Ga op pad met de Ciao tutti City Walks!

Parco d’Arte Quarelli – kunst in de olijfgaard

Piemonte telt amper olijfgaarden, maar eentje ervan ligt vlak bij Agriturismo Verdita. Het is zeker een bezoekje waard, niet zozeer omwille van de olijfbomen, maar omdat in de olijfboomgaard een uniek kunstpark te vinden is, dat je elke dag gratis kunt bezoeken.

Natascha: ‘Dit kunstpark, Parco d’Arte Quarelli, tussen Mombaldone en Roccaverano, is spontaan ontstaan vanuit een passie voor hedendaagse kunst en liefde voor de Langhe. De eigenaar van het landgoed kreeg in de loop der jaren vele kunstenaars uit Turijn op bezoek, die in ruil voor hun verblijf regelmatig een kunstwerk achter lieten.

In eerste instantie vrolijkte deze kunst het huis op, maar naarmate de tijd verstreek, verplaatsten de kunstwerken zich ook voorbij de muren van het pand, naar de natuur. Er wordt regelmatig een kunstwedstrijd gehouden waardoor je hier steeds weer nieuwe kunstwerken kunt ontdekken.

Een gehurkte, stralend witte Batman tussen de struiken, een zwaardvis in een stenen muur en neergehaalde straaljagers… Dit zijn maar een paar van de originele kunstwerken die je al wandelend door de panoramische olijfgaarden kunt ontdekken. Kunst en natuur ontmoeten elkaar in een oase van rust, met een spectaculair uitzicht op de vallei.

De werken zijn van toonaangevende Italiaanse en internationale kunstenaars: Marisa Albanese, Maura Banfo, Simone Benedetti, Stefano Cagol, Aron Demetz, Nicus Lucà, Andrei Molodkin, Perino & Vele, Vincenzo Rusciano, Giuseppe Teofilo, Adrian Tranquilli en Wouter Klein Velderman.

Allemaal werden ze uitgenodigd een werk te creëren met als thema het overwinnen van grenzen in een maatschappij van globalisering, van fysieke en geografische grenzen tot die van ideologische, sociale en commerciële conditionering.

Geen kunst omwille van de kunst dus, maar ook een kritische blik op hedendaagse thema’s op een plek die leeft zonder grenzen: de natuur. Een prachtig initiatief dat je doet reflecteren en je tegelijk de kans biedt om onze streek eens met andere ogen te bekijken.

Een paar kunstwerken licht ik graag uit. Allereerst Homo Homini van Francesco Lupo, een symbolisch figuur, een ‘meticonografie’ van de man die zichzelf op de palm van zijn hand legt, in een repetitief gebaar, het projecteert naar een nieuwe ruimte en een mogelijke tijd.

Deze vermenigvuldiging, deze vooruitgang naar een oneindigheid, wordt de enscenering van een perspectief van de huidige homogeniserende en depersonaliserende samenleving. Dus, de mens, de ‘gewone man’ in een dynamiek van oneindige vermenigvuldiging en absolute anonimiteit, projecteert zichzelf poëtisch naar andere ruimte/tijd-dimensies.

Identity for Sale van Simone Benedetto zijn transparante vitrines. Te koop aangeboden identiteit wordt een spiegel van de werkelijkheid, toont de twee kanten van het internet, vanuit een deel de uitgehongerde multinationals, de andere de onbevredigende gebruikers.

Bijzonder is ook The Wall van Simone Benedetto. Wordt de persoon die de muur probeert te beklimmen tegengehouden door een dreigende schaduw, of door zijn eigen schaduw?

Sommige kunstwerken zijn tijdelijk te zien, maar de meeste (meer dan dertig in totaal) kun je het hele jaar door bewonderen.

De exacte ligging van kunstpark Quarelli vind je via deze link. Er is niet echt een duidelijke toegang en je kunt het gevoel krijgen dat je je op privéterrein bevindt, maar maak je geen zorgen. Zolang je tussen de olijfbomen en kunstwerken blijft, ben je hier meer dan welkom!’

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek de mooiste vakantieadressen in Italië

Een reactie

  1. Hulde voor nicolas en natascha,
    Een door de griep geteisterd mens met een kloppend hoofd
    wilde toch even ciaotutti doen.Wat een geschenk zoals Jullie
    ook de filosofische kant opvoeren bij de kunstwerken van
    parco dárte Quarelli ” een verademing in een tijd dat wij
    gerobotiseerd worden” maar evenzo prachtig zijn de foto’s

    Een grieperige doch dankbare groet van Irene M.Grisèl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *