Je zocht naar: "limespad"

Vorige week namen we jullie mee naar het depot van het Rijksmuseum in Lelystad. Mariska, Saskia en Willemijn vergaapten zich aan de schoonheid van de enige Botticelli in Nederland. Na een uur was het moeilijk om afscheid te nemen, wetende dat Judith met het hoofd van Holofernes weer zou verdwijnen in een van de vele depotrekken en het wederom zou moeten stellen zonder bewonderende blikken. Het werk riep bij ons een heleboel vragen op. Waarom maakt deze Botticelli bijvoorbeeld geen deel uit van de permanente collectie van het Rijksmuseum? Waarom is aan de rechterzijde van het schilderij een lelijke, onuitgewerkte vlek te zien, die we met enige inspanning nog kunnen identificeren als een vrouwenfiguur? Voor wie maakte Botticelli dit werk? Hing het aan de muur bij een van zijn patronen, misschien wel bij Lorenzo de’ Medici? En hoe kwam het eeuwen later uiteindelijk in Amsterdam terecht? Een uur lang pijnigden we onze hersens met deze vragen, terwijl Judith geen woord losliet. Mariska...

Het werk van Sandro Botticelli, een van de meest gevierde Florentijnse schilders van het Quattrocento, bevindt zich over de hele wereld. Van de Galleria degli Uffizi in zijn thuisstad Florence tot aan het Metropolitan Museum of Art in New York: overal ter wereld vind je het schitterende werk van Botticelli. Botticelli’s De Geboorte van Venus in de Galleria degli Uffizi in Florence Maar wist je dat in het depot van het Rijksmuseum in Lelystad ook een Botticelli hangt? Julian (de man van Mariska) ontdekte dit en ging samen met Mariska, Saskia en Willemijn een kijkje nemen. Alle vier stonden ze oog in oog met de Bijbelse heldin Judith en een lugubere onthoofding. Schatkamer Mariska: ‘Depots zijn ware schatkamers. Bijna ieder museum in Nederland heeft een eigen depot: een plek waar kunstwerken worden bewaard die niet tentoongesteld kunnen worden in het museum, meestal vanwege ruimtegebrek. Maar liefst vijfenzestig miljoen (!) kunstobjecten zijn in Nederland niet te zien voor de...

‘Questa è la tua vita. Fai ciò che ami. Se non ti piace qualcosa, cambiala. Se non ti piace il tuo lavoro, lascialo. Se non hai abbastanza tempo, smetti di guardare la televisione. Se stai cercando l’amore della tua vita, smetti di cercarlo. Arriverà da solo quando comincerai a fare le cose che ami fare. Smettila di analizzare ogni cosa. Tutte le emozioni sono belle. La vita è semplice. Quando mangi apprezza ogni singolo morso. Apri la tua mente, le braccia e il cuore a nuove cose e alle persone. Noi siamo uniti nelle nostre differenze. Chiedi alle prossime persone che incontri quali sono le loro passioni e condividi con loro le tue aspirazioni e i tuoi sogni. Viaggia spesso; perderti ti aiuterà a ritrovare te stesso. Alcune opportunità si presentano una volta, prendile al volo. La vita sono le persone che incontri e le cose che crei con loro. Esci fuori e comincia a creare. La vita è breve. Vivi i tuoi sogni e condividi le tue passioni.’ Doen waarvan je houdt, veel...

De schilderijen van Maarten van Heemskerck zijn in musea over de hele wereld te bewonderen, maar bijna niemand weet dat de schilder ook in zijn geboortedorp een kunstwerk naliet. Mariska Doesburg, kunsthistorica en journaliste, ging voor Ciao tutti naar Heemskerk, op zoek naar de ‘vergeten obelisk’. Carel van Mander noemt de obelisk al in zijn Schilderboeck, in de levensbeschrijving van Maarten van Heemskerck. ‘Te Heemskerck op ´t kerckhof liet hij op zijn vaders graf richten een blauw steene piramide, oft graf-spits.’ Van Mander noemt het monument een piramide, wat gebruikelijk was in zijn tijd. Maar liefst vier eeuwen stond de obelisk buiten, trotseerde hij de felste zon en de koudste winters. De obelisk was altijd zichtbaar voor wie langs de Dorpskerk fietste of liep. Als het kerkhofje rondom de kerk open was, kon je hem zelfs aanraken. Het monument had echter zwaar te lijden onder de weersomstandigheden. In 1990 werd de obelisk dan ook naar het portaal van de...

