Je zocht naar: "street art"

In hartje Londen ligt, net als in willekeurig welke Italiaanse stad, de geschiedenis voor het oprapen. Op Cannon Street 111 bijvoorbeeld, waar in een kleine nis, afgeschermd door een gietijzeren hekwerkje, een grote steen wordt bewaard. Het is de zogenaamde London Stone, die de stad volgens een legende beschermt. Zolang deze steen veilig is, zal Londen bloeien. De steen zou een overblijfsel zijn van het Romeinse stadscentrum dat hier ooit, in een ver verleden, gelegen was. Om precies te zijn, men vermoedt dat de steen deel uit heeft gemaakt van een groot altaar dat hier door Brutus van Brittannië gebouwd zou zijn. Deze Brutus, die ook wel Brutus van Troje wordt genoemd, zou de achterkleinzoon van Aeneas zijn geweest, de eerste koning van Brittannië en de stichter van de allereerste stad op de plek van het huidige Londen. De London Stone staat daarom ook wel bekend als de Steen van Brutus. Over de London Stone In Dinsdag is voorbij, een thriller van Nicci French, komt de London Stone...

In 2020 viert Italië vijfhonderd jaar Rafaël, aangezien het dat jaar precies vijfhonderd jaar geleden is dat de schilder zijn laatste adem uitblies, in Rome. Wij brengen graag een blijvend eerbetoon aan deze geniale schilder uit de renaissance, waarin we je meenemen naar zijn geboorteplaats Urbino en naar zijn bekendste werken in Florence en Rome. Rafaël in Urbino Rafaël wordt geboren op 6 april 1483 in Urbino, in het noorden van de regio Le Marche, als Raffaello Sanzio, zoon van Giovanni Santi en Màgia Carla. Rafaël erft zijn talent deels van zijn vader, een vrij verdienstelijk schilder aan het hof van Federico da Montefeltro, de hertog van Urbino. Giovanni laat zijn zoon graag rondscharrelen in zijn atelier en reikt hem al vroeg een penseel aan. Ook laat hij Rafaël kennismaken met het werk van andere Italiaanse schilders, zoals Mantegna, Leonardo da Vinci, Luca Signorelli en Giovanni Bellini, en met dat van Vlaamse schilders als Jan Van Eyck. Giovanni overlijdt als Rafaël...

Niets heerlijkers dan een stedentrip, even lekker slenteren, heerlijk eten, mooie musea bezoeken, genieten van een glas wijn op een terrasje… We tippen twintig originele bestemmingen (op alfabetische volgorde) voor een stedentrip in Italië, als alternatief voor klassiekers als Rome, Florence, Bologna, Venetië, Turijn & Milaan. Alghero (Sardinië) Hoewel Sardinië de perfecte bestemming is voor een ontspannen strandvakantie, lenen een aantal van de grotere steden op het eiland zich ook prima voor een stedentrip. In Alghero geniet je van een ontspannen sfeer, die dankzij de historie van deze havenstad een beetje Spaans aandoet. In deze blog delen we de leukste tips voor een bezoek aan Alghero. Ancona (Le Marche) Hoewel Ancona de hoofdstad van de regio Le Marche is, is de stad verre van populair onder toeristen. Ancona moet het vaak afleggen tegen andere steden in de regio, zoals Loreto, Ascoli Piceno en Urbino. Toch heeft deze havenstad veel te bieden. We tippen tien plekken die je...

Er is geen land ter wereld waar zoveel wordt gefietst als in Nederland. Het is voor ons dan ook de normaalste zaak van de wereld om tijdens een stedentrip in Italië ook op de fiets te stappen, om op een leuke en ontspannende manier een stad te verkennen. We tippen in dit artikel de leukste fietstours van Baja Bikes in Italië, van noord naar zuid, waarbij je een ochtend of een middag op pad gaat met een gids. Prendiamo la bici? Fietsen in Turijn In drie en een half uur langs alle highlights van Turijn? Dat kan tijdens deze fietstour in Turijn, waarbij je met een ervaren gids op pad gaat. Onderweg hoor je de mooiste verhalen bij de bezienswaardigheden waar je langs fietst. Uiteraard is er tijd om tussendoor even te stoppen om wat foto’s te maken. Dat Turijn een statige stad is, wordt al na slechts een paar keer trappen duidelijk. Onderweg bewonder je vanaf de fiets onder meer het Palazzo Reale, het koninklijk paleis, maar ook andere beroemde bezienswaardigheden, zoals de Mole...

