Je zocht naar: "monferrato"

Turijn heeft een prachtige koffiecultuur, met historische koffiebars waar je een caffè of cappuccino in stijl drinkt, omringd door kroonluchters, goudbrokaat en plafondhoge spiegels. Deze mooie cafés waren voor ons niet alleen de perfecte plek voor een korte tussenstop, maar het hoofddoel van een ochtend dwalen door Turijn. We wandelden van een bicerin via een cappuccino naar een espresso met gianduiotti. Ga je mee op koffietocht door Turijn? Baratti e Milano Onze eerste bicerin bestellen we bij de koffiebar waar we tijdens ons vorige bezoek aan Turijn ons hart aan verloren: Baratti e Milano. De klassieke koffiebar ligt sinds 1875 onder de booggalerij die het Piazza Castello omzoomt. De bar, opgericht door Ferdinando Baratti en Edoardo Milano, bestond toen al zeventien jaar, maar eerst werd er vooral wijn en sterke drank verkocht. Binnen is het een chique bedoening, met niet alleen een prachtige inrichting maar ook en vooral voorkomende barista’s. Je betaalt bij de kassa en kunt...

De residenties van de voormalige Italiaanse koninklijke familie, de Savoia (bij ons ook wel bekend onder de Franse naam Savoye), schitteren nog altijd in Turijn. Sinds 1997 staan deze koninklijke verblijven op de Werelderfgoedlijst. Het gaat in totaal om eenentwintig palazzi, castelli en buitenverblijven, die in de zeventiende en achttiende eeuw zijn gebouwd. Je vindt een aantal van de koninklijke onderkomens in het centrum van de stad, maar het grootste deel pronkt in de omgeving van Turijn. De stad wordt zo omringd door een groot aantal koninklijke monumenten, die samen ook wel de corona, kroon, van Turijn worden genoemd. La Reggia di Venaria Reale La Reggia di Venaria Reale is waarschijnlijk de bekendste residentie van de Savoia-familie. Het omvat een enorme villa en een nóg grotere tuin, waar de koninklijke familie in alle rust kon genieten van een ontspannen weekend buiten. Het buitengewone buitenverblijf werd ook gebruikt voor de jacht, vandaar dat het is gewijd aan Diana, de...

Rik Rensen neemt ons in zijn verhalen vooral mee naar zijn geliefde Piemonte, waar hij een gerestaureerde boerderij bezit die je ook kunt huren en van waaruit hij verhalen schrijft over deze regio. Dit keer vertelt hij over het plukken van paddenstoelen. Rik: ‘Een paar weken geleden struikelde je in de Piemontese bossen nog over de funghi porcini (eekhoorntjesbrood). Dit dikbuikige heertje met de breedgerande bruin gekleurde hoed is verreweg de beroemdste paddenstoel van Italië. Vers vinden we hem natuurlijk het lekkerst. Direct na de pluk verwijder ik altijd met een klein borsteltje het zand en snijd de paddenstoel in grove stukken, die ik vervolgens in een hete koekenpan met olijfolie laat glijden. Niet té lang, dan blijven ze een knapperige beet houden. Alleen een beetje vers gemalen peper en zout ontbreken nog. Slow Food in optima forma. Eigenlijk willen we witte truffels gaan zoeken maar het bejaarde truffelhondje is die dag een beetje bibberig. Ze wordt ziek verklaard en...

Je ziet hem al van veraf opdoemen: de spitse punt van de Mole Antonelliana, hét symbool van Turijn. We hebben in deze blog de tien mooiste foto’s van dit bijzondere bouwwerk voor jullie verzameld, met wat achtergrondinformatie. uitzicht op de Mole Antonelliana vanaf de Chiesa della Gran Madre di Dio De Mole Antonelliana is vernoemd naar de architect die het gebouw ontwierp, Alessandro Antonelli. Oorspronkelijk was het bedoeld als een synagoge, maar door onenigheid over het ontwerp werd deze functie al snel van de kaart geveegd. De bouw kwam zelfs even stil te liggen, maar uiteindelijk werd besloten om er een monument voor koning Vittorio Emanuele II en de Italiaanse eenwording van te maken. Toen het net af was, was de Mole met een hoogte van 167 meter het hoogste bouwwerk ter wereld. Dat is het nu niet meer, maar het is nog altijd letterlijk en figuurlijk een van de hoogtepunten van Turijn, met een fijn panoramaterras voor een prachtige kijk op de stad. In de toren vind...

