Campanië Het gouden licht van Santa Maria di Castellabate
Acht jaar geleden kwamen Marga en Hans Pilon voor het eerst in de Cilento en sindsdien komen ze er elk jaar terug. Ze vonden er een prachtige natuur, met zee en bergen, authentieke dorpjes, een heerlijke keuken en een vriendelijke gastvrije bevolking, trots op hun Cilentaanse cultuur. In een aantal blogs delen Marga en Hans dit stille geheim, met vandaag Santa Maria di Castellabate.
Magda en Hans: ‘Een van de mooiste kustplaatsen van de Cilento is Santa Maria di Castellabate, een eeuwenoud vissersplaatsje. In het middeleeuwse deel hangt een bijzondere sfeer, door de combinatie van prachtige oude gebouwen en de idyllische ligging aan het goudgele strand van een kleine baai.
Palazzo Perotti, het oude kasteel, met de robuuste Torre della Pagliarola, ligt direct aan het strand. Ook het Palazzo Belmonte staat met zijn muren in het zand. In het zonlicht harmoniëren de kleuren prachtig met het honingkleurige strand. Het werd vroeger als jachtverblijf voor de koning van Spanje gebruikt,...
Campanië Vallone del Marcellino – puur natuur in de Cilento
Ben je een liefhebber van mooie, ongerepte stranden? Ze bestaan nog! Hans en Marga nemen je mee naar het strand bij de vallei van Marcellino, in de Cilento. Een stukje pure natuur aan de Massetakust, tussen Scario en Marina di Camerota, waar zowel zee als land beschermd natuurgebied zijn.
Hans en Marga: ‘De reis erheen is al een belevenis op zich. In de zomermaanden vertrekken dagelijks bootjes van de ‘taxi del mare’ vanuit Scario om badgasten af te zetten op drie idyllische strandjes aan de voor auto’s onbereikbare Massetakust. Het laatste strandje is Spiaggia Marcellino, een rotsstrandje met kristalhelder water, waar de smalle groene vallei van Marcellino uitloopt in zee.
Direct achter het strand, in de koele schaduw van bomen, staat het eenvoudige huis van de enige bewoner van Marcellino. De eigenaar woont hier het hele jaar, ver van de bewoonde wereld. Alleen in de zomermaanden krijgt hij gezelschap van badgasten en wandelaars. Hij is zelfvoorzienend en herder van een...
Campanië Porto degli Infreschi – paradijselijke plek aan zee
Een van de pareltjes van de Cilento, verborgen in de grillige kustlijn tussen Marina di Camerota en Scario, is Porto degli Infreschi. Marga en Hans Pilon delen deze paradijselijke plek in de Cilento graag met ons.
Hans en Marga: ‘Vroeger was Porto degli Infreschi een toneel van muilezels en vissersboten. De gevangen vis werd er opgeslagen in de koele grotten van een natuurlijke haven. Nu is het een paradijs voor badgasten; Porto degli Infreschi werd in 2014 zelfs uitgeroepen tot mooiste strand van Italië. Het frisse water komt uit ondergrondse zoetwaterbronnen die er in zee stromen.
Je vindt hier geen strandtenten of een drukke parkeerplaats. Deze plek ligt midden in de natuur van het Nationale Park Il Cilento – onbereikbaar voor auto’s. Je komt er dan ook niet over land, maar over zee. In juli en augustus gaan er dagelijks bootjes voor anker die je vanuit Marina di Camerota en Scario naar deze paradijselijke plek brengen.
Op deze nog onbedorven plek zwem je in kristalhelder,...
Campanië Reggia di Caserta – imposant en elegant paleis met uitgestrekte tuinen vol waterpartijen
Niemand had zich, voorafgaand aan de bouw van het Palazzo Reale in Caserta, ook maar enige voorstelling kunnen maken van de grootsheid van het uiteindelijke paleis en de tuin. Maar het werd precies zoals Karel III van Bourbon en zijn architect Luigi Vanvitelli voor ogen hadden: imposant, dramatisch, elegant en groots.
Het gigantische paleis en de uitgestrekte tuinen in barokstijl vormen samen een van de indrukwekkendste van Italië. Het is dan ook niet vreemd dat het Palazzo Reale, samen met het Aquaduct van Vanvitelli en het San Leucio Complex, sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat.
Naar ontwerp van Luigi Vanvitelli
Het koninklijke paleis werd gebouwd voor Karel III van Bourbon, zoon van Philips V, Koning van Napels. Het moest niet alleen het symbool worden voor zijn nieuwe, zelfstandige koninkrijk, maar ook de grandeur van het Paleis van Versailles overtreffen.
In 1752 stelde Karel III de alom geprezen architect Luigi Vanvitelli aan om zijn ambitieuze plannen te...