In Belgisch Limburg zijn veel Italiaanse adresjes te vinden. In de jaren twintig van de vorige eeuw kwamen namelijk veel (voornamelijk Zuid-) Italianen naar België om in de mijnen te gaan werken. Rondom die mijnen ontstonden Italiaanse enclaves, waar de Italiaanse sfeer nooit ver weg is. Dat gebeurde ook rondom de mijn in Eisden (Maasmechelen). Als je goed kijkt en luistert, waan je je hier nog altijd diep in de laars en vergeet je bijna dat je je op Belgische bodem bevindt. Wij gingen een dagje op pad in Maasmechelen en tippen een aantal plekken waar je je even helemaal kunt onderdompelen in la bella Italia! Proeven van la dolce vita bij Il Buon Gusto Zorg dat je met behoorlijke trek de grens over rijdt, want de eerste stop is Il Buon Gusto, aan de Oude Baan 248. Dit is een echte Italiaanse pasticceria met een uitgebreid assortiment. De roots van de eigenaren ligt op Sicilië, zo verraden onder meer de cannoli. Zodra je de deur opent, komt de dolce geur je al tegemoet. We worden...

Utrecht wordt, net als Giethoorn en Amsterdam, ook wel ‘het Venetië van het noorden’ genoemd. Niet alleen vanwege de grachten die door het centrum lopen (in de zomermaanden vaart er zelfs een Venetiaanse gondel voorbij), maar ook vanwege de hoeveelheid Italiaanse adresjes die je er kunt vinden. Maar er is meer, want Utrecht heeft ook écht Italiaanse roots. Of liever gezegd: Romeinse roots. Op de plek van het huidige Domplein bouwden de Romeinen namelijk de voorloper van wat later Utrecht zou worden. Redenen genoeg voor een dagje Utrecht. Voor alle Italiëliefhebbers tippen we in deze blog de beste Italiaanse adresjes én de leukste Italiaanse dingen om te doen voor een flinke dosis van la dolce vita in Utrecht. Italiaanse restaurants in Utrecht *Piero’s Piero’s opende zijn deuren maart 2019. Op de kaart staan Napolitaanse pizza’s, verleidelijke antipasti, verse pasta’s, veelal bereid met Italiaanse ingrediënten. Omdat Piero’s ook een uitgebreide Italiaanse wijnkaart...

Ontdek de lekkerste adresjes voor een heerlijke tijd in Napels! Gran Caffè Gambrinus Via Chiaia 1 (op de hoek van Piazza Trieste e Trento), Napels Dit klassieke café stamt uit 1860 en vormt al tientallen jaren een gewilde ontmoetingsplaats voor schrijvers en andere artistiekelingen. Tussen de goudomlijste spiegels, roodfluwelen stoelen en camerieri in wit kostuum waan je je even in het literair Napels van een eeuw geleden. Caffè del Professore Piazza Trieste e Trento 46, Napels Een eenvoudiger, maar minstens zo lekker kopje koffie drink je aan de overkant van het Piazza Trieste e Trento, bij Caffè del Professore. Caffè Letterario Intra Moenia Piazza Bellini 70, Napels Dit literaire café is wat minder pretentieus dan Gran Caffè Gambrinus, maar heeft net zo lekkere koffie. Bovendien is het heerlijk toeven op het terras onder de pergola, met uitzicht op Piazza Bellini. Gran Caffè La Caffettiera Piazza dei Martiri 30, Napels Aan de met leer beklede bar smaakt een Napolitaanse...

In het hart van het historisch centrum van Napels, bijna aan het altijd levendige Piazza Bellini, opent een jong Italiaans stel hun huis voor gasten van over de hele wereld. In hun bellissimo bed & breakfast Ovo vind je een perfecte mix van modern design en traditionele hartelijkheid. Je zult meteen verliefd worden op de hoge plafonds en op de vele details die van deze B&B echt een thuis maken. Zo vind je bij Ovo bijvoorbeeld dezelfde lantaarns als aan de Rua Catalana, een straat waar veel traditionele ijzersmeden te vinden zijn. Ze zijn ontworpen door architect Riccardo Dalisi en gemaakt door Ciro Pepe. Schilders als Luca Davino en Umberto Leonetti hebben een deel van hun collectie aan de muren van de gemeenschappelijke ruimtes en de drie kamers gehangen. Designliefhebbers herkennen vast ook andere meubelstukken en lampen. Vanaf de ruime balkons kijk je uit op de resten van de Griekse stad Neapolis op Piazza Bellini, waar regelmatig live muziek te horen is. Links zie je de...