Rik Rensen neemt ons in zijn verhalen vooral mee naar zijn geliefde Piemonte, waar hij een gerestaureerde boerderij bezit die je ook kunt huren en van waaruit hij verhalen schrijft over deze regio. Dit keer vertelt hij over de vijgentijd: ‘Het is vijgentijd in Piemonte. Overal hangen volrijpe paarskleurige vijgen te wachten om geplukt te worden. Het is een kunst om er de goede uit te kiezen. Als ik te vroeg pluk, zijn de vruchten nog niet zoet genoeg en als ik de vijgen te lang laat hangen dan worden ze melig. Ik vind het maar lang duren voor het zover is dat de rijpe vijgen geplukt kunnen worden. De vijgenboom komt in de lente als een van de laatste bomen in het blad te zitten, waarna in juli de eerste piepkleine vruchten te zien zijn: officieel de bloemen van de boom. Die zitten binnenin de vijg en worden, als het even meezit, bevrucht door een kleine wesp die door het gaatje bovenin het vruchtje voorzichtig naar binnen kruipt om zijn werk te doen. De vijgenboom is uiterst...

In Asti, een stadje in Piemonte, barst elk jaar in september een spannende strijd los: de Palio di Asti. De inwoners van Asti organiseerden voor het eerst een paardenrace in 1275. De race werd gehouden ter ere van San Lorenzo. Aangezien de race net buiten de stadsmuren plaatsvond, ging hij voor de inwoners van het nabijgelegen Alba niet bepaald onopgemerkt voorbij. Zij besloten hun buren te imiteren en zetten zelf een race op poten, binnen de eigen stadsmuren. Deze race zou echter niet met paarden maar met ezels worden gereden. Na een jarenlange onderlinge strijd besloten beide gemeenten in 1967 samen een paardenrace op touw te zetten, waarbij de twee steden het tegen elkaar op moesten nemen. Maar niet voor ze eerst hun pracht en praal showen… Hoewel iedereen natuurlijk gaat voor de overwinning, is het vooral ook zaak om niet als laatste over de finish te hobbelen. Degene die namelijk als allerlaatste over de streep komt, krijgt voor straf een ansjovis. Het jaar erop moet die...

Tijdens de voorbereidingen voor zijn vakantie in Finalborgo (Ligurië) ontdekte Ciao tutti’s Erwin per toeval een pareltje dat hij graag met alle lezers deelt. Erwin: ‘Wij waren op zoek naar meer informatie over het Santuario di Vicoforte. Dit is een heiligdom dat in de regio Piemonte staat, vlak bij het mooie dorpje Mondovì. Het is niet echt heel erg bekend bij het grote publiek, maar het is zeker de moeite van een bezoek waard. Zo zijn er nog al wat superlatieven te noemen over deze kerk. De koepel is de grootste elliptische koepel ter wereld en aan de binnenzijde versierd met meer dan zesduizend vierkante meter aan fresco’s. Na jaren van restauratie heeft Kalatà, een organisatie die zich inzet voor het behoud van cultuur in Mondovì en omgeving, een speciaal aangelegd parcours gerealiseerd in de kerk, waardoor het mogelijk is om de top van de koepel (op vijfenzeventig meter hoogte!) te bezoeken. In kleine groepen (van maximaal vijftien personen) kun je onder begeleiding van...

Na ons bezoek aan de talloze tulpen in het Parco Giardino Sigurtà zetten we vandaag nog een mooie tuin in Italië in het zonnetje: de Giardino d’Amore op het Isola Bella in het Lago Maggiore. Giardino dell’Amore – Tuin der Liefde De tuin die we vandaag bezoeken, draagt de schitterende naam Giardino d’Amore, Tuin der Liefde. De tuin zelf is schitterend, maar ook de ligging is bijzonder: de Giardino d’Amore bevindt zich namelijk op Isola Bella (‘Mooi Eiland’), midden in het Lago Maggiore. Het eiland, dat deel uitmaakt van de zogeheten Borromeïsche Eilanden, zou zijn vernoemd naar Isabella, de vrouw van Carlo III Borromeo – een van de telgen van een bankiersfamilie die van oorsprong afkomstig is uit Toscane maar zich later vestigde in Milaan. Het was Carlo die opdracht gaf om van het rotsachtige eiland een waar paradijs te maken, met terrassen vol bloemen en planten, fonteinen en andere waterpartijen, beelden en grotten, waterlelies en obelisken, citroenbomen en in...