Campanië Scario – kleurenpalet in schilderachtig haventje in de Cilento
Voor veel Italiëgangers houdt Italië op bij Rome. Wie verder kijkt, komt terecht in het bruisende Napels, ontdekt de beroemde Amalfikust, reist door Puglia met barokstad Lecce of toert rond op Sicilië.
Het echte authentieke zuiden begint ten zuiden van de drukke Amalfikust. Zo’n tachtig kilometer van de steile kustlijn ligt de Cilento, een goed bewaard geheim. Acht jaar geleden kwamen Marga en Hans Pilon hier voor het eerst en sindsdien komen ze er elk jaar terug. Hun ontdekkingen in de Cilento delen ze regelmatig met ons, met vandaag een bezoek aan Scario.
Marga en Hans: ‘Zodra het voorjaar begint, komt Scario met zijn schilderachtig haventje tot leven. De vissersboten krijgen steeds meer gezelschap van plezierboten die de prachtige kust van de Cilento verkennen. Je vindt het haventje direct aan de lungomare, de boulevard, met zijn pastelkleurige oude palazzi.
In Scario wandel je langs de lungomare met zijn bloeiende oleanders, bestel je een drankje op een van de vele...
Campanië Ontdek het Napels van Lenù en Lila uit L’amica geniale van Elena Ferrante
Sinds ons eerste bezoek aan Napels zijn we dol op de stad: op de smalle straatjes, op de chaos, op de vele altaartjes vol met kaarsen, bloemen en briefjes, op de voetballende straatschoffies, op het silhouet van de Vesuvius die altijd in je blikveld opduikt, op het Napolitaanse dialect en op de geur van espresso en ander lekkers die meer dan elders in Italië in de straten lijkt te blijven hangen.
Na het lezen van de romans van Elena Ferrante kriebelde het dan ook meteen weer. Deze mysterieuze schrijfster (niemand weet wie er precies schuilgaat achter deze auteur) weet ons vanaf de eerste pagina van haar boeken mee te sleuren naar Napels en te betoveren met haar rake zinnen.
Al lezend gingen we op zoek naar een aantal plekken uit haar boeken – en nu het vierluik ook wordt verfilmd (zie deze blog), hopen we nog meer te herkennen. Gaan jullie mee op pad in het Napels van Lenù en Lila?
Rione Luzzatti – de wijk waar Lenù en Lila wonen
Volgens de vele Napolitanen die we tijdens onze...
Campanië Spaccanapoli – een wandeling dwars door het centrum van Napels
Het centrum van Napels wordt letterlijk in tweeën gespleten door de Spaccanapoli, een lange nauwe sliert van opeenvolgende straten. Vanaf de top van de Vomero-heuvel zie je duidelijk hoe deze straten het oude centrum in twee helften verdelen.
De naam Spaccanapoli is dan ook overduidelijk de enige juiste aanduiding voor deze straat: het betekent ‘gespleten Napels’.
Wist je dat de Spaccanapoli al deel uitmaakte van het vroegere Romeinse stratenplan, dat nog goed terug te vinden is in de kaarsrechte straten en steegjes in het centrum? De Spaccanapoli volgt nu de Via Pasquale Scura, de Via Capitelli, de Via Benedetto Croce, de Via San Bagio dei Librai, de Vicara Vecchia, de Via Giudecca Vecchia en de Via Tupputi.
Piazza del Gesù Nuovo
Via deze straten loop je regelrecht het Napolitaanse leven in. Naast een blik op de Napolitaanse cultuur biedt de Spaccanapoli ook veel bezienswaardigheden. Wanneer je vanaf de Vomero afdaalt, kom je allereerst op het Piazza del Gesù Nuovo. De kerk...
Campanië Napels zien en dan sterven? Nee, Napels zien en leven!
Iedereen kent de uitdrukking Vedi Napoli e poi muori! – Napels zien en dan sterven – die onder meer werd opgetekend door Goethe. Hij bedoelde dat natuurlijk niet letterlijk, maar gebruikt het net als de Napolitanen om aan te duiden dat Napels zo’n overweldigende stad is, dat je eigenlijk nergens meer naartoe hoeft als je Napels eenmaal hebt gezien.
Goethe voelde zich een heel ander mens na zijn bezoek aan Napels, dat volgens hem een paradijs was. In deze blog lees je daar meer over.
Minder bekend maar minstens zo mooi zijn de woorden waarmee Jacob Israël de Haan in 1919 afscheid nam van Napels, waar hij kort was geweest op weg naar Palestina:
Men zal u, Napels, nooit vergeten.
Uw leven is een lachend Feest
en u gedenkend, zal men altijd weten,
dat ik uw Dichter ben geweest.
Hij sloot de stad ondanks dit korte verblijf onmiddellijk in zijn hart. Hoe dat kon, daar had hij geen verklaring voor. In zijn eigen woorden:
Hoe kan ik een stad zóó beminnen,
waar ik zóó kort...