Het Steri, oftewel het Palazzo Chiaramonte, ligt aan het Piazza Marina, in hartje Palermo. Hoewel het palazzo nu dienst doet als universiteitsgebouw, had het vroeger een veel luguberder functie: het was het Paleis van Inquisitie. De executies vonden meestal plaats aan de overkant van het palazzo, in de huidige Giardino Garibaldi, maar voor het zover was verbleven de gevangenen in het Steri. De voormalige cellen kun je nog altijd bezoeken. Een indrukwekkende ervaring, mede dankzij de schetsen en teksten die de gevangenen op de muren hebben achtergelaten: In dit palazzo bevindt zich overigens eveneens het schilderij dat de Siciliaanse schilder Renato Guttuso in 1974 maakte van de Vucciria-markt. Je kunt er uren naar kijken en je verliezen in de levendige details!

In ontelbaar veel brieven, gedichten en reisdagboeken is de Vesuvius beschreven, en op veel schilderijen en tekeningen is hij afgebeeld. Zo zag Johann Wolfgang Goethe vlak voor zijn vertrek uit Napels op 2 juni 1787 ‘was man in seinem Leben nur einmal sieht’. Kijkend uit een raam van het slot van de gravin Giovane zag hij de lava in de avondzon van de berghelling stromen, en de wolken goudachtig opgloeien. De eerste getuigenis van de uitbarsting van de Vesuvius in het jaar 79 wordt beschreven in een brief die Plinius de Jongere schreef aan Tacitus. Plinius vertelt in deze brief over de dood van zijn oom, Plinius de Oude. ‘Hij haastte zich in de richting waar vandaan de anderen vluchtten, recht op het gevaar af en zó geheel zonder angst, dat hij aan zijn secretaris opdroeg alle stadia en vormen van het onheil op te schrijven. Reeds viel er as op de schepen, steeds heter en dichter naarmate zij dichterbij kwamen en al spoedig viel er ook puimsteen en zwarte, half verkoolde en...

In 1606 vluchtte Caravaggio vanuit Rome naar Napels, waar hij enige tijd verbleef voordat hij ook deze stad moest ontvluchten. Gelukkig was hij lang genoeg in Napels om voor de kerk Pio Monte della Misericordia een van zijn meesterwerken te schilderen, De zeven werken van Barmhartigheid. Zijn opdrachtgevers, die deel uitmaakten van de grootste liefdadigheidsinstelling van Napels, stonden erop dat hij de belangrijkste werken van barmhartigheid, zoals ze in het evangelie van Matteüs vermeld stonden, op één altaarstuk zou weergeven: ‘Ik had honger en gij hebt Mij te eten gegeven, Ik had dorst en gij hebt Mij te drinken gegeven, Ik was vreemdeling en gij hebt Mij opgenomen. Ik was naakt en gij hebt Mij gekleed, Ik was ziek en gij hebt Mij bezocht, Ik zat in de gevangenis en gij zijt tot Mij gekomen.’ (Matteüs 25, 35-36). Hoe Caravaggio tot de compositie op het altaarstuk kwam, zullen we helaas nooit precies weten, maar zeker is dat hij de kunst niet bij een collega-schilder af...

Pizza is de culinaire trots van Napels. Hoewel de oorsprong van de pizza niet met harde feiten valt te bewijzen, gaan de Napolitanen er prat op dat de pizza in Napels is uitgevonden. Het feit dat de Etrusken al platte broden aten die zij picea noemden en dat we dankzij het Griekse pitta en het Turkse pide vermoeden dat de pizza de Italiaanse versie van de zeer oude, mediterrane traditie van platte broden betreft, doet niets af aan de Napolitaanse trots. Zoals Mimmo, de eigenaar van de bed & breakfast waar ik verbleef stellig herhaalde: ‘Noi Napoletani abbiamo inventato la pizza’ – ‘wij Napolitanen hebben de pizza uitgevonden’. In Delizia! schrijft John Dickie dat de term pizza in de achttiende eeuw in Napels werd gebruikt om allerlei soorten platte broden en pasteien aan te duiden. De pizza napoletana bestond toen al wel, maar dat was een zoete amandeltaart en had dus nog helemaal niets van doen met de pizza zoals we die nu kennen. Een van de eersten die over de pizza met...