Je zocht naar: "tiramisu"

Wat gaan er toch veel verhalen rond over de oorsprong van pasta in Italië. De meest hardnekkige is het verhaal dat Marco Polo pasta meebracht uit China. Niets is minder waar: een vorm van pasta komt al voor in het oudste Italiaanse kookboek uit de eerste eeuw na Christus. Het lijkt als twee druppels water op lasagne, zo weet Manon van Eetverleden. Pasta in de oudheid Manon: ‘Een blik in het oudste Italiaanse kookboek, tevens het oudste kookboek dat er voor zover we weten bestaat, laat zien dat de antieke Romeinse keuken mijlenver van de huidige Italiaanse keuken verwijderd is. Tomaten, maïs, aardappel en chilipeper waren onbekend in Europa, risotto zo goed als afwezig, aan basilicum hadden de Romeinen een hekel en varkensvlees stond zeer laag aangeschreven. Ook was er geen pastacultuur zoals we die nu kennen, al zal een oplettende speurneus desondanks twee recepten voor een soort lasagne vinden. In de oudheid werden granen voornamelijk verwerkt tot brood en puls, graanpap. Toch...

Wie aan Sicilië denkt, denkt niet alleen meteen aan lekker eten maar ook aan de maffia. Soms blijken die twee wonderwel samen te gaan. Heb je The Godfather gezien? Dan herinner je je vast de uitspraak ‘Leave the gun. Take the cannoli.’ Deze cannoli zijn knapperige deegrolletjes gevuld met gezoete ricotta; een typisch Siciliaanse specialiteit. De cannoli zouden zijn ‘bedacht’ door de Romeinen. Zij waren een van de eersten die de gewoonte aannamen om na het diner nog wat zoete deegwaren te nuttigen. Zo waren de tubus farinarius dulcissimo edulio ex lacte factus Cicero’s favoriete nagerecht. Deze tubi farinari, deegrolletjes, zijn in feite niets anders dan de cannoli siciliani die de eilandbewoners nu maken. Volgens Cicero maak je ze als volgt klaar: je hebt 200 gram meel, 1 eetlepel suiker, eiwit van 2 eieren, zout en 1 eetlepel reuzel nodig voor het deeg. Voor de vulling heb je verse ‘witte’ kaas (ricotta), honing, gekookte wijn en kaneel nodig. Meng alle ingrediënten...

Bombardino is een populair drankje tijdens de wintersport in Italië. In wintersportgebieden als Val Gardena zie je het overal op de kaart staan, zodat je je na een mooie skitocht of een paar uur snowboarden kunt warmen aan dit ‘bommetje’. Een Bombardino – die warm wordt geserveerd – maak je door zabaglione (eiercrème) te mengen met brandy en vervolgens af te toppen met slagroom. Er zijn verschillende variaties mogelijk, met onder meer koffie, rum of whisky. We delen een aantal recepten, stuk voor stuk heerlijk om even lekker op te warmen! Bombardino Classico Allereerst een recept voor zabaglione, want deze eierlikeur is de basis van elke Bombardino. Je maakt hem voor een Bombardino wel met brandy, terwijl de klassieke versie met Marsala wordt gemaakt. Voor vier personen heb je vier eidooiers nodig, 50 gram fijne kristalsuiker en 120 milliliter brandy. Zet een hittebestendige kom op een pan nauwelijks pruttelend water, op laag vuur. Klop de dooiers met de suiker au...

Waar snappen ze het geheim van goed leven beter dan in Italië? Volgens Sanne van Rooij van Living The Green Life helemaal nergens. Vandaar dat ze voor haar nieuwe kookboek Easy Vegan Feelgood inspiratie opdeed in de Italiaanse keuken. Sanne: ‘Bij feelgood denk ik aan de dagen waar ik de fijnste herinneringen aan heb. Vaak denk ik dan aan Italië – aan Toscane om precies te zijn. Hier voel ik me al van kinds af aan op mijn allergelukkigst. De mensen, de natuur, de cultuur, het weer… Alles aan Italië maakt me blij. Wakker worden, de lekkerste koffie drinken, een rondje hardlopen om energie te krijgen, in vorm te blijven en gewoon een van de mooiste stukjes wereld aan me voorbij te laten gaan, nog meer koffie, om vervolgens na een douche buiten uitgebreid te gaan ontbijten. Lekker naar de markt om tassen vol met heerlijke ingrediënten te halen, van verse pasta’s tot bergen groente en fruit. En dan doen waar mijn grootste liefde ligt: koken. Heel veel koken. Lange tafels in de...