Pinokkio, geboren en getogen in Collodi, in de heuvels van Toscane, heeft nu ook een plekje aan de Nederlandse kust. Op de boulevard van Scheveningen is, ter hoogte van museum Beelden aan Zee, een groot buitenterras aangelegd. Op een balkon, trappen en eilandjes zie je drieëntwintig sprookjesachtige beelden, met onder meer een heuse Pinokkio, in handen van Geppetto, die nog de laatste hand moet leggen aan de marionet. SprookjesBeelden aan Zee, zoals de gratis toegankelijke beeldentuin op de boulevard heet, bestaat uit drie grote en twintig kleinere beelden. De enorme Haringeter, die qua uiterlijk ook wel wat weg heeft van de Italiaanse Pinokkio, is dankzij zijn hoogte van twaalf meter al van veraf te zien. Maar ook bij de andere beelden denken we soms de invloed van Pinokkio te herkennen. Bij Horen, zien en zwijgen bijvoorbeeld, maar ook bij het poppetje bij het rechteroor van het sprookje De leeuw en de muis. De bronzen beelden, met een huid van glanzend patina, zijn een creatie...

Als je de kerk van Oudenbosch (in Noord-Brabant) bewondert, moet je twee keer met je ogen knipperen. Sta je nu in een Brabants dorpje of midden in Rome? De koepelkerk lijkt als twee druppels water op de Sint-Pieter, zowel van de buitenzijde als van binnen. Een kopie van de Sint-Pieter in Rome Pastoor Hellemons was zo onder de indruk van de Sint-Pieter dat hij in eigen parochie precies zo’n zelfde kerk wilde laten bouwen. Ondanks dat Oudenbosch toen slechts 3500 inwoners had, wilde hij een kerk die niet onderdeed voor de thuisbasis van de katholieke kerk. Hij had ontelbaar vaak door de Sint-Pieter gedwaald en wist precies welke elementen van deze basiliek ook in ‘zijn’ kerk aanwezig moesten zijn. Mgr. Van Hooydonk, de eerste bisschop van Breda, gaf in 1864 toestemming voor dit bijzondere bouwplan. De eerste steen voor de H.H. Agatha en Barbara werd gelegd in 1867, met als bouwmeester de beroemde architect Pierre Cuypers (die ook verantwoordelijk was voor onder meer het...

In het hart van Vaals, in het zuidelijkste puntje van Zuid-Limburg (op slechts tweehonderd meter van de grens) ligt Schatull, een Italiaans schatkistje. Schatull is in het Vaalser dialect schat- of juwelenkistje, de perfecte naam voor het historische pand (uit 1732!) waarin het restaurant gevestigd is én voor de keuken waar de kok wonderen weet te verrichten. Paul en zijn vrouw Lianne gingen onlangs proeven, na een tip van een van onze lezers. Storm en stortregenbuien trotserend reden ze naar Vaals, waar ze even moesten zoeken. Van de buitenkant doet het pand niet direct denken aan een Italiaans restaurant. Paul: ‘Eenmaal binnen voldoet de inrichting niet helemaal aan ons verwachtingspatroon. Het is er op een bepaalde manier wel sfeervol, maar het doet aan de andere kant ook wel wat rommelig aan. Niettemin brandt de houtkachel op volle toeren op de gure zondagavond – hopelijk de laatste van dit voorjaar – zodat we er lekker warmpjes bij zitten. Zoals we dat in Italië gewend...

Afgelopen zondag schoven we met het hele Ciao tutti-team (én met gastblogger Isaac en zijn vrouw Marina) aan bij Bar del Fico voor Ciao tutti’s verjaardagslunch. In dit gezellige, vintage restaurant (een voormalige garage) kun je elke zondag tussen 12.30 en 15.00 uur terecht voor de pranzo della domenica, met een buffet vol pasta, lasagne, salades, groente, polpettine, frittata, kip, aardappels uit de oven en ander lekkers, gevolgd door een keur aan ciambelloni, crostate en andere zoetigheid. Saskia had net de wijn besteld en wilde iedereen aansporen het uitgebreide buffet te gaan ‘plunderen’, toen ze voor het eerst in vijf jaar de regie even uit handen moest geven. Broer Hans, die haar ooit aanspoorde tot bloggen, had samen met Willemijn en Sophie in het diepste geheim een bijzondere verrassing voorbereid. Allereerst, zo vertelde hij na een eerste toost, was Ciao tutti even ‘gehackt’. Niet door vreemdelingen met kwade bedoelingen gelukkig, maar door hemzelf. Voor het...

