Archief per maand: augustus 2011

La dolce vita in Veneto

Vandaag een reisverslag van Johan Meeus, die dit jaar tijdens de paasvakantie (om precies te zijn van 26 april tot 7 mei) een bezoek aan Noord-Italië bracht. Hij laat jullie – en mij! – meegenieten van de streek tussen de voet van de Dolomieten en de lagune van Venetië, zowel met zijn verhaal als met de prachtige pentekeningen. ‘Een rondje door Veneto is ongeveer 400 kilometer lang. Daar trekken we in totaal twaalf dagen voor uit, tien op de fiets en twee voor citytrips. De route start in Vicenza, om richting de heuvels in het noorden te gaan. Vervolgens dwars …

Lees meer »

Toch even in een gondel

Venetië en gondels, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Waar je ook over het water uitkijkt, vaak zie je zo’n zwarte, ranke boot opduiken – met naast een gondelier in gestreept shirt een groep toeristen en nu en dan zelfs een accordeonist die zijn repertoire beperkt tot O sole mio. Zie je ze in een rustig wijkje even niet op het water balanceren, dan weet je dat je echt de toeristische stukjes stad achter je hebt gelaten. De plek van de gondels wordt ingenomen door kleine bootjes van bewoners die een dagje naar het strand trekken, de vuilnisboot of gewoon …

Lees meer »

Gebroeders Van Eyck in eieren

Jan en Hubert Van Eyck, beter bekend als de gebroeders van Eyck, schilderden in 1432 Het Lam Gods, een altaarstuk dat zich in de Sint-Baafskathedraal in Gent bevindt. Dit Belgische meesterwerk inspireerde de Oekraïense kunstenaar Oksana Mas, die met haar ei-genzinnige bewerking ervan haar land vertegenwoordigt op de Biënnale in Venetië. Oksana Mas herschiep delen van het kunstwerk van de gebroeders Van Eyck, dit keer niet opgebouwd uit penseelstreken maar uit beschilderde houten paaseieren. 3.640.000 houten eieren, om precies te zijn, beschilderd door mensen uit 42 verschillende landen. Dat moet een hels karwei zijn geweest: eieren verzamelen, mensen vragen die …

Lees meer »

Het ‘juwelenkistje’ Santa Maria dei Miracoli

Vlak voor vertrek naar Venetië kreeg ik de vraag een aantal teksten te vertalen voor een bruidspaar dat eind deze maand in Venetië in het huwelijk zal treden. Het was niet zo veel tekst, dus ik besloot de opdracht aan te nemen en de tekst te vertalen op de plek waar de twee geliefden over een aantal weken vast ook zouden staan, het Campo dei Miracoli. Hier staat namelijk de kerk Santa Maria dei Miracoli, die door Venetianen ook wel de huwelijkskerk wordt genoemd. Luc Verhuyck, die we al kennen van zijn eerdere boeken SPQR en Firenze, met wetenswaardigheden over …

Lees meer »

De schaduw van Lucifer

Een van mijn favoriete auteurs, David Hewson, komt in oktober met een nieuwe thriller. Ditmaal speelt het spannende verhaal zich niet af in Rome, zoals we gewend zijn van zijn eerder verhalen, maar in Venetië. Aangezien ik daar zelf op dit moment verblijf, mocht ik van uitgeverij De Fontein alvast het manuscript lezen – en een fragment met jullie delen! De hoofdpersoon van De schaduw van Lucifer, Daniel Forster, heeft een zomerbaantje in de bibliotheek van een verzamelaar en raakt betoverd door het aanlokkelijke Venetië. Wanneer hij er door zijn werkgever op uit wordt gestuurd om een viool te kopen …

Lees meer »

Vasthoudende bubbels, mooie flessen en een dure smaak

Zo af en toe is het schrijven van een dagelijkse blog een behoorlijke opgave. Niet vanwege het feit dat er weinig inspiratie is (ik kan gelukkig bogen op een onuitputtelijke bron van informatie: Italië zelf, en de Italianen niet te vergeten), maar omdat het Italiaanse dolce vita soms zijn tol eist. Zo ook een paar weken geleden: na een onvergetelijke proseccoproeverij wachtte mij een lege blogpagina, een gigantische afwas en – dankzij de limoncello na afloop – een vasthoudende hoofdpijn. Met de gevolgen zal ik jullie echter niet lastig vallen, het hoe en waarom is veel leuker om te lezen! …

Lees meer »

La prima cosa bella

De beste remedie tegen het regenachtige weer in Nederland is de nieuwe film La prima cosa bella. De perfecte manier om toch nog een zwoele zomeravond in de agenda te kunnen schrijven en het vakantiegevoel nog even vast te houden! Zomer, 1971. Bruno en Valeria zijn getuigen van de lotgevallen van hun moeder, Anna, die door haar jaloerse echtgenoot op straat is gezet nadat ze was verkozen tot ‘mooiste mama van het strand’. Vanaf dat moment leidt Anna samen met haar kinderen een onzeker bestaan met talloze verhuizingen en verschillende minnaars. 2011. Het einde van het leven van de nog altijd strijdlustige en vrolijke Anna …

Lees meer »

Met Jamie Oliver naar Venetië

Het nieuwe kookboek van Jamie Oliver, Jamies reizen, is een verzamelwerk van de beste gerechten uit zes fantastische landen op slechts een steenworp afstand van Nederland. Elk hoofdstuk richt zich op een ander land: Frankrijk, Griekenland, Spanje, Marokko, Zweden en natuurlijk Italië. Klassieke recepten, zoals tajines uit Marokko, flamboyante paella van Spanje, troostende risotto uit Italië en de pittige verse smaken van een klassiek Griekse salade, staan naast recepten die Jamie onderweg tegenkwam op marktjes, in barretjes en aan tafel bij mensen thuis. In elk land staat een stad centraal. Zo bezoekt Jamie in Italië Venetië, waar hij een culinaire …

Lees meer »

Venetiaanse straatnamen

Hoewel ik gisteren nog een vrolijk stukje schreef over de charme van het verdwalen in Venetië, waren we het ’s middags, toen we echt niet meer wisten waar we waren en heel graag even naar het hotel wilden, wel zat. Hoewel je inderdaad de mooiste doorkijkjes ziet, de leukste mensen ontmoet en de meest bijzondere bruggetjes passeert, is het wel fijn als je op een bepaald moment iets herkenbaars tegenkomt. Maar helaas… Moe gewandeld en een beetje verhit bestelden we bij een buurtbarretje een lemon soda. Daarna zouden we dapper de terugtocht aanvaarden, en hopelijk snel een herkenningspunt vinden, zo …

Lees meer »

Verdwalen in Venetië

De komende dagen dwalen we door de straatjes en steegjes van Venetië. De bekende hoogtepunten zoals het Piazza San Marco en de Rialtobrug laten we zoveel mogelijk links liggen. We keren ons af van de toeristische trekpleisters en dwalen in plaats daarvan door de stille straatjes van de wijken Cannaregio, Castello en Dorsoduro. We eten niet in de restaurants met een toeristenmenu, maar doen ons tegoed aan de hapjes van de bacarì, de kleine wijnbarretjes. Onvermijdelijk verdwalen we een keer, tijdens onze zoektocht naar de mooiste, stilste, schilderachtigste straatjes, de bijzonderste bruggetjes en de prachtigste uitzichten op het water. Want …

Lees meer »