Ben je verliefd op Puglia of vier je deze zomer vakantie in de hak van de Italiaanse laars? Duik dan in Passie in Puglia, de nieuwe roman van Liza van der Peijl, die eerder Amore in Amalfi schreef, en ontdek hoe betoverend mooi deze regio is.
Namens uitgeverij Oceaan mogen we alvast een voorproefje delen én vijf lezers trakteren op een exemplaar van Passie in Puglia.
Van mislukte auditie tot mysterieuze flessenpost
Na een vernederende auditie lijkt de droom van violiste Tessa voorbij. Haar beste vriendin bedenkt een plan om haar zelfvertrouwen weer een boost te geven: een cruise organiseren langs de zonovergoten kust van Puglia, met een sprankelend eindconcert als afsluiting.
Terwijl ze met een groep enthousiaste deelnemers tussen de glinsterende golven en kleurrijke dorpjes repeteert, vindt Tessa mysterieuze flessenpost met geheimzinnige zinnen en fragmenten van een onbekend muziekstuk.
Wie stuurt haar deze raadselachtige berichten? Zijn ze afkomstig van Giulio, de onweerstaanbare broer van haar beste vriendin? Of heeft ze een geheime aanbidder?
Geniet van een fragment uit Passie in Puglia
‘Er was pas een week verstreken sinds ze bij haar moeder door opa’s bladmuziek had zitten neuzen, maar het voelde voor Tessa eerder een half jaar. Ze had het ontzettend druk gehad maar ze hadden ook heel veel voor elkaar gekregen.
De deelnemers waren allemaal beluisterd, geselecteerd en geïnformeerd, het repertoirevoorstel stond min of meer vast en ze was al flink opgeschoten met haar Italiaans. Het woordjes stampen had geholpen, maar ook de lessen van Giulio waren een belangrijke stimulans geweest. Ten eerste om Italiaans te leren, en ten tweede om misschien een heel klein beetje indruk op hem te maken.
‘Hoe laat hebben we die afspraak eigenlijk?’ Tessa keek Francesca vragend aan vanaf de bar waar ze koffie had besteld. Het was best druk, dus Francesca was alvast naar een tafeltje gelopen om dat bezet te houden.
‘Om vier uur.’
‘Weet je zeker dat we dat redden?’ Tessa was nou eenmaal niet zo’n fervent reiziger als Francesca. Het leek haar absurd krap om in de ochtend te vliegen, dan een auto te huren en dezelfde dag nog een afspraak te hebben bij de burgemeester om te praten over de vergunningen van met name het eindconcert.
Francesca had haar echter verzekerd dat ze het makkelijk zouden redden, het was immers maar een uurtje rijden vanaf de luchthaven in Bari. Tessa was niet helemaal overtuigd geweest, maar had toch toegezegd.
Aangezien de appartementen van Francesca’s vader die ze tijdens de cruise zouden gebruiken, nu gewoon bezet waren, hadden ze een hotelletje moeten boeken. En hoe minder overnachtingen, hoe goedkoper dat natuurlijk was. Francesca had aangeboden wat voor te schieten, maar daar voelde Tessa zich ongemakkelijk bij. En twee nachten kon ze precies betalen, zeker omdat ze de afgelopen weken zo zuinig mogelijk had geleefd.
‘Buongiorno bellezze.’ Tessa schrok op van een joviale stem. Een stem die ze uit duizenden herkende, maar die ze absoluut niet op deze plek had verwacht te horen.
‘Giulio? Wat doe jij nou hier?’ bracht ze vol ongeloof uit.
Ook Francesca omhelsde haar broer met ogen als schoteltjes.
‘Moest je niet leren?’
Hij keek gespeeld schuldig. ‘Eigenlijk wel. Maar ik kon jullie toch niet met z’n tweeën naar Castellabano laten gaan?’ Hij gaf Tessa een knipoog die haar in vuur en vlam zette. ‘Bovendien kan ik dan even de boten controleren en alvast een en ander met Pietro bespreken.’
Francesca trok haar wenkbrauw op.
‘Oké, oké,’ zei hij met een betrapt gezicht terwijl hij zijn handen voor zich uit hield. ‘Misschien vond ik het stiekem ook wel leuk om even een break te hebben van al het studeren.’
