Liefhebbers van het Comomeer en mooie verhalen kunnen zich verheugen op een nieuwe vijfdelige historische serie vol liefde en intriges aan het meer, gebaseerd op de waargebeurde verhalen van jonge edelvrouwen.
Het eerste deel, Het geheim van Villa Carlotta, neemt je mee naar het jaar 1848, wanneer Carlotta, de dochter van hertogin Marianne van Oranje-Nassau, de zomer doorbrengt in de prachtige familievilla in Tremezzo.
Moeder Marianne is een vrijgevochten vrouw, die haar man heeft verlaten om zich te verloven met haar koetsier, en ook Carlotta heeft niet veel op met de heersende etiquette.
Aan het Comomeer maakt Carlotta haar entree in de high society, en er zijn genoeg edelen die naar haar hand dingen. Maar Carlotta is gefascineerd door de mysterieuze hertog van Sachsen: Giorgio.
In de villa ontdekt Carlotta een dagboek van ene Elena, en ze wordt diep geraakt door haar tragische verhaal. Volgens een oude legende kun je op stormachtige nachten een jong meisje door de gangen van de villa zien dolen. Hebben deze verhalen iets met elkaar te maken? En waarom lijkt het alsof Giorgio een kostbaar geheim bewaart?
Lees alvast een fragment
Ze hadden haar gewaarschuwd: het meisje zou tevoorschijn komen als ze er te veel over praatte. Charlotte had spijt dat ze zo dom was geweest om niet te luisteren naar de mensen die aan het Comomeer woonden en wisten hoe de vork in de steel zat.
De geest van het meisje was hier. Charlotte had haar in de tuin gezien en nu, tussen de bulderende donderslagen door, voelde ze ook duidelijk haar aanwezigheid. Door het raam van de villa zag ze het meer, zwarter dan ooit, oplichten door bliksemflitsen.
Ze probeerde de woorden die ze een paar minuten eerder nog zo stoer had gefluisterd uit haar gedachten te zetten, maar ze bleven terugkomen, ze kon er niets tegen doen.
Ze draait in het rond, in het rond
het meisje dat niet slaapt
ze draait in het rond en valt op de grond
volg haar waar ze ook gaat.
‘Waarom zeg ik dat stomme rijmpje nou op?’ vroeg Charlotte zich hardop af.
Met de lantaarn in haar hand liep ze de kamer uit. Ze zou haar zus roepen, bij haar onder de dekens kruipen en dan zou Maria fluisteren dat het allemaal maar een droom, een verzinsel was.
Vroeger, toen ze nog klein was, had haar jongere zus Maria haar ook al getroost nadat Charlotte in Slot Charlottenburg haar moeder had zien huilen. Ze had nooit iemand verteld dat ze dat had gezien, maar het was haar vooral ’s nachts en in haar nachtmerries blijven kwellen. Wat Charlotte ook deed om het te vergeten, het beeld van haar huilende moeder bleef haar achtervolgen.
Het onweer ging nu tekeer boven de villa aan het meer terwijl Charlotte de deur van de kamer achter zich dichtdeed. Ze kwam in een lange gang die volhing met portretten van graven en prinsessen van wie de villa was geweest voordat haar moeder hem had gekocht.
Die serieuze gezichten en samengevouwen handen maakten haar altijd een beetje zenuwachtig, en ze voelde zich al de hele zomer bekeken als ze erlangs liep.
Een bliksemschicht leek het meer in tweeën te splijten en meteen volgde een donderslag. Het was alsof achter haar de stem van het meisje door de lange gang weergalmde.
‘Mama,’ zei ze, ‘mama.’
Er liep een rilling over Charlottes rug. Om de kamer van Maria te bereiken zou ze de kant op moeten lopen waar de stem vandaan kwam. Mooi niet. Ze rende in de tegenovergestelde richting, kwam buiten adem aan bij het einde van de gang en liep de trap af.
Ze had in haar eigen kamer moeten blijven, niet moeten proberen geesten op te roepen en net als Patricia en Maria niet in dat soort dingen moeten geloven. Want: hoe meer je in geesten geloofde, hoe meer ze gaven waar je om vroeg.
Charlotte kwam in de tuin en dacht dat ze het meisje weer zag tussen de bomen. Snel rende ze richting de sinaasappelgaard, de enige plek waar ze zich deze maanden in Italië veilig voelde.
Met een kletsnat gezicht en een nachthemd dat doorweekt was door de regen liep ze door de met bomen omzoomde laan. Toen ze zich omdraaide naar de villa leken de wijzers van de klok op de voorgevel wild rond te draaien, en het was alsof het vrouwenbeeld bij de ingang van het hek haar stond uit te lachen.
‘Wat heb ik toch verkeerd gedaan?’ vroeg ze zich hardop af. Eigenlijk wilde ze het antwoord niet weten. Ze wist precies hoe het zou luiden. Sinds ze aan het Comomeer was, had ze zich laten meeslepen door leugens en geheimen, had ze haar nieuwsgierigheid op de eerste plaats gezet en daardoor alleen maar problemen veroorzaakt.
Ze had zich niet goed gedragen tegenover anderen en zelfs niet geprobeerd om haar zus te beschermen tegen een foute liefde. Misschien was het haar welverdiende straf, deze waanzin die ze door haar aderen voelde stromen en deze angst voor iets wat alleen zij zag, maar wat misschien helemaal niet bestond.
Buiten adem kwam ze bij de sinaasappelgaard aan en ze wilde zich net weer omdraaien, toen ze over een steen struikelde die hier door de regen naartoe was gespoeld. Ze viel en kon nog net op tijd haar handen uitstrekken om niet op haar gezicht terecht te komen.
Charlotte probeerde overeind te komen en zag een paar donkere laarzen. Geschrokken keek ze omhoog. Dit was wel de laatste persoon die ze ’s nachts in de tuin van haar villa wilde tegenkomen.
‘Charlotte,’ fluisterde de hertog en hij pakte haar hand. Ze beefde, voelde zijn krachtige greep en liet zich omhoogtrekken. Het liefst zou ze zich in zijn armen laten vallen, maar ze deed het niet.
‘George… wat… doe jij hier?’ vroeg ze klappertandend.
‘Charlotte, dit is niet het moment om vragen te stellen.’
‘Nee. Geef antwoord. Waarom ben je hier?’ fluisterde ze en ze maakte zich voorzichtig los uit zijn greep.
‘Ik kan je niet alles vertellen,’ zei hij zachtjes terwijl hij met haar naast zich naar de loggia liep.
‘Ik zag een meisje. Daar, in de tuin. Heb jij haar niet gezien?’
De hertog keek in de richting die Charlotte aanwees en zuchtte.
‘Nee,’ zei hij resoluut, ‘ik zie niet wat jij ziet. Maar er zijn misschien wel dingen die je moet weten.’
Lees verder in
Het geheim van Villa Carlotta | Silvia Montemurro | vertaald door Saskia Peterzon-Kotte & Isabella Santucci (oorspronkelijke titel: Il segreto di Villa Carlotta) | ISBN 9789046835371 | € 19,99 | bestel bij je lokale boekhandel of bij bol.com (ook beschikbaar als e-book en als luisterboek)