Campanië Villa van Poppaea – Oplontis (Torre Annunziata)
Saskia: ‘Gisteren wilde ik eigenlijk de grote expositie over Nero in het Colosseum bezoeken met een vriendin die even een paar dagen in Rome was. Bij het zien van de lange rijen voor de ingang zakte de moed ons echter in de schoenen.
Niet vanwege de wachttijd, die is prima te omzeilen als je een kaartje koopt bij de ingang van de Palatijn, aan de overkant van het Colosseum (het kaartje is namelijk geldig voor het Colosseum, het Forum Romanum en de Palatijn), maar vanwege het enorme aantal Italiaanse scholieren.
De onderwijzers in Italië nemen zo’n schoolreis vaak zeer serieus en bekijken met hun klas vaak ook vitrine per vitrine bij een expositie, hetgeen het voor ons toch wel wat moeilijk zou maken om de expositie op ons gemak en in alle rust te bekijken.
Villa van Poppaea
We besloten eerst even koffie te gaan drinken om een alternatief plan te bedenken. Mijn vriendin, die al jarenlang in Italië gidst, vroeg of ik wel eens de villa van Poppaea had gezien, in de buurt van Napels....
Campanië Camerota, borgo antico in de Cilento
Vanochtend maakten we al kennis met de prachtige Cilento, vanmiddag nemen Marga en Hans je mee naar een van de pareltjes in deze streek: Camerota.
Marga: ‘Hoog op een heuvel en slechts een paar kilometer van de azuurblauwe zee ligt Camerota, een borgo antico in het Nationaal Park Il Cilento.
Vanuit de zee gezien lijkt het een onneembare vesting, hooggelegen op een steile rots. Het is een van de vele dorpen rond een oude burcht, waar men zich vroeger verdedigde tegen de invallen van de Noormannen en de Saracenen.
We nemen de mooiste weg om er te komen, niet vanaf de kust, maar vanuit het dal van de rivier de Mingardo. Deze weg is de toegangsweg naar het drukbezochte Palinuro, met zijn prachtige stranden.
Na het passeren van de smalle kloof volgen we de weg naar Licusati en Camerota, die zich met haarspeldbochten omhoog slingert langs de steile bergwand. Terwijl we steeds hoger komen, hebben we een prachtig uitzicht op het dal van de Mingardo, die bij Palinuro in zee stroomt.
Na de...
Campanië Cilento – een goed bewaard geheim ten zuiden van de Amalfikust
Voor veel Italiëgangers houdt Italië op bij Rome. Wie verder kijkt, komt terecht in het bruisende Napels, ontdekt de beroemde Amalfikust, reist door Puglia met barokstad Lecce of toert rond op Sicilië.
Het echte authentieke zuiden begint ten zuiden van de drukke Amalfikust. Zo’n tachtig kilometer van de steile kustlijn ligt het Parco Nazionale Il Cilento, het grootste natuurpark van Italië, dat door de Unesco is uitgeroepen tot Werelderfgoed.
Acht jaar geleden kwamen Marga en Hans Pilon hier voor het eerst en sindsdien komen ze er elk jaar terug. Ze vonden er een prachtige natuur, met zee en bergen, authentieke dorpjes, een heerlijke keuken en een vriendelijke gastvrije bevolking, trots op hun Cilentaanse cultuur.
In een aantal blogs delen Marga en Hans dit stille geheim, met vandaag een eerste kennismaking met de streek. Marga: ‘Buitenlandse toeristen komen hier nog weinig. In het voor- en naseizoen is het hier nog heel rustig. Je hebt het strand dan voor jezelf. Het is...
Campanië Ischia – een rondje over het kleurrijke ‘groene eiland’
Het eiland Ischia ligt voor de kust van Napels, net als het bekende Capri en het kleine, kleurrijke Procida. Ischia is het grootste eiland van de drie pareltjes die voor de kust van Napels dobberen. Op de voormalige vulkaan liggen zes gemeenten: Ischia, Barano, Serrara Fontana, Forio, Lacco Ameno en Casamicciola, elk met hun eigen charme, van havens vol kleurrijke vissersbootjes tot prachtige kerkjes.
Ischia wordt ook wel l’isola verde, het groene eiland genoemd, vanwege de altijd groene Monte Epomeo, met achthonderd meter de hoogste berg van Ischia. De flanken kleuren het hele jaar door in honderd tinten groen, met uitgestrekte bossen en zelfs een aantal wijngaarden. Het bovenste stukje wordt bedekt door witte lava, een herinnering aan de vulkaan die Ischia ooit was.
Maar niet alleen deze berg is groen; tijdens een tocht over het eiland zie je op veel plekken groene bomen, palmen, kleurrijke bloemen en planten in alle tinten groen. Voor een wandeling op de Monte Epomeo start je...