Naar hoofdinhoud Naar navigatie
9 maart 2026

Per te – een film over onvoorwaardelijke liefde en de kracht van herinneringen

Reserveer vanaf 2 april alvast een vrije avond in je agenda, voor Per te. Deze Italiaanse film over de veertigjarige Paolo (Edoardo Leo, van o.a. Perfetti sconosciuti) die de zeldzame diagnose vroege Alzheimer krijgt, zijn vrouw Michela (Teresa Saponangelo, van o.a. Tutta la vita davanti en È stato la mano di Dio) en vooral hun elfjarige zoon Mattia (Javier Francesco Leoni) mag je niet missen. In België zal de film Per te vanaf 11 april 2026 te zien zijn.

Herinneringen aan een onvoorwaardelijke liefde

Langzaam verdwijnen er stukjes uit Paolo’s geheugen. Hij weet niet meer waar hij zijn auto heeft geparkeerd, vergeet zijn sleutels, weet zijn pincode niet meer. De nieuwe ijssalon waar hij Mattia mee naartoe neemt, blijkt al tijden een favoriet van het gezin.

Om de snelheid waarmee alles hem ontglipt af te remmen, stort hij zich op quality time met Mattia, vol met dingen die hij hem nog wil meegeven, zoals scheren, een stropdas strikken en autorijden.

In eerste instantie echter zonder Mattia over zijn ziekte te vertellen. Dat lukt hem pas nadat ze samen naar Rocky hebben gekeken. Paolo slaagt er dankzij de emoties van de rol van Sylvester Stallone in Mattia uit leggen hoe hij zich voelt.

Per te is een intiem en ontroerend portret van Paolo’s worsteling, maar ook en vooral het verhaal van de onvoorwaardelijke liefde tussen een zoon en zijn vader.

Regisseur Alessandro Aronadio geeft de zware omwenteling in het gezin regelmatig een lichte ondertoon, bijvoorbeeld bij de scène waarin Paolo Mattia ravioli wil leren maken – die jammerlijk mislukt en hen doet uitwijken naar een hamburgerrestaurant.

Hij maakt daarmee van Per te een pijnlijke en tegelijkertijd subtiel luchtige komedie, met een diepe laag die geen enkele kijker onberoerd zal laten.

Bekijk alvast de trailer:

Jij zult alles vergeten, maar ik niet

Per te is daarmee vooral een ontroerende film over hoe sterk liefde kan zijn, dwars door de uitdagingen van het leven heen. De liefde van een zoon voor zijn vader spat van het scherm, maar ook de liefde tussen man en vrouw, tussen de drie-eenheid die het gezin vormt.

De liefde die Paolo, Michela en Mattia verenigt blijkt lange tijd sterk genoeg om samen te blijven en waardevolle herinneringen te creëren. Een van de mooiste momenten van de film is voor ons het moment als Michela Paolo toevertrouwt: ‘Tu dimenticherai tutto, io no’. Jij zult alles vergeten, maar ik niet.

Het verhaal van Mattia Piccoli

Aronadio baseerde zijn script op het boek Un tempo piccolo – continuare a essere famiglia con l’Alzheimer precoce van Serenella Antoniazzi, dat het waargebeurde verhaal van Mattia Piccoli vertelt.

Mattia, die met veel toewijding voor zijn vader Paolo zorgt, werd daarvoor in 2021 door president Mattarella benoemd tot Alfiere della Repubblica, een eervolle onderscheiding die het ventje terecht trots in ontvangst nam.

Alessandro Aronadio en Edoardo Leo verzekerden Mattia dat ze het verhaal van zijn familie niet uit zouden buiten, maar universeel wilden maken, met liefde als de grootste hoofdrolspeler. Geen sensatie, niet te veel verdriet, maar subtiele emoties en vooral veel zorgzaamheid, saamhorigheid en warmte. Daar zijn ze wat ons betreft fantastisch in geslaagd.

Per te is een film die je nog lang bij blijft en aanmoedigt mooie herinneringen te maken met iedereen die je lief is. Want zoals regisseur Alessandro Aronadio in een interview zei: ‘Het is een verhaal dat ons allemaal aangaat. Je hoeft geen Alzheimer-diagnose te hebben om bang te zijn veel te vergeten.’

2 reacties

  1. Eleonore schreef:

    Dit is een mooie manier om kennis te maken met deze ziekte

  2. Brigitte Loeffen schreef:

    Het is niet alleen de ziekte waar deze film over gaat, maar
    Ook over de onvoorwaardelijke liefde tussen vader en zoon
    en zijn vrouw. Mijn man is 83 en heeft deze liefde voor zijn
    Zoon, het maakt hem zeer kwetsbaar nu hij ouder wordt,
    en verdrietig, want hij woont in Thailand. Daarom, om die
    liefde gaan we er toch nog eind van het jaar of januari nog
    eens naar toe, ondanks de lange reis van 2 dagen heen en
    2 dagen terug, waar hij erg tegenop ziet.
    Zijn liefde zit in het feit dat hij hem ongelukkig maakt als hij
    naar Nederland zou komen op onze kosten.
    Onvoorwaardelijke liefde heb ik ook voor hem en hoop dat we nog
    lang samen in goede gezondheid kunnen leven.
    Gr.
    Brigitte

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ciao tutti is hét startpunt voor je vakantie naar Italië, bomvol persoonlijke tips. Buon viaggio!