Je zocht naar: "monferrato"

Saskia was vorige week in Turijn voor de Salone del Gusto. Deze Slow Food-beurs werd voor het eerst in de stad zelf gehouden. In het Parco Valentino stond een lange reeks standjes waar je het lekkerste Slow Food van over de hele wereld kon proeven, maar ook elders viel er genoeg te beleven en te smullen. Overal doken de Slow Food-slakjes op, vergezeld van kraampjes en food trucks vol lekkers. Vandaag laten we jullie meegenieten van deze culinaire reis. Aan de hand van 50 foto’s proef je samen met Saskia je weg door Turijn – met natuurlijk ook wat adresjes waar je het hele jaar door kunt proeven. Buon appetito! We beginnen met een caffè bij het beroemde Caffè Torino aan het Piazza San Carlo, te herkennen aan het beroemde Martini-logo onder de portici én de stier voor de deur. Bij Ristorante Consorzio genieten we van de eerste lunch: met vis gevulde courgettebloemen in een sausje van vongole (venusschelpen). De lucht is strakblauw, Saskia’s perskaart is klaar: op naar...

Zo’n tweehonderdvijftig dorpjes in Italië mogen zich de trotse dragers van het keurmerk i borghi più belli d’Italia noemen. Het zijn daarmee officieel ‘de mooiste dorpjes van Italië’. Mooi zijn ze inderdaad, met hun sfeervolle straatjes, bijzondere pleinen en musea, fotogenieke doorkijkjes en hun lange, indrukwekkende historie. Bijzonder zijn ze ook, elk op hun eigen unieke manier. Van Etroubles in Valle d’Aosta tot Vernazza, een van de dorpjes van de Cinque Terre (dat ook op de cover schittert). Het initiatief van I borghi più belli ontstond in maart 2001. Het was een idee van de ANCI, de Associazione Nazionale dei Comuni Italiani, oftewel de Nationale Vereniging van de Italiaanse Gemeenten. Het doel van het keurmerk is het beschermen en behouden van de kleine dorpjes, die vaak wat verder van de bekende toeristische routes afliggen, door ze nieuw leven in te blazen en hun bijzondere charme te erkennen en te belonen. We nemen jullie in deze Special mee naar alle dorpjes...

Na een ochtend vol koffie en chocolade in de prachtige historische cafés die Turijn rijk is, was het tijd voor iets hartigs. Op zoek naar een authentiek restaurantje voor de lunch, stuitten we in de Via San Tommaso, een van de straatjes in het oude stadshart van Turijn, op Gofreria Piemonteisa. Het is een klein zaakje met slechts een paar krukken om te zitten, dat we wellicht voorbijgelopen waren als de Slow Food-slak niet op de deur had gehangen. Deze slak heeft ons vaker de weg gewezen naar culinaire hoogstandjes en ook hier lijkt dit het geval te zijn. De wand vol gewonnen prijzen en bijbehorende certificaten, van onder meer Gambero Rosso, spreekt voor zich. We wenden ons echter eerst naar de andere wand, waar het menu op prijkt, met tal van combinaties waarmee de gofre, een soort dunne wafels, belegd kunnen worden. Wij kozen voor een herfstige gofre met hert gestoofd in Barolo en romige Toma-kaas. Een heerlijk hartige combinatie! Ook genieten van deze Slow Food-snack? Je vindt...

Turijn heeft een prachtige koffiecultuur, met historische koffiebars waar je een caffè of cappuccino in stijl drinkt, omringd door kroonluchters, goudbrokaat en plafondhoge spiegels. Deze mooie cafés waren voor ons niet alleen de perfecte plek voor een korte tussenstop, maar het hoofddoel van een ochtend dwalen door Turijn. We wandelden van een bicerin via een cappuccino naar een espresso met gianduiotti. Ga je mee op koffietocht door Turijn? Baratti e Milano Onze eerste bicerin bestellen we bij de koffiebar waar we tijdens ons vorige bezoek aan Turijn ons hart aan verloren: Baratti e Milano. De klassieke koffiebar ligt sinds 1875 onder de booggalerij die het Piazza Castello omzoomt. De bar, opgericht door Ferdinando Baratti en Edoardo Milano, bestond toen al zeventien jaar, maar eerst werd er vooral wijn en sterke drank verkocht. Binnen is het een chique bedoening, met niet alleen een prachtige inrichting maar ook en vooral voorkomende barista’s. Je betaalt bij de kassa en kunt...

