Op de fiets van Peschiera del Garda via Borghetto naar Volta Mantovana

Tijdens de laatste etappes van de achtdaagse fietsvakantie van Onderweegs in Italië trapt Tim van Peschiera del Garda naar Borghetto sul Mincio, om tot slot de omgeving van Volta Mantovana te verkennen.

Langs de Mincio naar Peschiera del Garda

Vanuit Pozzolengo, het eindpunt van de vorige etappes, die je hier terug kunt lezen, fietst Tim via een prachtige route naar Peschiera del Garda.

Na een kilometer of tien bereik ik de Mincio. Na nog eens ongeveer tien kilometer langs de rivier te hebben gereden, zie ik van een afstand al de spoorbrug en meteen daarachter de oude vestingmuren van Peschiera.

Peschiera wordt geheel omringd door muren met torens, die in 2017 zijn opgenomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco. In deze blog lees je daar meer over.

De bouw van de ommuurde stad veranderde de natuurlijke loop van de Mincio, waardoor aan het eind van de twaalfde eeuw drie aftakkingen aangelegd moesten worden om de stad te beschermen tegen het water én ook tegen mogelijke vijandelijke aanvallen. Ten zuiden van de stad komen de aftakkingen weer samen.

De muren werden vanaf de veertiende eeuw onder het bewind van de Scaligeri versterkt tot een vesting en in de zestiende eeuw verder aangepast en versterkt tijdens de Republiek Venetië.

Binnen de muren van de vesting bevindt zich het historische centrum dat te bereiken is door twee poorten: de Porta Verona aan de oostkant, herkenbaar aan de replica van de Venetiaanse gevleugelde leeuw van San Marco en aan de westelijke kant de Porta Brescia.

De bastions en bruggen van Peschiera del Garda

Ik strijk neer voor een pauze op het bastion Tognon. Het is een van de vijf bastions die op elke hoek van de vesting zijn gebouwd. Zo van boven heb je een mooi beeld van de haven en het meer.

Vervolgens wandel ik door de drukke straatjes langs het Canale di Mezzo, het water dat de twee eilanden van de stad scheidt met aan het eind de Ponte dei Voltoni met de vijf herkenbare bogen, hét symbool van Peschiera.

Bij de Ponte Verona is het even klimmen om op het hoogste bastion te komen, het Bastione San Marco, met uitzicht op het Isola dei Terrai, een onbewoond eilandje in de Mincio en een populaire plek voor een picknick, met daarachter de spoorbrug.

Een stukje verder kun je de Ponte dei Voltoni op en kijk je uit over het brede Canale di Mezzo. Rechts liggen de terrasjes aan het Piazza Ferdinando di Savoia in de zon. Aan het plein prijkt ook de San Martino Vescovo.

Langs de Mincio naar Borghetto

Na mijn bezoek aan Peschiera fiets ik een stukje terug langs de Mincio. In de buurt Salionze steek ik de Mincio over bij het Edificio Regolatore del Lago di Garda, een dam die de waterafvoer naar de Mincio regelt en daarmee het waterniveau van het Gardameer beheert.

Dit is ook de plek waar het Canale Seriola en het Canale Virgilio beginnen, de irrigatiekanalen voor de landbouw.

Ik fiets verder over de linkeroever langs de Mincio, met aan de overkant de San Michele, de kerk van Monzambano, die boven de boomtoppen uitsteekt. Niet ver daarna doemt het Castello Scaligero in Valeggio sul Mincio op, boven de Ponte Visconteo waar ik tijdens de eerste etappe overheen fietste.

Dit keer fiets ik ook naar het prachtige plaatsje Borghetto sul Mincio. Het ontstond in de zesde eeuw toen er een Lombardische belastingpost werd gebouwd op de rechteroever van de Mincio.

Het dorp is tegenwoordig vooral bekend om zijn watermolens. Bij een van de molens vind je het romantische Angolo degli Innamorati, het hoekje van de geliefden: een reling versierd met kleurrijke hangsloten.

Je vindt er veel restaurants met uitzicht op het water, met op het menu de befaamde tortellini van Borghetto die je zeker moet proeven, met uitzicht op de Ponte Visconteo en op de achtergrond altijd het Castello Scaligero.

Het Castello Scaligero in Valeggio sul Mincio

Hoog boven Borghetto waakt het Castello Scaligero, of eigenlijk de overblijfselen van het kasteel, dat ooit deel uitmaakte van hetzelfde verdedigingswerk als de Ponte Visconteo. Het is even een klim naar boven maar dat is wel de moeite waard.

Hoewel het enige wat je nog van het kasteel kunt zien de ruïnes van oude buitenmuren zijn, kun je je toch voorstellen hoe het er ooit uit gezien moet hebben. Van het oudste gedeelte, dat bijna volledig met de grond gelijk werd gemaakt door een aardbeving in 1117, is alleen de ronde toren overgebleven.

Tegenwoordig worden er in de zomer openluchtvoorstellingen en filmvertoningen georganiseerd, dus check zeker de programmering als je in de buurt vakantie viert.

Het laatste stukje naar Casale Onida in Volta Mantovana, dat bijna een week geleden ook het startpunt van de fietsvakantie was, gaat voor een groot deel over het fietspad langs de Mincio.