Voor het ultieme Italiëgevoel in Nederland kun je op pad met een klassieke Fiat 500. Je rijdt dwars door de Betuwe, langs talloze fruitboomgaarden, over kronkelende dijkwegen en langs charmante dorpjes. Ciao tutti’s Annerike en Carola mochten van Betuws Rondje een dagje toeren in de iconische Cinquecento, met voor jullie allemaal een virtueel plekje op de achterbank om mee te genieten! Annerike: ‘Als we aankomen bij Betuws Rondje in Geldermalsen, zien we de iconische Fiatjes al staan. Onder het genot van een cappuccino vertelt Twan, de oprichter van Betuws Rondje, ons hoe zijn idee voor Fiats in ‘de fruittuin van Nederland’ begon: ‘Op vakantie in Toscane in 2024 werd ik tijdens een onvergetelijke rit in een klassieke Fiat 500 gegrepen door het Fiat-virus. Terug in Nederland bedacht ik dat ik zoiets eigenlijk ook wel in mijn eigen buurt aan kon bieden. Het gaat dan niet om het verhuren van de Fiat, maar een complete beleving, precies zoals ik dat in Italië had mogen...

De Via Belgica is een oude Romeinse weg die ongeveer vierhonderd kilometer besloeg. Van het Franse Boulogne-sur-Mer meanderde deze weg via Arras, Bavay, Tongeren, Maastricht en Heerlen naar Keulen. Tweeduizend jaar nadat de Romeinen hier liepen, kun je nog altijd in hun voetsporen treden. Simone wandelde het Zuid-Limburgse gedeelte van de Via Belgica, van Maastricht tot Rimburg. In net geen zeventig kilometer wandel je langs diverse Romeinse invloeden en kijk je je ogen uit dankzij het prachtige Limburgse landschap. Wandel je mee? Simone: ‘Het Zuid-Limburgse gedeelte van de Via Belgica is eigenlijk in vijf etappes verdeeld, maar ik loop deze route in drie dagen. Dat komt neer op zo’n drieëntwintig kilometer per dag. Naast deze langeafstandswandeling kun je ook kortere wandelingen over de Via Belgica maken. Zo zijn er verschillende audiowandelingen waarin zeven Romeinse figuren je meenemen naar hun tijd. Ook leuk om met kinderen te doen! Start in Romeins Maastricht De Via Belgica...

Afgelopen week was het feest. Niet alleen omdat Rome op 21 april haar 2779ste verjaardag vierde, maar ook omdat Saskia op die dag in Leuven van S.P.Q.R. de Romulusprijs kreeg uitgereikt, een duplicaat van het wereldberoemde beeld van de Romeinse wolvin met Romulus en Remus. Feest in Rome én in Leuven Op 21 april, de verjaardag van Rome, organiseerde S.P.Q.R. haar jaarlijkse ledenreceptie. In de sfeervolle Sint Geertrui-abdij in Leuven vierden ongeveer negentig leden van deze Romevereniging de 2779ste verjaardag van Rome. Onderwerp van de meeste gesprekken was, hoe kan het ook anders, Rome, een stad waar je nooit over uitgepraat raakt en die bij iedere aanwezige een bijzondere plek in hart en hoofd inneemt. De Romeinse wolvin als trofee Tijdens de receptie werd traditiegetrouw de Romulus-prijs uitgereikt, een trofee die wordt geschonken aan een persoon, organisatie of bedrijf, die het voorbije jaar een opmerkelijke inspanning heeft gedaan voor de promotie van Rome of Italië in het...

Als je wel eens op een zonovergoten piazza in Rome of onder de olijfbomen in Puglia hebt gezeten, ken je dat specifieke gevoel. De tijd lijkt stroperiger, de kleuren zijn feller en het geluk is net wat intenser. Italianen noemen het la dolce vita, het zoete leven. Maar wist je dat je dit gevoel niet alleen in je herinnering mee naar huis kan nemen? Je kunt het simpelweg integreren in je eigen doordeweekse dag, voor een vaak broodnodig vleugje Italiaanse magie. Begin met de passeggiata In Italië is de passeggiata een heilig ritueel. Het gaat niet om conditietraining of het behalen van tienduizend stappen per dag. Nee, het gaat om zien en gezien worden, een praatje maken met buurtgenoten en even de dag van je afschudden voordat je aan tafel gaat. Probeer het eens: trek na het werk je jas aan en loop een kwartiertje door de buurt. Zonder podcast, zonder haast, zonder specifiek doel. Het is de ultieme manier om de grens te trekken tussen de hectiek van de dag en de rust van de avond. De...