Ga op pad met onze City Walks!

Morgenzee – nieuw meesterwerk van Mazzantini

Deze nieuwe week beginnen we met een verhaal vol hoop, het net verschenen Morgenzee van Margaret Mazzantini, auteur van onder andere Ga niet weg en Ter wereld gekomen.

Morgenzee-Mazzantini

Libië, zomer 2011. De jonge weduwe Jamila vlucht met haar zoontje Farid voor Khadaffi’s troepen naar zee. Ze hoopt op een betere toekomst in Europa en weet een plek op een boot te bemachtigen voor zichzelf en de jongen. Maar er ontstaat gebrek aan drinkwater en benzine en vele vluchtelingen zullen de overkant niet halen.

Aan de andere kant van de Middellandse Zee woont de 18-jarige Vito. Hij is met zijn moeder op reis geweest naar Libië, het land dat zij begin jaren zeventig halsoverkop moest verlaten toen het Khadaffi-bewind haar verjoeg vanwege haar Italiaanse afkomst. Een paar jaar geleden kreeg ze toestemming om terug te keren. Ze liet haar zoon haar geboorteland zien en ging er op zoek naar haar eerste grote, verloren liefde. Vito’s herinneringen aan deze reis komen naar boven als hij op het strand van Sicilië een Arabische halsketting vindt.

Twee vluchtpogingen uit hetzelfde land verbinden leven en dood met elkaar in een verhaal van hoop, liefde en onstilbaar verlangen.

Een fragment:

‘Farid heeft de zee nog nooit gezien, hij is er nog nooit in geweest.
Hij heeft hem zich al heel vaak voorgesteld: bezaaid met de lichtjes van sterren als de mantel van een pasja, azuurblauw als de azuurblauwe muur van de dode stad.
Hij heeft fossiele schelpen gezocht, die miljoenen jaren geleden zijn begraven toen de zee nog tot in de woestijn stroomde. Hij heeft achter hagedisvissen aan gerend, die onder het zand zwemmen. Hij heeft het zoutmeer en het bittermeer gezien, en de zilverkleurige dromedarissen die voortschrijden als sleetse piratenschepen. Hij woont in een van de laatste oasen van de Sahara.

Zijn voorouders behoorden tot een rondtrekkende bedoeïenenstam. Ze verbleven in wadi’s, droge rivierbeddingen bedekt met begroeiing, waar ze hun tenten opzetten. De geiten graasden, de vrouwen kookten op roodgloeiende stenen. Ze verlieten de woestijn nooit. Er heerste een zeker wantrouwen tegenover mensen aan de kust, kooplieden, piraten. De woestijn was hun thuis, open en oneindig. Hun eigen zee van zand. Bevlekt met duinen als de vacht van een jaguar. Ze bezaten niets, alleen hun voetafdrukken, die weer met zand werden bedekt. De zon bewoog de schaduwen. Ze waren eraan gewend de dorst te trotseren, uit te drogen als dadels, zonder te sterven. Een dromedaris maakte de weg voor hen vrij, een lange, scheve schaduw. Ze verdwenen in de duinen.

Wij zijn onzichtbaar voor de wereld, maar niet voor God.
Met deze gedachte in hun hart trokken ze verder. In de winter sloeg de noordenwind, die de oceaan van gesteente overstak, hun wollen boernoes tegen hun lichaam, hun huid greep zich vast aan hun botten, uitgebloed als een geitenvel op een trommel. Eeuwenoud kwaad viel uit de hemel. De zandverstuivingen sneden als messen, de woestijn aanraken betekende zich verwonden.

Oude mensen werden begraven op de plek waar ze stierven, overgelaten aan de stilte van het zand. De bedoeïenen trokken verder, franjes van witte en indigoblauwe stof.In de lente ontstonden nieuwe duinen, lichtroze en bleek. Maagden van zand.

De gloeiend hete ghibil kwam eraan, samen met het hese gekerm van een jakhals. Hier en daar prikkelden kleine wervelwinden het zand als rondreizende geesten. Vervolgens scherende windstoten, scherp als kromzwaarden. Een herrezen leger. In een oogwenk kwam de woestijn omhoog en verslond de hemel. Er was geen grens meer met het hiernamaals. De bedoeïenen liepen voorovergebogen onder het gewicht van de grijze storm. Ze zochten beschutting achter de lichamen van de geknielde dieren, als onder de deken van een oude vloek.’

Laat je raken door dit nieuwe meesterwerk van Mazzantini!

Morgenzee-Mazzantini

Morgenzee
vertaald door Miriam Bunnik & Mara Schepers
ISBN 9789028425156
€ 14,90
uitgeverij Wereldbibliotheek

Bestel Morgenzee via deze link bij bol.com

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *