Archief per maand: mei 2014

100 redenen waarom Italianen van Italië houden

Wij weten wel waarom we van Italië houden: in Italië drink je de lekkerste cappuccino en espresso, gaat alles met een beetje meer flair en warmte dan in Nederland en Vlaanderen, eet je vaak nog een uitgebreide lunch in plaats van een boterham achter je computer, schijnt de zon gemiddeld genomen veel vaker en uitbundiger, maken ze de beste pizza’s zonder poespas… en zo kunnen we nog even doorgaan. Op economisch en politiek vlak gaat het Italië echter minder voor de wind. Het land ziet zich geconfronteerd met een diepe crisis, die de toekomst niet voor iedereen even rooskleurig en …

Lees meer »

Felice Favignana

Na de zoute kust en de zoete koekjes wacht ons een bezoek aan Favignana, een van de Egadische eilanden. Het ligt op slechts een half uur varen vanaf Trapani (je kunt oversteken met Ustica Lines of Siremar), maar het is een heel eigen wereld. Dit eilandje is voor ons echt een van de hoogtepunten van onze reis! Je komt aan in het haventje, van waaruit je de rest van het eiland kunt verkennen. Wij deden dat per fiets, maar voor we je achterop nemen en het eiland gaan verkennen, laten we je ervaren hoe heerlijk het eiland is: Een aantal …

Lees meer »

Maria Grammatico, de ‘zoete engel van Erice’

Hoog boven de zoutpannen schittert Erice, een van de mooiste dorpjes van heel Sicilië. Tijdens ons bezoek aan dit middeleeuwse dorp lieten we ons leiden door de zoete geur die zich meteen bij aankomst in onze neuzen nestelde. Geen verkeerde keuze, want die geur leidde ons naar de pasticceria van Maria Grammatico, die hier op eenzame hoogte de allerlekkerste koekjes maakt die we ooit proefden. Nog voor we de winkel zelf betreden, worden we een kleine nis in gelokt. Hier staan drie enorme kasten vol met lekkernijen: bergen bocconcini (ronde amandelkoekjes), schalen vol sospiri (citroen/amandelkoekjes), kleurrijke pistache-, chocolade- en sinaasappelballetjes …

Lees meer »

Het witte goud van Sicilië

Zo ver je kunt kijken, zie je ondiepe bassins vol met water, met aan de rand witte bergen die prachtig afsteken tegen de blauwe lucht. Het kan niet missen: je staat aan de zoutkust van Sicilië, grofweg tussen Marsala en Trapani. Hier vind je eindeloze vlaktes met zoutpannen, waarin het heldere zeewater wordt omgetoverd tot bergjes van het ‘witte goud’. Zout was in Italië lange tijd een zeer kostbaar materiaal. Er werd zelfs belasting op geheven, net als op tabak, waardoor het alleen in de tabbacherie verkocht mocht worden. Kijk maar eens goed naar de kenmerkende blauwe borden met een …

Lees meer »

Relais Antiche Saline – zonnen tussen de zoutpannen

Dankzij Mario en Marian van Tururi Tours vonden we de mooiste plek om te genieten van de bijzondere zoutkust in het westen van Sicilië: Relais Antiche Saline. Dit resort ligt midden in de zoutpannen, pal naast het Museo del Sale, met de kenmerkende roodgedakte molen, waar we vanmiddag meer over zullen vertellen. Die ligging is geen toeval, want de eigenaar van het resort behoort tot de familie Culcasi, die ook wel la famiglia del sale, de familie van het zout, wordt genoemd. Al vier generaties lang verzamelen de leden van deze familie ’s zomers het zout uit de zoutpannen. Salvatore …

Lees meer »

Vers gebrande koffie, cornetti en het verkeer

Je leest op Ciao tutti regelmatig verhalen van Nederlanders die in Italië wonen. Zij nemen ons mee in hun belevenissen van de Italiaanse cultuur, die op veel vlakken erg verschilt van de Nederlandse en Vlaamse manier van denken en doen. Dit keer draaien we de rollen een keertje om. We laten drie geëmigreerde Italianen aan het woord over wat zij het meest missen uit hun thuisland. Daniela Tasca (48) is documentairemaker, publicist en projectleider cultuurhistorische projecten. Op haar 22ste verliet ze Palermo voor een uitwisseling aan de Erasmus Universiteit. ‘Ik zou drie maanden blijven. Het werden er zes en daarna verhuisde …

Lees meer »

Siciliaans street food

De Italiaanse keuken mag dan wereldberoemd zijn om de lekkerste pasta’s en pizza’s met knisperdunne bodems, de Siciliaanse keuken dankt haar faam deels aan cibo di strada, street food. Tijdens onze rondreis over het westen van het eiland gaat er geen dag voorbij of we worden verleid door een arancino, gefrituurde risottoballen die hun naam danken aan het feit dat ze ongeveer net zo groot zijn als een sinaasappel. Soms zijn deze arancini gevuld met ragù, soms alleen met mozzarella, soms bevatten ze andere bekende of verrassende combinaties van ingrediënten. Maar er is meer lekkers. Zo smullen we ook geregeld …

Lees meer »

IJspret – maak een Napolitaanse ijstaart!

Het wordt langzamerhand echt zomer. We kunnen weer minimaal één keer per dag een ijsje eten of ontbijten met een broodje ijs. Ook krijgen we dankzij de zon verschrikkelijk veel zin in zelf ijs maken. Zeker nadat het boek IJspret van Linda Lomelino op de deurmat viel, staan we te popelen. Gisteren maakten we de Napolitaanse ijstaart uit het boek. Het kost even wat tijd om deze taart te maken, maar hij is heerlijk en wordt bovendien heel mooi. Moeilijk is het ook allemaal niet, maar de taart vereist wel veel handelingen en dus alle aandacht. Maar geloof ons: dat …

Lees meer »

Een eiland van rust midden in een ruig stukje Toscane

Terwijl Saskia en Merle over Sicilië trekken en Willemijn de geheimen van de risotto ontdekt in Piemonte, ging Sophie op onderzoek uit in Toscane. Ze ontdekte een wel heel bijzondere plek, Locanda Le Isole, die ze vandaag met ons deelt: ‘De ruige streek Mugello, in het noordoosten van Toscane, staat onder andere bekend om de talloze koeien die een groot deel van Italië van melk voorzien. De grasrijke omgeving, de weidse weiden en het heuvelachtige landschap zijn de ideale bodem voor de mucche die sinds jaar en dag ‘de witte motor’ produceren. De glooiende heuvels waar Toscane voornamelijk bekend om …

Lees meer »

Prachtig, romantisch en irritant: de gondel

Joost Mangnus trakteert ons elke maand op een verhaal over Venetië. Vandaag spelen de gondels de hoofdrol: ‘Precies vier jaar geleden zaten mijn vrouw en ik in een gondel die ons naar het Venetiaanse paleis bracht waar we elkaar het jawoord zouden geven. Romantisch? Ja, heel romantisch. Maar door de gondelier ook best wel irritant. De tocht zorgde voor dubbele gevoelens. Zoals dat eigenlijk altijd gaat met gondels. Eeuwenoude traditie Als je in Venetië bent, moet je eigenlijk de gondel in. Zo’n boot is immers toch wel typisch Venetië. Al vanaf de elfde eeuw varen deze asymmetrische bootjes door de …

Lees meer »