Je zocht naar: "Italië"

Dit najaar komen er ruim honderd nieuwe emoji’s bij. Een van deze emoji’s is het Italiaanse handgebaar voor che vuoi?, wat wil je?, aldus Emojipedia. Voor Italianen vast een uitkomst om dit veelgemaakte gebaar straks ook in een appje te kunnen gebruiken… In het boekje Supplemento al dizionario italiano (aanvulling op het Italiaanse woordenboek) verzamelde Bruno Munari een aantal Italiaanse gebaren, die vaak de plek innemen van een woord, uitdrukking of volzin. Over dit gebaar schrijft hij: ‘Le estremità delle cinque dita si riuniscono rapidamente e formano un cono col vertice in alto. La mano può restare ferma o essere scossa più o meno velocemente, secondo che la domanda è fatta con gentilezza o con impazienza. Molto usato a Napoli.‘ Oftewel: De uiteinden van de vijf vingers komen snel bij elkaar en vormen een hoorntje met de punt omhoog. De hand kan stil worden gehouden of al dan niet snel heen en weer worden bewogen – dat hangt af of de vraag aardig of ongeduldig...

Een tijdje geleden kregen Frans en Anna van Anna’s broer de tip om MuSaBa te bezoeken, een interessant museum in Calabrië. Het museum is het levenswerk van de Italiaanse Nik Spatari en zijn Nederlandse vrouw Hiske Maas. Frans: ‘Omdat de foto’s die Anna’s broer stuurde er prachtig uitzagen, maakten we meteen plannen om MuSaBa te gaan bezoeken. Het ligt op bijna vierhonderd kilometer afstand van onze trullo en ofschoon Puglia ook in de winter een paradijs is, genieten we er toch ook van dat we in deze rustige tijd van het jaar maar een paar uurtjes hoeven te rijden om in een totaal andere wereld terecht te komen. Waar Puglia ons telkens weer zachtjes en liefdevol verleidt met glooiende heuvels, rustige stranden en weelderige olijfbomen, lacht Calabrië ons uit. Zoals het daar reusachtig, ruig en ongenaakbaar ligt, lijkt het een onneembare vesting. Maar als we hoog boven de spiegelende zee over kronkelige kustwegen rijden of landinwaarts woeste bergen, bossen en rivieren...

Toe aan een uitdaging? Probeer dan deze tien Italiaanse tongbrekers correct uit te spreken. Zelfs voor wie al bijna vloeiend Italiaans spreekt, kunnen deze scioglilingua, zoals ze in het Italiaans heten, voor hilarische versprekingen zorgen. Hoe je de uitspraak van elke tongbreker goed onder de knie krijgt? Begin langzaam, met een klein stukje van de zin. Bouw dat langzaam uit, tot je de hele zin foutloos kunt uitspreken, en voer dan het tempo op. In bocca al lupo! trentatré trentini entrarono a Trento, tutti e trentatré trotterellando 33 mensen uit Trentino komen aan in Trento, alle 33 waggelend tre tigri contro tre tigri drie tijgers tegen drie tijgers sopra la panca la capra campa; sotto la panca la capra crepa boven het bankje weet de geit zich te redden; onder het bankje gaat de geit dood Apelle, figlio di Apollo, fece una palla di pelle di pollo e tutti i pesci vennero a galla, per vedere la palla di pelle di pollo fatta da Apelle, figlio di Apollo. Apelle, zoon van Apollo,...

Ciao tutti! We wensen jullie een buonissimo Natale, met vooral veel licht en warmte om van te genieten en te delen. Smikkel van stukken panettone en kerstkransjes, laaf je aan mooie (kerst)verhalen en Italiaanse kerstliedjes (zoals ook in onze kerstpodcast), het samenzijn met vrienden en familie, de lichtjes in de boom en op tafel, sfeervolle films en wie weet een verdwaalde sneeuwvlok. Geniet van de magische sfeer die de wereld even in zijn greep houdt. Toost op al het moois om je heen en wees dankbaar voor iedereen met wie je deze dagen doorbrengt. Geniet deze dagen van hoop, licht en liefde – en neem al dat kostbaars mee naar het nieuwe jaar! Buon Natale a tutti van Saskia & het hele Ciao tutti-team!

