Ga op pad met onze City Walks!

De stedenverzamelaar – Italiaanse auteurs en hun stad

Twintig auteurs, sommigen heel bekend, schrijven over hun stad. Rome, Florence, Napels, Milaan, Bari… Verhalen van mensen die liefhebben, die de dag doorbrengen, die ruzie maken. In de straten, op de pleinen, in de huizen, in de cafés van de stad. De meeste verhalen zijn voor deze bundel geschreven en werden niet eerder gepubliceerd. Een uniek boek dus, en een unieke reis door la bella Italia.

Zoals het verhaal van Ciro, een jonge kelner die tegen een hongerloontje bedient in de Bar della Cecata in Napels. Hij bestudeert zijn gasten en droomt ervan over hun levens te schrijven. Maar voor het zover komt, beëindigt een gast Ciro’s leven.

In Milaan gaat een echtpaar op een avond in hun Isotta Fraschini naar de Scala. Als ze buitenkomen hangt er een dichte mist; hij rijdt de verkeerde kant op en al spoedig begrijpen ze niet meer waar ze zijn. Ze hadden nooit moeten gaan. De opera is haar tegengevallen en waar zijn ze in godsnaam. Een voorbijganger biedt zijn diensten aan.

Maar het mooiste verhaal is wel het verhaal dat zich afspeelt in Florence, met de tot de verbeelding sprekende titel Het wilde hart van Florence. Het verhaal over de jongeman die niet weet welke kleur ogen zijn verloofde heeft. Ze is er nu vandoor, waarschijnlijk met een opticien. De toeristen klagen dat de standbeelden te klein zijn. Zijn moeder klaagt dat zijn oom haar het zout niet heeft aangereikt. De huurster klaagt dat haar niet is meegedeeld dat er spoken in haar kamer zijn.

Een fragment:

‘Ik had een moeilijke relatie achter de rug. Eigenlijk een makkelijke, want zíj was weggegaan. Wat kan er nog makkelijker zijn? Maar toen begreep ik het niet. Er waren veel dingen die ik niet begreep. Een onhandige manier van zelfverdediging veronderstel ik.

Ik zwierf ’s nachts rond om haar te vergeten. Nachtelijk Florence is een gevaarlijke stad: hordes jonge, dronken, buitenlandse meisjes, voornamelijk Amerikaanse, laten flessen stukvallen zodra ze die hebben leeggedronken. De alleruitbundigste meisjes doen dat zelfs eerder. Ze lopen over het glas. Waarom? De wetenschap heeft hier geen verklaring voor kunnen vinden. Misschien waardeert hun primitieve oor het geluid. En ik moet toegeven dat hun doorgaans best behoorlijke gewicht er in slaagt muziek te maken van deze scherven, muziek die verschilt van meisje tot meisje en ook al naar gelang het glas groen of wit is.

’s Ochtends vallen de meisjes flauw; een fenomeen dat wordt toegeschreven aan het Stendhal-syndroom, oftewel aan een overgevoeligheid voor meesterwerken.
Goed, ik kwam dus terug van een van die nachten waarin het me, ondanks de gedenkwaardige aanblik van de imperialistische fakirs, niet gelukt was de vrouw te vergeten die er niet was.

Ter compensatie zat er een andere, op de trap. Haar gezicht dicht bij het mijne:
‘Ik had verwacht dat het groter was, bigger,’ zei ze met een buitengewoon hoge stem.
Hoe durfde ze?
Weer begreep ik niet waar ze het over had, dit brave vrouwtje uit een ver land.

Ineens begreep ik het.
Ze had het over een schilderij in het Uffizi, misschien wel de Venus van Botticelli. Bijna alle buitenlandse toeristen waren zo. Ze hadden vooral interesse in de afmetingen van de monumenten en de kunstwerken, en geen tijd voor details. De koepel van de Dom ging bijvoorbeeld wel, maar de rest was teleurstellend. Het beeld van David dan: een jongetje! Was een reus geen betere keus geweest? Zij stonden aan de kant van Goliath.

Destijds hield ik me bezig met het verhuren van een deel van het familiepand in het centrum van de stad en ik had bedacht dat ik een zaal zou kunnen inrichten met posters van de beroemdste schilderijen, gereproduceerd op vier keer de ware grootte. Mama was er op tegen, in naam van de waarheid van de kunst: de beruchte dominante moeders. Als het aan mij had gelegen had ik een parallel Florence gecreëerd, met twee keer zo grote monumenten en een drie keer zo brede Arno.’

Lees het hele verhaal van Enzo Fileno Carabba over Florence (dat schitterend is vertaald door Rianne Aarts) en alle andere negentien stedenverhalen in

De stedenverzamelaar
ISBN 9789076270715
€ 22,50
Serena Libri

Bestellen kan via deze link bij bol.com of direct bij Serena Libri

Voor wie het gemist heeft: Ciao tutti genomineerd voor Travvies Award
Ja, je leest het goed, ik kreeg vorige week  het heuglijke nieuws dat Ciao tutti voor de derde keer (!) genomineerd is voor de Travvies Reiswebsite Awards, in de categorie Reisverslagen. De Travvies Awards worden uitgereikt door StedenTripper.com.

Tot en met 29 juni 14.00 uur kun je je stem uitbrengen (liefst op Ciao tutti natuurlijk) via de Travvies Award website.

Grazie mille alvast enne… zeg het voort!

Saskia

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *