Je zocht naar: "Sicilië"

Een week lang zout op je huid, wind in je haren en blauwer dan blauwe zee zo ver je maar kunt kijken. Elke dag nog voor het ontbijt een eerste duik om later in slaap gewiegd te worden door de golven. Een dieet van heel veel ijskoude granita’s, Siciliaanse pasta’s, verse vis en goudkleurige Malvasia. Mooie gesprekken, nog mooiere muziek en soms alleen het geluid van de golven. Wegdromen bij een schitterende sterrenhemel, een sprookjesachtige baai, kleurrijke dorpjes, uitbundig bloeiende bougainville, spectaculaire vulkaanuitbarstingen en een paar speelse dolfijnen. Dat klinkt niet alleen fantastisch, dat wás ook fantastisch, zoals Saskia deze zomer mocht ervaren. Tenminste, toen ze na zo’n twee dagen aan boord een beetje gewend was aan het deinen van de golven en de zomerstorm die rondom de Eolische Eilanden waaide was gaan liggen… Wankelende benen en goede voornemens Saskia: ‘Reizen doe ik graag en veel, maar normaal gesproken blijf ik liefst met beide benen op de grond....

Een groene oase, een mozaïek van zacht glooiende heuvels bedekt met groene wijnranken, olijfbomen, fruitbomen en exotische bloemen – dat is Tenuta Regaleali, een eiland van groen te midden van de omliggende graanvelden. Op nog geen vijftig kilometer ten zuidoosten van Palermo lijkt de drukte van de stad onbereikbaar ver weg en zie je zover je kunt kijken alleen maar wonderen van de natuur. Er groeien allerlei soorten bloemen en kruiden, met wortels veraf en dichtbij. Als je Tenuta Regaleali bezoekt, kun je prachtige wandelingen maken over het landgoed, maar er zijn ook routes die je te fiets of te paard kunt afleggen. Na een heerlijke tocht word je op la tenuta verwelkomd met een mooi glas wijn. Wil je meer proeven, blijf dan logeren op dit bijzondere landgoed, zodat je lekker lang van deze natuurpracht kunt genieten… Je vindt Tenuta Regaleali tussen de dorpjes Vallelunga en Valledolmo, in de Contrada Regaleali in Sclafani Bagni (provincie Palermo). Meer...

Wie Catania zegt, zegt street food: kleine hapjes die je toelachen vanuit de vitrine van elke bar en die je zo uit het vuistje kunt eten. Op nummer één staan de arancini (gefrituurde risottoballetjes) maar er is meer lekkers! Catania staat bijvoorbeeld ook bekend om haar polpette: gehaktballetjes. De beste plek om deze polpette te proeven, is Polpetteria (Via Santa Filomena 48). Op het menu staan meer dan veertig verschillende soorten polpette, met naast de traditionele gehaktballetjes ook andere ‘ballen’, gemaakt van bijvoorbeeld kip met sinaasappel en pistache, aardappel, aubergine met scamorza en munt, pompoen en ricotta, zwaardvis, zalm, baccalà… De keuze is echt heel uitgebreid. Wij proefden de Misto Arrosto, met vijf verschillende soorten polpette. Da leccarsi i baffi, om je vingers bij af te likken! De Via Santa Filomena is sowieso een fijne straat om ’s avonds gezellig te eten. Het smalle straatje vol met restaurantjes ligt niet ver van Villa Bellini. Naast de...

Florence heeft een aantal prachtige fonteinen, zoals we in deze blog al hebben laten zien. Een van de grootste fonteinen die in Florence werd gemaakt en in de stad had moeten schitteren, is nu echter niet meer in de hoofdstad van Toscane te zien… De Fontana Pretoria prijkt namelijk op het gelijknamige piazza in hartje Palermo, om de hoek van I Quattro Canti. Vooral in de late middagzon schitteren de beelden van de fontein je tegemoet. In hun schaduw is het een gezellige mengelmoes van fotograferende toeristen en Palermitanen die dit plein duidelijk gebruiken om elkaar te treffen. Van Florence naar Palermo De fontein was eigenlijk bedoeld voor de tuin van de Florentijnse villa van de Spaanse onderkoning van Napels. Het ontwerp was van de hand van de Florentijnse beeldhouwer Francesco Camilliani, die er in 1554 aan begon en er lange tijd aan werkte. Helaas voor hem overleed zijn opdrachtgever voor hij de opdracht had voltooid. Zo’n twintig jaar later deed de zoon van de...

Lipari is het grootste van de Eolische Eilanden, met een oppervlakte van ruim zevenendertig vierkante kilometer. Er wonen zo’n tienduizend mensen, voornamelijk in het gelijknamige plaatsje, waar we in oktober een dagje werden rondgeleid door Patrizia Cincotta, die als local graag even de taak van gids op zich neemt. Cannoli & granita De beste start van een dagje Lipari is een krokante, romige cannolo van Pasticceria D’Ambra, waar je ’s zomers overigens ook je dag kunt beginnen met een broodje ijs of tussendoor geniet van een verkoelende granita. Street art, altaartjes en verse vis Na al dat lekkers wandel je naar het Piazzetta delle Arte e dei Mestieri, waar een van de eilandbewoners prachtige murales heeft gemaakt. Ook naast het kleine kerkje in de haven is kleurrijke street art te bewonderen: Maar ook elders in de straten van Lipari ontdek je kleine schatten: van straataltaartjes tot bijzondere straatnaambordjes. Uiteraard ontbreekt ook de visverkoper niet, met een...

In Taormina is de zee nooit ver weg en dus gaat Saskia er met collega-blogger Rick Zullo op zoek naar een authentiek restaurantje met verse vis op het menu. Dat vinden ze vlak bij de Porta Catania, aan een klein, bijna verborgen, pleintje. Saskia: ‘Als we voor het eerst bij toeval langs Osteria Rosso di Vino wandelen, is men nog druk bezig met de voorbereidingen voor de lunch. Er staan grote pannen verse visbouillon op het vuur, de tafellakens worden gladgestreken en het krijtbord met het lunchmenu wordt naar buiten gedragen. We kunnen al even spieken en zien veel verse vis op het menu. Daar komen we straks voor terug! Na een wandeling door de wat hoger gelegen achterafstraatjes van Taormina keren we terug naar Rosso di Vino. We nemen plaats aan een van de tafeltjes op het terras, waar de ober ons al snel vers gebakken grissini en olijven brengt. Hij zet het menu van de dag naast onze tafel en licht vervolgens elk gerecht uitgebreid toe. Eigenlijk waren we van plan alleen een...

Net even buiten het drukke centrum van Palermo vind je La Zisa, een Normandisch paleis dat van verre wel wat weg heeft van het paleis van een fakir. De naam heeft het paleis te danken aan zijn schoonheid; aziz is namelijk Arabisch voor ‘schitterend’. Het paleis was ooit bedoeld als zomerverblijf voor de Normandische koning Willem I, maar toen hij in 1166 overleed, was het bouwwerk nog niet helemaal af. Zijn zoon, Willem II, zorgde ervoor dat het paleis werd voltooid zoals zijn vader dat voor ogen had gehad, met een mooie waterpartij waarin de schoonheid nog eens weerspiegeld werd. De ligging is ideaal voor een bezoek op een warme zomerdag. De koning zou hier immers ook in de zomer verblijven. De voorzijde ligt dus met opzet naar het noordoosten, zodat er bij de ingang een beetje frisse zeelucht kan worden opgesnoven. Op het plafond van het portaal is het wat minder prettig toeven; hier zweven heel wat duivels. Volgens een legende heeft het geen zin ze te tellen: je...

De Siciliaanse stad Modica staat bekend om haar bijzondere chocolade, die nog wordt gemaakt volgens het recept van de oude Azteken. Voor het maken van chocolade wordt hier niets anders gebruikt dan cacao en suiker. Dit mengsel wordt op een halvemaanvormige steen bewerkt tot de unieke cioccolato di Modica. Daarbij blijven de suikerkristallen intact. Die zie – en proef – je dus terug in de uiteindelijke chocoladerepen, die volgens de traditie uit vier stukken bestaan. De chocolademakers voegen geen boter of melk toe aan de cacao, maar ze zorgen wel voor extra smaakmakers die de chocolade nog lekkerder maken. Denk aan chocolade met gelsomino (jasmijn), vanille, rode pepertjes, sinaasappel, citroen, kaneel, bergamot, johannesbrood of hazelnoot. Het bekendste adres om chocolade te proeven is Antica Dolceria Bonajuto, aan de Corso Umberto I 159, waar al sinds 1880 chocolade wordt gemaakt. De lekkerste chocolade vonden we echter niet daar, maar schuin aan de overkant, bij Caffè...

Een diner bij Accursio is echt een avondje uit, met een menukaart vol verrassingen. Authentiek Siciliaanse gerechten liggen aan de basis van elk recept, maar chef Accursio Craparo geeft er een eigen, moderne draai aan. Als antipasti zijn er allerlei soorten cibo di strada, street food. Zo genoten wij van een Arancino 2015. Inderdaad een bal gefrituurde risotto, maar dan in een wel heel bijzondere versie. Deze Arancino 2015 is namelijk gevuld met Riso Ermes (prachtige, donkerrode rijst), frutti di mare, tenerumi (het groen van een lokale courgettesoort) en ricotta di bufala. Ook de Spremuta di Sicilia weet ons te overdonderen, met een bord vol linguine met ansjovis, bottarga, peperoncino en saffraan. Het toetje is qua opmaak iets om nooit te vergeten. De Uovo à la coque is biancomangiare (een Siciliaans toetje op basis van amandelmelk) en wordt opgediend als een hardgekookt ei. Het ‘eiwit’ is de heerlijk zoete biancomangiare, het ‘eigeel’ is een mousse van passievruchten...

Griezel mee op de meest macabere plek van Palermo: de Catacombe dei Cappuccini, oftewel de catacomben van de Kapucijners. In deze catacomben liggen en hangen ruim achtduizend min of meer gemummificeerde lichamen en geraamtes. Monniken, edellieden, dokters, professoren en kinderen van rijke families, in hun allermooiste kleding, hebben in de duistere gangen een laatste rustplaats gevonden. Sommigen zijn bijna tot stof vergaan, anderen lijken gisteren pas gestorven te zijn, zo intact is hun lichaam nog. In 1599 besloten de Kapucijner monniken die hier in het klooster woonden dat hun gestorven medebroeders voortaan zouden worden bijgezet in een onderaardse ruimte. Deze catacomben zouden dan ook toegankelijk zijn voor de nabestaanden, zodat deze bij en voor de doden konden bidden. Later werden niet alleen de stoffelijke resten van de kloosterlingen, maar ook de lichamen van overleden weldoeners en hun familieleden gebalsemd en in de catacomben begraven. Geleidelijk aan werden ook...

Ciao tutti’s Annerike wil graag alle Italiaanse eilanden bezoeken. Dit voorjaar mocht ze er weer twee afvinken, dankzij een reis naar Salina en Panarea. Op Panarea maakte ze een prachtige hike, met fenomenale uitzichten over de andere Eolische Eilanden. Trek gauw je wandelschoenen aan en geniet mee! Annerike: ‘Om Panarea écht te leren kennen en verder te komen dan alleen de oostkant van het eiland, waar het bewoonde leven zich afspeelt, ga ik op aanraden van Salvatore en Antonio, de eigenaren van Kyma Suites, twee dagen hiken. Je kunt het eiland in één keer rondlopen, maar omdat ik de eerste dag pas ‘s middags start, knip ik de hike op en loop ik eerst het zuidelijke deel van de route. Wit-blauw straatbeeld Met een stuk vers gebakken focaccia van panificio In Forno en voldoende water ga ik op pad, door de straatjes van het dorpje, waar de kleuren wit en blauw het straatbeeld domineren, net als de heerlijke geur van jasmijn. Bij de San Pietro, die qua uitzicht op zee...