Warhol vs Banksy – Passaggio a Napoli te zien in Napels
Napels is bij uitstek een stad waar de geschiedenis zichtbaar en voelbaar aanwezig is in het dagelijks leven. Achter drukke straten en levendige pleinen gaan talloze historische gebouwen schuil.
Palazzo Trabucco is er zo eentje. Minder bekend dan de grote monumenten of het inmiddels beroemde Palazzo dello Spagnolo, maar zeker de moeite waard. Ga in dit artikel met Joël en Iris van Ontdek Napels op pad en ontdek dit prachtige palazzo aan Piazza Carità, omdat je er vaak zelf niet naar binnen kunt.
Het ontstaan van Palazzo Trabucco
De oorspronkelijke kern van Palazzo Trabucco komt uit de late zestiende of vroege zeventiende eeuw. In deze periode kende Napels, onder de Spaanse overheersing (1530–1707), een sterke bevolkingsgroei en dijde ook de stad enorm uit.
De Via Toledo werd aangelegd en de wijk Quartieri Spagnoli ontstond. De palazzi werden in deze tijd vooral gebouwd als residenties voor adellijke families of voor families die tussen adellijke klasse en de arbeidersklasse vielen.
Vaak hadden deze palazzi een gesloten straatgevel, die dikwijls mooi versierd was. Je kwam binnen op de cortile, de centrale binnenplaats, en vanaf daar zag je meerdere woonverdiepingen, met als belangrijkste verdieping de piano nobile, de representatieve hoofdverdieping. Palazzo Trabucco past exact in deze ‘bouwtraditie’.
Door de eeuwen heen heeft Palazzo Trabucco, net als de stad, een aantal transformaties ondergaan door verschillende verbouwingen.
Het huis van graaf Tommaso Trabucco
In de achttiende eeuw, tijdens de Bourbon-periode, werden veel bestaande palazzi aangepast aan nieuwe woon- en comforteisen. Ook Palazzo Trabucco onderging meerdere verbouwingen.
In 1732 raakte het palazzo flink beschadigd door een zware aardbeving. Graaf Tommaso Trabucco, penningmeester van de Koninklijke Marine, was destijds de bewoner. Hij huurde de Napolitaanse architect Nicola Tagliacozzi Canale in, in die tijd een zeer gerenommeerd architect.
Tijdens deze verbouwing kreeg het palazzo de barok/rococo uitstraling die het nu nog steeds heeft. Het trappenhuis lijkt erg op dat van het Palazzo San Felice en dat van het Palazzo dello Spagnolo in Rione Sanità (zie ook deze blog).
De architect liet zich namelijk door deze trappenhuizen inspireren. Daarnaast werkte de architect van die palazzi, Ferdinando Sanfelice, ook vaak samen met Nicola Tagliacozzi Canale.
Stedelijke transformatie
Tijdens de negentiende eeuw onderging Napels ingrijpende veranderingen, vooral na de eenwording van Italië in 1861. Veel palazzi verloren hun exclusieve aristocratische functie en werden opgesplitst in meerdere woningen, deels commercieel gebruikt, en aangepast aan de nieuwe stedelijke infrastructuur.
Ook Palazzo Trabucco werd in deze periode geïntegreerd in het moderne stadsleven en verloor zijn adellijke bewoners.
In de twintigste eeuw bleef het Palazzo Trabucco, net als veel andere Napolitaanse palazzi, in gebruik als appartementengebouw. In tegenstelling tot monumenten die volledig zijn gerestaureerd, bleef het functioneel en dus werd er geen groot onderhoud aan gedaan.
Nog steeds is het een bijzonder gebouw om te zien, maar je ziet ook dat het een behoorlijke renovatie nodig heeft. Historische panden worden niet losgekoppeld van het leven maar volop gebruikt, wat je veel terugziet in Napels.
Symbolisch voor een stad waar veel verborgen blijft
Napels is een stad van contrasten en Palazzo Trabucco weerspiegelt dat perfect. Achter de prachtige façade gaat een wereld schuil waarin geschiedenis, dagelijkse routines en herinneringen samenkomen.
Palazzo Trabucco staat symbool voor een bredere Napolitaanse realiteit: een stad waarin schoonheid, verval en geschiedenis naast elkaar bestaan. Een stad waar veel nog verborgen blijft.
De kans dat je tijdens je bezoek aan Napels de poort van Palazzo Trabucco open ziet staan, is niet heel groot, omdat het geen monument is dat openbaar toegankelijk is. Maar wie weet, als de poort open staat kun je – met respect – altijd even een kijkje op de binnenplaats nemen.