Nu we zo heerlijk hebben liggen weken in het Romeinse water ook een warm bad voor op tafel. Deze bagna cauda is een traditioneel gerecht uit Piemonte, waar het als een soort fondue wordt gegeten. De saus op basis van ansjovis en knoflook wordt in het midden van de tafel warm gehouden en iedereen doopt er naar eigen smaak stukjes groente en brood in. Antonio Carluccio maakt een meesterlijke bagna cauda, die hier vaak op tafel staat omdat het zo gezellig eet, zo Italiaans dippend. Je hoeft overigens niet bang te zijn voor de hoeveelheid knoflook. Zoals Carluccio het zelf zegt: ‘Vanwege de knoflook zullen velen het een asociaal gerecht vinden, maar deze versie is buitengewoon lekker en heeft geen bijverschijnselen. Ik zou zelf het tegenovergestelde willen beweren – het kan het beste met een groot gezelschap rond de tafel worden gegeten, die allemaal hun groenten dopen in dezelfde warme saus.’ Wat heb je nodig? Voor een voorgerecht voor zes tot acht personen heb je nodig: 8...

Regelmatig delen Wijndivas Heskia en Kim op Ciao tutti een bijzonder wijnhuis uit hun collectie dat je zeker wil ontdekken. Een van hun aanwinsten is Cantina Bovio, een wijnhuis in de regio Piemonte dat onder leiding van een vrouw de wereldberoemde Barolo maakt. Heskia: ‘This is where the famous Barolo wines come from,’ hoor ik. Ik kijk opzij en zie een man tegen een groepje mensen praten. We staan met z’n allen boven in het dorpje La Morra, dat zover je kunt kijken uitzicht biedt over heuvels met wijngaarden. Heel handig wordt op een heel groot stenen bord aangegeven waar je naar kijkt. Dit is echt een waanzinnig mooi stukje Italië. Niet voor niks staat deze wijnstreek op de Werelderfgoedlijst van Unesco. La Morra is ook een heerlijk Italiaans plaatsje, boven op een heuveltop, net als veel andere dorpen in Piemonte. De plaatselijke wijnwinkel maakt in elk geval een duidelijk statement: Veruit de bekendste wijnen die in dit deel van Piemonte worden gemaakt, zijn de Barolo, de...

Is koken een kunst? Al in de Romeinse tijd en de middeleeuwen bestonden receptenboeken, bijeengebracht door de koks van kloosters en van vorstelijke en adellijke families. Dus daar waar goed gegeten werd en grote huishoudens in goede banen geleid moesten worden. Dikwijls gingen deze teksten, gekopieerd en wel, van generatie op generatie over. Later werden ze gedrukt. Zo publiceerde Bartolomeo Sacchi (later Platina genaamd) in 1474 zijn De honesta voluptate et valitudine – ‘Over eerlijke genoegens en gezondheid’ – waarin hij de culinaire cultuur van het pauselijke Rome in kaart bracht, van recepten tot tafelmanieren. Er kwam ook een Italiaanse editie uit en beide boeken kregen, honderd jaar lang, vele tientallen herdrukken, tot in de late zestiende eeuw. Dit ene kookboek veranderde in heel Europa de eetcultuur want, zoals op zovele terreinen, gingen ook op dit vlak Europeanen leven ‘volgens het boekje’. Peter Rietbergen, hoogleraar cultuurgeschiedenis aan de Radboud...

Met het prachtig vormgegeven kookboek Moors van Ben Tish ontdek je het beste van twee werelden: de lekkerste mediterrane gerechten met Arabische (Moorse) invloeden: kruidig en fris, met spectaculaire smaaksensaties die eenvoudig te realiseren zijn. Wij delen alvast een voorproefje, met het recept voor pistachetaart met sinaasappel, kardemom en likeur. Ben Tish heeft zich meer dan tien jaar verdiept in de culinaire gewoontes en tradities van Spanje en Italië. Hij raakte met name gefascineerd door die gebieden waar er nog veel Moorse invloeden te vinden zijn. Het kookboek Moors is de heerlijke weerslag van zijn onderzoek naar de culinaire veranderingen die plaatsvonden na de islamitische verovering van het Iberisch Schiereiland, Zuid-Italië en Sicilië. Met deze veroveringen kwamen er exotische specerijen, vruchten, groentes en noten. De Moren combineerden de zondoorstoofde keukens van Noord-Afrika en het Midden-Oosten met plaatselijke ingrediënten en schiepen op die manier...