Rik Rensen neemt ons in zijn verhalen vooral mee naar zijn geliefde Piemonte. Regelmatig laat Rik zijn werk als communicatiestrateeg namelijk even achter zich en reist hij naar zijn gerestaureerde boerderij in Piemonte, van waaruit hij verhalen schrijft over deze regio – en soms ook over andere delen van il bel paese. Vandaag vertelt hij over de échte spaghetti alla carbonara. Rik: ‘Oggi mangiamo spaghetti alla carbonara,’ roept signora Giselda me vanuit de keuken toe. Ik sta in de eetzaal van Osteria del Bramante in het Piemontese dorpje Roccaverano. Binnen snort de kachel, buiten is het rond het vriespunt. Het is waterkoud en daarom voelt het frisser aan dan het in werkelijkheid is. Vanaf de top van de heuvel waarop dit middeleeuwse dorp is gebouwd, zie ik de laatste sneeuwresten van deze winter nog liggen. Waar de zon kan schijnen, kleurt het gras alweer lenteachtig groen. Maar in de schaduw van de heuvel is de sneeuw veranderd in ijs. Gletsjers in Madurodamformaat....

Rik Rensen neemt je mee naar zijn geliefde Piemonte, waarover hij het het boek Geheimen van Piemonte schreef. In zijn eerste blog neemt hij ons mee naar Ristorante della Posta in Olmo Gentile. ‘Als kwaliteit en culinaire eenvoud het ultieme uithangbord zijn voor de regionale keukens van Italië, dan verdient Ristorante della Posta in Olmo Gentile in deze categorie zeker een ster. Niet dat de familie die het ristorante drijft er prat op gaat. Eigenaresse Maria Grazia, die tegelijkertijd kok én burgemeester is van het gehucht met tachtig inwoners, kookt zoals ze het van haar moeder geleerd heeft. Niets bijzonders dus, vindt ze zelf. Je kookt volgens de familietraditie en daarmee basta! Haar moeder leerde het koken weer van overgrootmoeder, die het weer leerde van de hare, enzovoorts, enzovoorts. De receptuur van deze familie-ristorantes vormt een onverbrekelijke ketting van mondelinge culinaire overleveringen, die vaak generaties ver terug gaat. Ristorante della Posta: hoe bijzonder...

Tijdens de Wandelvakantie Colline Torinesi van Onderweegs in Italië wandel je zes dagen lang door de heuvels van Piemonte. Na een prachtige start rondom Albugnano en drie etappes door de heuvels van Piemonte staan er voor Simone nog een rondwandeling vanuit Casalborgone én een slotetappe terug naar Albugnano op de planning. Castello di San Sebastiano Po Simone: ‘Voor de rondwandeling vanuit Casalborgone kun je verschillende afstanden kiezen: zestien, negentien, twintig of drieëntwintig kilometer. Ik kies voor de langste route, want zo zie ik het meest van de omgeving. Gelukkig staat er bij B&B ViaVai een heerlijk ontbijt voor me klaar. Wel loop ik in tegenovergestelde richting, zodat ik een rondleiding in het kasteel van San Sebastiano da Po kan meemaken. Luca, de eigenaar van het kasteel, ontvangt me graag om meer te vertellen over de geschiedenis van deze plek. De weg naar San Sebastiano da Po gaat vrijwel meteen flink omhoog, maar eenmaal boven, is het die klim helemaal...

Het voorjaar is de perfecte tijd voor een wandelweek in de groene heuvels van Piemonte, als de bloemen enthousiast hun kleurrijke kopjes laten zien en de wijnranken vrucht beginnen te dragen. Simone wandelde op uitnodiging van Onderweegs in Italië in zes dagen tijd van dorpje naar dorpje. Vanuit Albugnano liep ze naar Andezeno, om vandaar via Sciolze en Casalborgone weer terug te wandelen naar haar vertrekpunt Albugnano. In deze blog vertelt ze over de aankomst in Albugnano en de rondwandeling op de eerste dag van de wandelreis, vandaag neemt ze je mee op de vier volgende etappes. Wandelen van dorp naar dorp Simone: ‘Na de eerste wandeldag rondom Albugnano begin ik aan een wandeling van dorp naar dorp en slaap ik dus telkens ergens anders. Gelukkig wordt mijn bagage door de eigenaren van de B&B’s naar mijn volgende slaapplek gebracht, ik hoef alleen een kleine rugzak met een lunchpakketje, genoeg water en telefoon mee te nemen. De routes zijn door Onderweegs in Italië...