Verken Volta Mantovana en omstreken

Op de laatste fietsdag staat een relatief korte route rond Volta Mantovana op het programma, grotendeels over fietspaden, met soms wegen waar ook auto’s mogen rijden, al zie ik die maar zelden.

De eerste stop is in San Martino Gusnago. Daar staat een opvallend kazerneachtig gebouw, het Palazzo Secco-Pastore. Het bestond oorspronkelijk alleen uit het middelste stuk dat in de vijftiende eeuw werd gebouwd, maar aan het einde van de achttiende eeuw voegde de familie Pastore de vleugels toe om het geheel een imposantere uitstraling te geven.

Het hoofdgebouw is gewoonlijk gesloten voor het publiek, maar de vleugels worden tegenwoordig gebruikt voor wisselende kunsttentoonstellingen en evenementen. De voormalige stallen zijn verbouwd tot een horecagelegenheid.

Het belangrijkste evenement is het jaarlijkse Convivio a Palazzo, dat tijdens het eerste weekend van september plaatsvindt. Het palazzo en de binnenplaats vormen dan het decor voor een groot middeleeuws banket, met theater en historische optochten.

Schitterend uitzicht op Solferino

De tocht gaat verder naar Solferino, dat vooral bekend geworden is door de veldslag op 24 juni 1859. Deze Slag bij Solferino vormde de laatste en beslissende actie van de Tweede Onafhankelijkheidsoorlog.

In totaal vochten meer dan tweehonderdvierendertigduizend soldaten gedurende  twaalf tot veertien uur, waarbij ongeveer dertigduizend mannen op het slagveld achterbleven. Qua aantal slachtoffers overtrof het de Slag bij Waterloo bijna vijftig jaar eerder.

Henri Dunant reisde naar het naburige Castiglione delle Stivière en bleef daar een paar dagen om de gewonden te verzorgen. Hij beschreef zijn ervaringen in het boek Un souvenir de Solferino. Later richtte hij met drie anderen het Rode Kruis op.

In Solferino vind je dan ook een indrukwekkend Rode Kruis-monument, dat in 1959 is opgericht ter herinnering aan het initiatief van Henry Dunant.

Van het balkon van het Piazza Castello heb je schitterend uitzicht over de omgeving waar de veldslag plaatsvond.

Van Cavriana naar Volta Mantovana

Tegen het einde van de rit is er nog een laatste pareltje in de omgeving dat je niet mag overslaan: het Santuario della Madonna della Pieve. Het heiligdom wordt al in 1037 in een officieel document genoemd. Boven het altaar schittert een reliëf waarin Maria wordt afgebeeld in gezelschap van gelovigen.

In de sobere kerk zijn ook nog wat overblijfselen van fresco’s te zien, terwijl je buiten geniet van wederom een prachtig panorama.

Dan leg ik echt de laatste kilometers af, terug naar Volta Mantovana, met het indrukwekkende Palazzo Gonzaga. Het wordt tegenwoordig als gemeentehuis gebruikt, maar het werd rond 1450 door de Gonzaga’s gebouwd als buitenverblijf.

Later werd het uitgebreid en verfraaid met nieuwe woon- en dienstvertrekken en nog later met Italiaanse tuinen. Op het plein ervoor bevinden zich de oude stallen, die door middel van een tunnel verbonden zijn met het palazzo, dat een belangrijk hoofdkwartier was tijdens de Onafhankelijkheidsoorlogen.

Vanaf het plein kijk je in oostelijke richting kilometers ver naar de omgeving van Volta Mantovana.

Bewonder de vertrekken en tuinen van het Palazzo Gonzaga

In het palazzo bewonder je onder meer de Sala del Camino, zo genoemd vanwege de grote rode marmeren openhaard. Ga hier op zoek naar het wapen van Francesco II Gonzaga, met een muilkorf en het woord cautius (met voorzichtigheid), een aansporing tot trouw en discretie.

Francesco II Gonzaga, echtgenoot van Isabella d’Este en markies van Mantova, die in 1506 aan Ludovico Guerrieri, zijn ambtenaar en persoonlijk adviseur, de eer verleende om zijn achternaam en wapenschild te mogen voeren, vanwege zijn trouw. In 1515 schonk hij hem ook het palazzo.

De Sala delle Forze di Ercole wordt gekenmerkt door vrouwelijke figuren en zachte kleuren. Bijzonder zijn ook de balzaal met decoraties in charmante trompe-l’oeilstijl, en de badkamer, die gecreëerd is in de vroegere kapel.

Bekijk zeker ook de prachtige plafonds en de keuken, kelders en voorraadkamers. Aan het einde van je bezoek aan het palazzo wandel je door de klassieke Italiaanse tuinen. Een prachtige afsluiting van deze fietsvakantie langs de pareltjes van Lombardije en Veneto!’

Op fietsvakantie met Onderweegs in Italië

Onderweegs in Italië organiseert unieke fietsvakanties in Italië. De door initiatiefnemer Laurens persoonlijk uitgestippelde fietsroutes voeren je door groene natuurgebieden, historische steden en typische Italiaanse dorpen, over rustige en veilige wegen.

Je kunt kiezen uit meer dan vijftig individuele fietsvakanties in Italië, met zorgvuldig geselecteerde accommodaties, GPX bestanden en indien nodig bagagevervoer. Er is voor ieder wat wils, met routes in verschillende regio’s, van Piemonte tot Sicilië.