Een van de kleurrijke plaatsjes van Sardinië is Bosa. Het ligt tegen een heuvel aan de westkust van het eiland. De rivier de Temo stroomt door de stad, waarna deze bij het nabijgelegen Bosa Marina uitmondt in zee. Vanaf de boogbrug uit 1871 heb je prachtig uitzicht over de kleurrijke huisjes, het kasteel bovenop de heuvel, de vissersbootjes en de statige panden aan het water, met palmbomen die zachtjes wuiven in de wind. We delen een aantal tips voor een heerlijk dagje in Bosa. Ontdek de mooie bezienswaardigheden, heerlijke adresjes voor koffie, ijs, lunch, aperitivo en diner én fijne plekken om te overnachten. Naar de markt voor Sardijnse streekproducten Bosa telt slechts achtduizend inwoners. Je vindt er smalle straatjes en kleurrijke huizen. Op dinsdagochtend is het extra gezellig, want dan is er markt in Bosa. De ideale gelegenheid om op zoek te gaan naar Sardijnse streekproducten. We zien de bekende messen uit Pattada, geitenbellen uit de binnenlanden en allerlei artikelen...

Alghero is een heerlijke stad, aan de noordwestkust van Sardinië. Het wordt ook wel ‘klein Barcelona’  genoemd, vanwege de Spaanse invloeden die je hier terugziet. Gelukkig is de stad wel op en top Italiaans, met authentiek geplaveide smalle straatjes met wasgoed onder de ramen, oude mannetjes die al keuvelend de stoeltjes van een koffiebar bezet houden en op de achtergrond de glinsterende zee met kleine dobberende vissersbootjes tegen een strakblauwe hemel. In deze blog delen we tips voor een bezoek aan Alghero, van mooie bezienswaardigheden tot fijne culinaire adresjes én tips voor de omgeving. Klein Barcelona Maar eerst vertellen we je graag iets meer over het Spaanse tintje dat Alghero heeft. Sardinië ligt tussen Europa en Afrika in, waardoor de havensteden van het eiland zeer in trek waren. Met name Alghero was interessant, vanwege de ligging in het noordwesten van Sardinië. Het Spaanse koninkrijk Aragon had het in de middeleeuwen lange tijd voor het zeggen in Alghero....

Un felice anno nuovo a tutti, we wensen jullie allemaal een heel gelukkig 2025! Hopelijk kunnen we daar elke dag een kleine bijdrage aan leveren, vooral aan de laatste regel van onderstaand Nieuwjaarsversje van Gianni Rodari: Fammi gli auguri per tutto l’anno: voglio un gennaio col sole d’aprile, un luglio fresco, un marzo gentile, voglio un giorno senza sera, voglio un mare senza bufera, voglio un pane sempre fresco, sul cipresso il fiore del pesco, che siano amici il gatto e il cane, che diano latte le fontane. Se voglio troppo, non darmi niente, dammi una faccia allegra solamente. FELICE ANNO NUOVO! Wens me het beste voor het hele jaar: ik wil een januari met de zon van april. een frisse juli, een zachte maart, ik wil een dag zonder avond, ik wil een zee zonder storm, ik wil altijd vers brood, op de cipres de bloem van de perzikboom, dat de kat en de hind vrienden zijn, dat er melk stroomt uit de de fonteinen. Als ik te veel wil, geef me dan niets, geef me dan slechts een...

Is koken een kunst? Al in de Romeinse tijd en de middeleeuwen bestonden receptenboeken, bijeengebracht door de koks van kloosters en van vorstelijke en adellijke families. Dus daar waar goed gegeten werd en grote huishoudens in goede banen geleid moesten worden. Dikwijls gingen deze teksten, gekopieerd en wel, van generatie op generatie over. Later werden ze gedrukt. Zo publiceerde Bartolomeo Sacchi (later Platina genaamd) in 1474 zijn De honesta voluptate et valitudine – ‘Over eerlijke genoegens en gezondheid’ – waarin hij de culinaire cultuur van het pauselijke Rome in kaart bracht, van recepten tot tafelmanieren. Er kwam ook een Italiaanse editie uit en beide boeken kregen, honderd jaar lang, vele tientallen herdrukken, tot in de late zestiende eeuw. Dit ene kookboek veranderde in heel Europa de eetcultuur want, zoals op zovele terreinen, gingen ook op dit vlak Europeanen leven ‘volgens het boekje’. Peter Rietbergen, hoogleraar cultuurgeschiedenis aan de Radboud...

Dit kunstwerkje, een heuse kerststal in een panettone, is gemaakt door de ambachtelijke banketbakkers van het Siciliaanse Fiasconaro. Als je het voor de eerste keer ziet, valt je mond open van verbazing en verwondering. Dat je zoiets prachtigs – en smakelijks! – kunt maken! De figuren in de kerststal zijn gemaakt van witte chocolade en noga. De kerststal is een echte panettone, gemaakt met Siciliaanse ingrediënten als sinaasappel, rozijnen en Marsala. Helaas voor ons is het niet mogelijk om dit jaar van deze panettone te genieten. De panettones moeten namelijk al in het voorjaar besteld worden, omdat ze slechts in een beperkte oplage worden gemaakt…

Saskia: ‘Veel van mijn vrienden zullen bij het lezen van deze titel hun wenkbrauwen fronsen, want als ik één ding niet kan, dan is het zingen. Gelukkig kan ik dat bij deze woorden met een gerust hart overlaten aan degene die ze zo uitbundig zong, Toto Cutugno, en hopelijk aan jullie. Luister mee naar dit Italiaanser dan Italiaanse lied!   Songtekst Lasciatemi cantare ‘Lasciatemi cantare con la chitarra in mano lasciatemi cantare sono l’italiano. Buongiorno Italia gli spaghetti al dente e un partigiano come Presidente con l’autoradio sempre nella mano destra un canarino sopra la finestra. Buongiorno Italia con i suoi artisti con troppa America sui manifesti con le canzoni, con amore, con il cuore con più donne sempre meno suore. Buongiorno Italia, buongiorno Maria con gli occhi pieni di malinconia, buongiorno Dio lo sai che ci sono anch’io Lasciatemi cantare con la chitarra in mano lasciatemi cantare una canzone piano piano Lasciatemi cantare perché ne sono fiero sono...

Heilige polenta! We begrijpen dat dit wellicht een ietwat vreemde uitroep is voor iedereen die een Italiaan wel eens in volle hevigheid heeft horen tieren en vloeken – en wie heeft dat nu niet… Hoe heftig een Italiaan kan discussiëren, weten we allemaal, maar dat is nog niets vergeleken bij een stevige verwensing aan het adres van Maria of een hartgrondig uitgeroepen Vaff… We zullen het hier niet herhalen, wees gerust, we houden het bij Santa polenta! – het Italiaanse equivalent voor onze Nederlandse kindvriendelijke uitroep ‘chips’. Hoewel het voor ons geen dagelijkse bezigheid is, voedsel aanroepen als heilig, is eten voor de Italiaan iets anders dan voor de gemiddelde Nederlander. Een Italiaan is trots op ‘zijn’ keuken en vooral op de lokale ingrediënten en gerechten. Nu zijn we over het algemeen dol op wat er uit de Italiaanse keuken komt (en op de trots die ermee gepaard gaat), maar voor polenta hoefde je ons niet wakker te maken. Sinds we echter een paar keer...

Na een rit door de prachtige bergen in het binnenland van de Cilento, waar ze nauwelijks iemand tegenkomen, rijden Marga en Hans van Cilento Casa opeens een andere wereld binnen. Een wereld waar ze jou graag mee laten kennismaken: ‘We zijn een paar vervallen huizen gepasseerd op het smalle weggetje en komen op een groot, groen veld met een fontein en een paar grote bomen, omringd door oude huizen en een kerk. Dit moet het oude plein zijn van Roscigno Vecchio, het dorp in het ongerepte en afgelegen binnenland van de Cilento, dat ruim honderd jaar geleden plotseling verlaten werd wegens gevaar voor aardverschuivingen. We zijn hier helemaal alleen op deze mooie zomerdag, omhuld door stilte die alleen onderbroken wordt door het gekwetter van de vogels. Op een oud bankje bij de met gras overwoekerde keien van het plein gaan we zitten om de bijzondere sfeer op ons te laten inwerken. Alle huizen hebben dezelfde okergele kleur van zandsteen en mooie oude portalen met verweerde deuren...