Archief per maand: oktober 2010

Nog meer magie in Rome

Zoals jullie de afgelopen dagen hebben kunnen zien en lezen, telt Rome veel wonderlijke plekken, waar niets is zoals het op het eerste gezicht lijkt. Uiteraard zijn er nog veel meer van deze verhalen: achter elk gebouw, achter elke steen gaat wel een geheim schuil. Telkens wanneer je de stad bezoekt, ontvouwen zich een paar geheimen, ontdek je nieuwe verhalen, doorkijkjes, eigenaardigheden. Hoe vaker je in Rome komt, des te makkelijker weet je je blik los te maken van de gebaande paden, van de grote monumenten die tijdens een eerste bezoek je blik gevangen houden. Je leert de achterafstraatjes kennen, …

Lees meer »

De hoorntjes van Mozes

In de San Pietro in Vincoli (die in het Nederlands ook wel eens Sint Petrus’ Banden of Sint-Pieter in ketens genoemd wordt) staat een wereldberoemd beeld van Michelangelo: zijn enorme Mozes. Michelangelo’s Mozes maakt deel uit van het grafmonument voor paus Julius II, die Michelangelo in 1505 naar Rome liet komen om alvast zijn pauselijk grafmonument te ontwerpen. Julius II stelde zich hierbij bepaald niet bescheiden op; het monument moest versierd worden met maar liefst veertig beelden. Michelangelo ging aan de slag en toog naar Carrara, waar hij in de marmergroeven het mooiste marmer uitzocht. Na acht maanden had hij …

Lees meer »

De hand van Bernini

Afgelopen dagen hebben we regelmatig de namen van Francesco Borromini en Gian Lorenzo Bernini voorbij zien komen. Beide kunstenaars hebben een stempel op de Romeinse kunst en architectuur gedrukt, waarbij we hebben gezien dat ze de Eeuwige Stad niet alleen hebben voorzien van veel mooie bouwwerken maar ook van opvallende grapjes, trucjes en gezichtsbedrog. Beide heren konden echter niet samen door één deur. Ze keken met afgunst naar elkaars werk en gunden elkaar het licht in de ogen niet. Kreeg Borromini een opdracht toegewezen, dan deed Bernini zijn uiterste best om een ander groot project naar zich toe te trekken, …

Lees meer »

San Carlino

Rome telt onnoemelijk veel kerken, van de enorme Sint-Pieter, de Santa Maria Maggiore en de Sint Jan in Lateranen tot kleine kerkjes waar een willekeurige voorbijganger wellicht niet vaak oog voor heeft maar die door de Romeinen zelf druk bezocht worden. Een van de mooiste kleine kerkjes is de San Carlo alle Quattro Fontane, die door de Romeinen ook wel liefkozend San Carlino wordt genoemd. Dit verkleinwoord is voor dit kerkje meer dan terecht gekozen; het meesterwerkje van de hand van Francesco Borromini is namelijk precies zo groot als één pijler in de Sint-Pieter. Francesco Borromini Technisch zit het ontwerp …

Lees meer »

Gezichtsbedrog

Niet alles in Rome is zoals het lijkt – de Romeinen zijn meesters in gezichtsbedrog. De komende dagen maken we een rondgang langs plekken in Rome die je letterlijk op het verkeerde been zetten! Als eerste de fraaie barokkerk Sant’Ignazio, genoemd naar de heilige Ignatius van Loyola, de oprichter van de jezuïetenorde. Men begon met de bouw van de kerk in 1626, precies op de plek waar zestig jaar eerder de Santissima Annunziata was gebouwd. Deze kerk kon echter al snel niet genoeg plek bieden aan de almaar groeiende groep jezuïetenstudenten en moest dus uitgebreid of vervangen worden. Aangezien Ignatius …

Lees meer »

De magie van Rome

Dit zou een ellenlang stuk kunnen worden, met zo’n titel. Want wat is in Rome nu niet magisch? Op elke straathoek zie of hoor je wel iets wonderlijks, elk gebouw en elk plein heeft zijn eigen unieke geschiedenis, elke ochtend in de stad begint als een nieuw avontuur, elk steegje kan naar een verrassing leiden… Andrea Vreede, die al sinds 1993 in Rome woont, kent natuurlijk als geen ander de magische plekken van de stad, waar de herinnering aan Caesar en Caravaggio, aan Borromini en Giordano Bruno nog tastbaar is. In De magie van Rome neemt ze je mee op een …

Lees meer »

Het kleine geluk bijna verlost te zijn

Alleen al om de titel zou Het kleine geluk bijna verlost te zijn alle fans van De eenzaamheid van de priemgetallen moeten aanspreken. Hoewel de boekenrecensent van La Repubblica het een boek vindt dat ‘is doordrenkt van pijn en verdriet’, is het verhaal veel hoopvoller dan De eenzaamheid van de priemgetallen. Het kleine geluk bijna verlost te zijn is in eerste instantie het kleine geluk van Giulia, die nog maar een klein meisje is als haar moeder zelfmoord pleegt. ‘Giulia, ik moet nu weg, papa staat beneden, je weet dat hij boos wordt als mama hem laat wachten. Maar dat …