Op de hellingen van de Monti Cimini, een groen natuurgebied in het noorden van de regio Lazio waar we dit voorjaar een Slow Food-tour maakten, heeft Massimiliano Biaggioli ontelbaar veel frambozenstruiken geplant. Hij heeft er heel zijn ziel en zaligheid ingelegd, waardoor zijn lamponi, frambozen, tot de lekkerste van heel Italië behoren. Hoewel hij altijd een kleine voorraad vers geplukte frambozen bewaart, verwerkt hij het grootste deel van de frambozen tot frambozencompote, frambozensuiker en frambozenthee, puur of in combinatie met onder meer lavendel, citroen, gember of peperoncino. Massimiliano vertelt je graag meer over zijn fantastische frambozen. Ook deelt hij het recept voor een brownie met zijn frambozencompote, heerlijk als tussendoortje of als toetje. Alleen de állerbeste frambozen Voor zijn frambozentuin ging Massimiliano op zoek naar de állerbeste frambozensoorten, die blozend aan de struik hangen, vol zomerse zoetheid en dat frisse zuurtje dat zo kenmerkend is...

Dit kunstwerkje, een heuse kerststal in een panettone, is gemaakt door de ambachtelijke banketbakkers van het Siciliaanse Fiasconaro. Als je het voor de eerste keer ziet, valt je mond open van verbazing en verwondering. Dat je zoiets prachtigs – en smakelijks! – kunt maken! De figuren in de kerststal zijn gemaakt van witte chocolade en noga. De kerststal is een echte panettone, gemaakt met Siciliaanse ingrediënten als sinaasappel, rozijnen en Marsala. Helaas voor ons is het niet mogelijk om dit jaar van deze panettone te genieten. De panettones moeten namelijk al in het voorjaar besteld worden, omdat ze slechts in een beperkte oplage worden gemaakt…

Geen Kerstmis zonder panettone, althans in Italië. Half november struikel je al over de panettonedozen in de supermarkt. Hoewel deze dozen de winkel uitvliegen en steeds meer Italianen hun panettone vanwege tijdgebrek niet meer zelf bakken, delen we voor wie het wil proberen een recept voor dit bijzondere kerstbrood, dat dankzij zijn luchtige structuur en zoete smaak eigenlijk meer weg heeft van cake. Heerlijk bij een schuimige cappuccino, of – met een glaasje spumante – als kerstdessert. Voor 1 grote panettone (voor circa tien personen) heb je nodig: *50 gram verse gist (of 25 gram instant gist) *250 milliliter melk *650 gram bloem *1 sinaasappel, liefst biologisch *200 gram ongezouten boter, op kamertemperatuur *100 gram suiker *6 eidooiers *1 flinke theelepel zout *125 milliliter marsala *150 gram rozijnen *75 gram gekonfijte citrusschil, in stukjes *75 gram ongezouten pistachenootjes, grof gehakt *1 eetlepel kaneel *snufje nootmuskaat *poedersuiker, om te bestrooien...

Afgelopen zondag ging Saskia in toepasselijk gezelschap – met haar broertje – naar de film Alles is familie. In de film (die verder niets met Italië van doen heeft maar die je deze decembermaand zeker moet gaan kijken) wordt verrukkelijk gekookt, dus dat was ook voor broerlief en mij een reden om de keuken in te duiken. We werden vooral geïnspireerd door een van de vermakelijkste scènes uit de film, waarin een wild zwijn, geschept door Charley, wordt geserveerd op de motorkap van Rutmers auto. Wij maakten er, naar een recept uit het Alles is familie-kookboek, een smakelijker gerecht van, ragù di cinghiale. Recept voor ragù di cinghiale ‘Deze ragù di cinghiale is een vrij droge, korrelige vleessaus, dus geen vloeiende tomatensaus. Het wildzwijngehakt heeft een zachte wildsmaak. Het wordt traditioneel met verse pappardelle, brede lintpasta, geserveerd. Als er toevallig geen everzwijn voorhanden is, is er een voortreffelijke variant mogelijk met rundergehakt en...