[…]
‘Wat is het hier mooi zeg, ongelofelijk!’ Toen ze even later na een klein stukje snelweg afsloegen en de provinciale weg opreden, viel Tessa’s mond open van verbazing. De weg was aan beide kanten omzoomd met stenen muurtjes, waarachter zich eindeloze olijfgaarden uitstrekten. ‘Ik wist niet eens dat olijfbomen zo groot konden worden!
Francesca en Giulio wisselden via de achteruitkijkspiegel een blik van verstandhouding. Zij waren natuurlijk van kinds af aan gewend aan deze schoonheden en vonden Tessa’s verwondering vertederend om te zien.
Zij hadden iedere zomer doorgebracht tussen deze olijfgaarden vol reusachtige olijfbomen, de witgepleisterde stenen trulli en de slingerachtige wegen die af en toe een doorkijkje gaven naar de turquoisekleurige zee.
‘Waarom is de grond eigenlijk zo rood?’ Tessa keek Giulio vragend aan vanaf de bijrijdersstoel.
‘Er zit heel veel ijzer in de grond, vandaar die aparte kleur. Wist je dat papà hier ook ergens een olijfgaard heeft?’
Tessa’s ogen rolden bijna uit hun kassen bij het horen van deze mededeling. Giulio bracht het heel casual, alsof het de normaalste zaak van de wereld was om naast een villa in Oud-Zuid ook nog over een olijfgaard te beschikken en meerdere appartementen te bezitten in een prachtig kustplaatsje in Puglia.
‘Misschien kunnen we daar ook wel een excursie naartoe maken!’ riep Francesca uit vanaf de achterbank.
Giulio snoof geamuseerd. ‘Die mensen komen hier om muziek te maken en om wat bijzonders te zien, wat moeten ze nou met een stel olijfbomen?’
‘Doe niet zo stom!’ Ze gaf haar broer een speelse por in zijn schouder. ‘Volgens mij vinden de deelnemers dat hartstikke leuk. O! We kunnen ze ook meenemen naar Alberobello. Dan regelen we iets van een rondleiding of zo.
‘Alleen als we dan een degustazione doen bij Giulietta.
‘Een proeverij?’ vroeg Tessa, een heel klein beetje trots dat ze dat woord herkende.
Giulio knikte en zocht via de achteruitkijkspiegel haar blik. ‘Bij Giulietta eet je de lekkerste taralli, capocollo en burrata. En de wijn die haar man verbouwt… Met een dromerige blik in zijn ogen kuste Giulio zijn vingertoppen.
‘En we kunnen naar de grotten van Castellana!’
Tessa hoorde dat haar vriendin iets zei maar de woorden drongen amper tot haar door. Zo betoverend was het landschap om haar heen. De trulli-huisjes waren in het echt veel schattiger dan ze op de foto’s op internet hadden geleken. Ze zou niet opkijken als er een stel elfjes of kabouters naar buiten kwam om een wasje op te hangen of boontjes te doppen.
En dan die olijfbomen, niet alleen waren ze reusachtig, hun stammen hadden ook nog eens de meest bijzondere vormen. Van sommige bomen waren de stammen gespleten en daarna om elkaar heen gedraaid, bijna als twee geliefden die elkaar omhelsden.
Andere stammen hadden zulke ingewikkelde kronkels dat het bijna op het werk van een beeldhouwer leek. Eén boom leek zelfs aan de wandel te willen, met een deel van de wortels die als een reusachtige voet over het stenen muurtje waren geklommen en de stam met zich mee leken te slepen op avontuur.’
Lees verder in
Passie in Puglia | Liza van der Peijl | ISBN 9789046836170 | € 18,99 | uitgeverij Oceaan | bestel Passie in Puglia bij je lokale boekhandel of bij bol.com (ook beschikbaar als e-book en als luisterboek)
Maak kans op Passie in Puglia!
Namens uitgeverij Oceaan mogen we vijf lezers trakteren op dit nieuwe boek. Kans maken? Vul dan voor 31 juli 2026 onderstaand mail&winformulier in o.v.v. Passie in Puglia. De winnaars krijgen na afloop persoonlijk bericht.
Mail & win