Lees meer »

Bravo Sebastian

Tijdens de Week van de Italiaanse Taal verdienen zeker ook de boeken van Andrea Frova een plaats op Ciao tutti. Een aantal weken geleden kreeg ik van een Italiaanse vriend een boek van deze Italiaanse wetenschapper in handen. Frova is namelijk in de eerste plaats hoogleraar Algemene Natuurkunde en docent Muzikale Akoestiek aan La Sapienza, de universiteit van Rome. In Bravo Sebastian combineert hij zijn wetenschappelijke onderzoek met zijn schrijfambities. Als natuurkundige die gewend is om de fundamenten van allerlei materie te ontrafelen, gaat hij op zoek naar de feiten die samen het leven van Johann Sebastian Bach blootleggen. In …

Lees meer »

Met Onno Kleyn op culinaire ontdekkingstocht

Tijdens de Week van de Italiaanse Taal kunnen we de klinkende namen voor Italiaanse voorgerechten, pastasoorten en andere heerlijkheden natuurlijk niet overslaan. Tegenwoordig weet ook bijna elke noorderling wel wat spaghetti alla carbonara is, maar wat is spigola all’acquapazza of scottiglia? Om precies te weten wat er op de kaart staat, stelde Onno Kleyn het handige Culinair reiswoordenboek Italiaans samen, met naast praktische hoofdstukken over restaurants en streekwijnen en –specialiteiten een heel scala aan woordenlijsten, zowel Italiaans-Nederlands als Nederlands-Italiaans. Zo schrijft Onno Kleyn over de Italiaanse etiquette: ‘Gelukkig verschilt Italië nauwelijks van onze lage landen waar het de tafeletiquette betreft. …

Lees meer »

In de zee zijn krokodillen

Heel af en toe vind ik het erg jammer dat ik Italiaans spreek en lees en de meeste van mijn Nederlandse vrienden niet. Vooral als ik net een heel goed Italiaans boek heb gelezen dat nog niet vertaald is, waardoor ik er nog met bijna niemand over kan praten en discussiëren. Het liefst zou ik dan zin voor zin voor ze vertalen, zeker als het verhaal zo mooi is als In de zee zijn krokodillen van Enayatollah Akbari. Deze Afghaanse jongen wordt op de verkeerde plek en op het verkeerde moment geboren. Ook al is hij een kind zo groot …

Lees meer »

Giorno per Giorno

In het kader van de tiende Week van de Italiaanse taal vandaag een voorproefje van Giorno per Giorno. Met deze taalkalender van Intertaal leer je komend jaar elke dag op speelse wijze een beetje Italiaans. De Giorno per Giorno-taalkalender heeft een gedegen opbouw, zodat je echt een aardig mondje Italiaans leert praten, maar de onderwerpen worden op een luchtige manier behandeld. Zo leer je geleidelijk aan allerlei woorden, zinnen en gesprekjes die voorkomen in het dagelijks leven. Vlak voor de zomervakantie worden de woorden en het taalgebruik behandeld die vooral tijdens een vakantie in Italië goed van pas komen, zodat …

Lees meer »

Breng alles terug naar huis

Volgens Paolo Giordano, de auteur van De eenzaamheid van de priemgetallen, is Breng alles terug naar huis de mooiste Italiaanse roman van de afgelopen jaren. Giordano: ‘Lagioia schreef een beangstigend fresco van een decennium dat ons allemaal heeft veranderd.’ Dat leek mij een goede reden om het boek van Nicola Lagioia aan te schaffen en te gaan lezen, en aangezien ik het helemaal met Giordano eens ben, ook voor jullie vandaag een stuk uit dit overrompelende verhaal: ‘Mijn vader had zich aan de armoede ontworsteld door uitsluitend op zijn eigen vergissingen te vertrouwen. Hij kon dus de eentonige laagvlakte van …

Lees meer »

Settimana della Lingua Italiana

Komende week staat over de hele wereld de Italiaanse taal centraal, tijdens de Week van de Italiaanse taal, oftewel de Settimana della Lingua Italiana. De week wordt dit jaar voor de tiende keer gevierd, dubbel feest dus! Het Italiaans Instituut in Amsterdam viert deze week onder andere met de vertoning van de documentaire Sotto il Celio Azzurro (2010) van Edoardo Winspeare. Het doel van de Week van de Italiaanse taal is natuurlijk allereerst meer mensen kennis te laten maken met het Italiaans. Daarom een kort stukje over de film in het Italiaans, met een verklarende woordenlijst voor degenen die (nog) …

Lees meer »

