende sieraden naar ontwerp van Daulia

Daarna stap ik binnen bij I Gioielli di Daulia aan het Piazza Medicea. Daulia maakt niet zomaar sieraden maar unieke juwelen met de techniek van tombolo aquilano, een eeuwenoude manier van kantklossen. Daulia is al dertig jaar kantklosster maar gebruikt tegenwoordig in plaats van garen zilver- en gouddraad.

Ze maakt zelf patronen en laat me zien hoe dit monnikenwerk gedaan wordt. Op het ronde kussen wordt het patroon gespeld en met behulp van de vele klosjes en de draad om de spelden te bewegen vormt zich een patroon.

Niks voor mij, want ik heb geen geduld en fijne motoriek, maar voor wie wel over beide zaken beschikt, organiseert Daulia workshops waarbij je in twee uur tijd je eigen sieraad leert maken. Anders kun je een mooi aandenken aan Santo Stefanio di Sessanio kopen uit de veelzijdige collectie die Daulia heeft samengesteld.

Lekker eten bij La Locanda sul Lago

‘s Avonds eet ik bij La Locanda sul Lago, de trattoria die het jonge stel Donatella en Biagio sinds een jaar runt, met een fijne sfeer, houten meubels en een niet al te uitgebreide menukaart. Ik kies natuurlijk voor iets met de beroemde linzen van Santo Stefanio di Sessanio, een Slow Food-product.

Het wordt een heerlijke lichte soep met zelfgemaakte knapperige knoflookcroutons en een flinke scheut goede olijfolie, van een jonge dorpeling met wie ze graag samenwerken.

Donatella vertelt dat zij volgens de seizoenen koken met eerlijke streekproducten. Ook hier kun je logeren; er zijn een paar kamers boven het restaurant.

Na de soep kies ik de spaghettoni cacio e pepe met verkruimelde gedroogde funghi en een truffelsaus die apart wordt geserveerd. Ook dit is verrukkelijk.

De smeuïge tiramisù die ik volgens Donatella echt moet proeven, wordt geserveerd in een koffiekopje en ik ben blij dat ik me heb laten verleiden. Een caffè met een glaasje ratafia, likeur uit Abruzzo, vormen de afsluiting van een onvergetelijk verblijf in deze bellissimo borgo, waar ik me overal meer dan welkom voelde.

Van de ezels tot de locals, iedereen zet zijn beste beentje voort om je te laten genieten van de sfeer en smaak van Santo Stefanio di Sessanio!’