De residenties van de voormalige Italiaanse koninklijke familie, de Savoia (bij ons ook wel bekend onder de Franse naam Savoye), schitteren nog altijd in Turijn. Sinds 1997 staan deze koninklijke verblijven op de Werelderfgoedlijst. Het gaat in totaal om eenentwintig palazzi, castelli en buitenverblijven, die in de zeventiende en achttiende eeuw zijn gebouwd. Je vindt een aantal van de koninklijke onderkomens in het centrum van de stad, maar het grootste deel pronkt in de omgeving van Turijn. De stad wordt zo omringd door een groot aantal koninklijke monumenten, die samen ook wel de corona, kroon, van Turijn worden genoemd. La Reggia di Venaria Reale La Reggia di Venaria Reale is waarschijnlijk de bekendste residentie van de Savoia-familie. Het omvat een enorme villa en een nóg grotere tuin, waar de koninklijke familie in alle rust kon genieten van een ontspannen weekend buiten. Het buitengewone buitenverblijf werd ook gebruikt voor de jacht, vandaar dat het is gewijd aan Diana, de...

Rik Rensen neemt ons in zijn verhalen vooral mee naar zijn geliefde Piemonte, waar hij een gerestaureerde boerderij bezit die je ook kunt huren en van waaruit hij verhalen schrijft over deze regio. Dit keer vertelt hij over het plukken van paddenstoelen. Rik: ‘Een paar weken geleden struikelde je in de Piemontese bossen nog over de funghi porcini (eekhoorntjesbrood). Dit dikbuikige heertje met de breedgerande bruin gekleurde hoed is verreweg de beroemdste paddenstoel van Italië. Vers vinden we hem natuurlijk het lekkerst. Direct na de pluk verwijder ik altijd met een klein borsteltje het zand en snijd de paddenstoel in grove stukken, die ik vervolgens in een hete koekenpan met olijfolie laat glijden. Niet té lang, dan blijven ze een knapperige beet houden. Alleen een beetje vers gemalen peper en zout ontbreken nog. Slow Food in optima forma. Eigenlijk willen we witte truffels gaan zoeken maar het bejaarde truffelhondje is die dag een beetje bibberig. Ze wordt ziek verklaard en...

Je ziet hem al van veraf opdoemen: de spitse punt van de Mole Antonelliana, hét symbool van Turijn. We hebben in deze blog de tien mooiste foto’s van dit bijzondere bouwwerk voor jullie verzameld, met wat achtergrondinformatie. uitzicht op de Mole Antonelliana vanaf de Chiesa della Gran Madre di Dio De Mole Antonelliana is vernoemd naar de architect die het gebouw ontwierp, Alessandro Antonelli. Oorspronkelijk was het bedoeld als een synagoge, maar door onenigheid over het ontwerp werd deze functie al snel van de kaart geveegd. De bouw kwam zelfs even stil te liggen, maar uiteindelijk werd besloten om er een monument voor koning Vittorio Emanuele II en de Italiaanse eenwording van te maken. Toen het net af was, was de Mole met een hoogte van 167 meter het hoogste bouwwerk ter wereld. Dat is het nu niet meer, maar het is nog altijd letterlijk en figuurlijk een van de hoogtepunten van Turijn, met een fijn panoramaterras voor een prachtige kijk op de stad. In de toren vind...

Rik Rensen neemt ons in zijn verhalen vooral mee naar zijn geliefde Piemonte, waar hij een gerestaureerde boerderij bezit die je ook kunt huren en van waaruit hij verhalen schrijft over deze regio. Dit keer vertelt hij over de vijgentijd: ‘Het is vijgentijd in Piemonte. Overal hangen volrijpe paarskleurige vijgen te wachten om geplukt te worden. Het is een kunst om er de goede uit te kiezen. Als ik te vroeg pluk, zijn de vruchten nog niet zoet genoeg en als ik de vijgen te lang laat hangen dan worden ze melig. Ik vind het maar lang duren voor het zover is dat de rijpe vijgen geplukt kunnen worden. De vijgenboom komt in de lente als een van de laatste bomen in het blad te zitten, waarna in juli de eerste piepkleine vruchten te zien zijn: officieel de bloemen van de boom. Die zitten binnenin de vijg en worden, als het even meezit, bevrucht door een kleine wesp die door het gaatje bovenin het vruchtje voorzichtig naar binnen kruipt om zijn werk te doen. De vijgenboom is uiterst...