De ring van vuur

Hoewel de Kinderboekenweek officieel gisteren is afgelopen, wilde ik jullie het volgende boek niet onthouden. Hoewel bedoeld voor kinderen, is het ook voor volwassenen een spannend verhaal, dat zich bovendien op de mooiste plekken van de Eeuwige Stad afspeelt: 29 december 1999. Het is nacht en in Rome holt een man als een gek langs de Tiber. In zijn hand draagt hij een bruin koffertje. Hij zoekt vier kinderen. Op datzelfde ogenblik verlaten Elettra, Sheng, Mistral en Harvey zonder dat iemand het weet hun hotelkamer om de besneeuwde stad te gaan verkennen. Enkele uren eerder wisten ze nog niet eens …

Lees meer »

Romeinse stripverhalen

Strips passen uitstekend binnen het thema van de Kinderboekenweek. Als er één soort verhaal is waarbij de illustraties onontbeerlijk zijn, dan is het immers de strip. Daarom vandaag op Ciao tutti aandacht voor een stripverhaal, maar dan uiteraard wél een Romeins stripverhaal! In een van de vele boekwinkels die Rome rijk is, viel mijn oog vorig jaar al op een kleurrijk stripverhaal, waarin de hoofdrol was weggelegd voor Cicero de Kat. Hij maakt kinderen op een grappige en verantwoorde manier wegwijs in het Oude Rome. Dankzij de Vlaamse uitgeverij Van In is dit stripverhaal nu ook in het Nederlands verkrijgbaar. …

Lees meer »

Toto Aroma – de uitvinder van de pizza

Hoewel de Kinderboekenweek dit jaar in het teken staat van illustraties, wil ik de beroemde Italiaanse kinderboekenschrijver Roberto Piumini eigenlijk niet overslaan. Hoewel hij dus niet tekent, maar schrijft, is hij wel een echte kunstenaar, een woordkunstenaar, althans, zo noemt hij zichzelf. Hij heeft meer dan honderd romans, verhalen, toneelstukken, gedichten en liedjes geschreven, zowel voor volwassenen als voor kinderen. Een van zijn meest recent verschenen boeken in Nederland is Toto Aroma, dat vertelt over de uitvinder van de pizza, die net zo heet als het boek, Toto Aroma. Als kok is Toto in dienst van de koning van Napels. …

Lees meer »

De knieën van Petrus

De Bocca della Verità, de Mond van de Waarheid, siert ook het omslag van Roma Magica – Mysteries en mirakelen van de eeuwige stad. Hoewel deze originele reisgids al zeventien jaar geleden is verschenen, wilde ik jullie deze bijzondere kijk op Rome niet onthouden. Wim Zaal, de auteur, richt zich op de magische, religieuze, occulte en raadselachtige aspecten van de stad en haar bewoners. Het boek bevat echter geen vage zinspelingen: de Romeinen willen de mysteries en de wonderen van hun stad immers kunnen zien en voelen. Zo vertelt Wim Zaal je waar de zielen in het vagevuur hun brandende …

Lees meer »

Afgebeten vingers

‘In una chiesa presso una piazzetta un poco oltre Piazza Montanara lungo la strada che porta alla salina, nell’entrare c’è una cosa benedetta. Per tutta Roma in lungo e in largo non potrai trovare cosa più rara. È una faccia di pietra che ti dice chi ha detto una bugia e chi non l’ha detta. Se io ora in questa faccia, che ha la bocca aperta, infilo una mano, e non la serra, la mia verità considerala certa. Ma se mette la mano uno bugiardo stai sicuro che né a tirare né a spingere quella mano viene più via.’ Zo …

Lees meer »

Avontuur in de catacomben

In de winkel van de Friezenkerk trof ik een voor kinderen erg leuk boekje aan over de catacomben in Rome, geschreven door Irene Stellingwerff. Irene woont al jaren in Italië en vertaalt haar opgedane kennis graag voor de jongste Italië-bezoekers. Dat doet ze niet op een saaie, belerende manier, maar aan de hand van een soort stripverhaal, waarin twee kinderen uit de moderne tijd in een spannend avontuur achter de geschiedenis van – in dit geval – de catacomben komen. Tijdens een wandeling over de Via Appia vinden Robin en Martha in een ondergrondse gang de geheime kamer van de …

Lees meer »

Het Rome van Luca Spaghetti

‘Van alle genomineerden op mijn lijst van Mogelijke Nieuwe Italiaanse Vrienden kijk ik het meest uit naar mijn ontmoeting met een vent die – nu komt het – Luca Spaghetti heet,’ zo schreef Elizabeth Gilbert in Eten, bidden, beminnen. De ontmoeting groeit al snel uit tot een zeer hechte vriendschap, en samen struinen Elizabeth en Luca door de Eeuwige Stad. Als geboren Romein weet Luca immers alle bijzondere plekken in de stad te vinden en hij maakt Elizabeth daar graag deelgenoot van. Op dat moment kon Luca nog niet bedenken wat hem allemaal te wachten stond. Hij vond het gewoon …

Lees meer »