In Asti barst elk jaar op de eerste zondag van september een spannende strijd los: de Palio di Asti, die voor het eerst werd georganiseerd in 1275. Toen nét buiten Alba, als provocatie van de inwoners van die stad. Tegenwoordig is het Piazza Vittorio Alfieri het decor van de Palio van Asti. De verschillende wijken van de stad nemen het daar tegen elkaar op. De ruiters die de wijken vertegenwoordigen, rijden net als in Siena drie rondjes rondom het plein, maar anders dan in Siena is er nog een finale. Negen paarden en hun berijders nemen het tegen elkaar op, met een veekleurige banier als beloning voor het snelste paard, altijd opgedragen aan San Secondo, de patroonheilige van de stad. De fantini (ruiters) berijden de paarden zonder zadel en belanden dus ook wel eens in het zand. Het paard mag dan nog meedoen; het gaat immers om welk paard als eerste over de finish komt. Er wordt druk geschreeuwd en aangemoedigd door de inwoners van de verschillende wijken, waarbij jong en oud...

Tijdens de voorbereidingen voor zijn vakantie in Finalborgo (Ligurië) ontdekte Ciao tutti’s Erwin per toeval een pareltje dat hij graag met alle lezers deelt. Erwin: ‘Wij waren op zoek naar meer informatie over het Santuario di Vicoforte. Dit is een heiligdom dat in de regio Piemonte staat, vlak bij het mooie dorpje Mondovì. Het is niet echt heel erg bekend bij het grote publiek, maar het is zeker de moeite van een bezoek waard. Zo zijn er nog al wat superlatieven te noemen over deze kerk. De koepel is de grootste elliptische koepel ter wereld en aan de binnenzijde versierd met meer dan zesduizend vierkante meter aan fresco’s. Na jaren van restauratie heeft Kalatà, een organisatie die zich inzet voor het behoud van cultuur in Mondovì en omgeving, een speciaal aangelegd parcours gerealiseerd in de kerk, waardoor het mogelijk is om de top van de koepel (op vijfenzeventig meter hoogte!) te bezoeken. In kleine groepen (van maximaal vijftien personen) kun je onder begeleiding van...

Na ons bezoek aan de talloze tulpen in het Parco Giardino Sigurtà zetten we vandaag nog een mooie tuin in Italië in het zonnetje: de Giardino d’Amore op het Isola Bella in het Lago Maggiore. Giardino dell’Amore – Tuin der Liefde De tuin die we vandaag bezoeken, draagt de schitterende naam Giardino d’Amore, Tuin der Liefde. De tuin zelf is schitterend, maar ook de ligging is bijzonder: de Giardino d’Amore bevindt zich namelijk op Isola Bella (‘Mooi Eiland’), midden in het Lago Maggiore. Het eiland, dat deel uitmaakt van de zogeheten Borromeïsche Eilanden, zou zijn vernoemd naar Isabella, de vrouw van Carlo III Borromeo – een van de telgen van een bankiersfamilie die van oorsprong afkomstig is uit Toscane maar zich later vestigde in Milaan. Het was Carlo die opdracht gaf om van het rotsachtige eiland een waar paradijs te maken, met terrassen vol bloemen en planten, fonteinen en andere waterpartijen, beelden en grotten, waterlelies en obelisken, citroenbomen en in...

Rik Rensen neemt ons in zijn verhalen vooral mee naar zijn geliefde Piemonte. Regelmatig laat Rik zijn werk als communicatiestrateeg namelijk even achter zich en reist hij naar zijn gerestaureerde boerderij in Piemonte, van waaruit hij verhalen schrijft over deze regio – en soms ook over andere delen van il bel paese. Vandaag vertelt hij over de échte spaghetti alla carbonara. Rik: ‘Oggi mangiamo spaghetti alla carbonara,’ roept signora Giselda me vanuit de keuken toe. Ik sta in de eetzaal van Osteria del Bramante in het Piemontese dorpje Roccaverano. Binnen snort de kachel, buiten is het rond het vriespunt. Het is waterkoud en daarom voelt het frisser aan dan het in werkelijkheid is. Vanaf de top van de heuvel waarop dit middeleeuwse dorp is gebouwd, zie ik de laatste sneeuwresten van deze winter nog liggen. Waar de zon kan schijnen, kleurt het gras alweer lenteachtig groen. Maar in de schaduw van de heuvel is de sneeuw veranderd in ijs. Gletsjers in Madurodamformaat....