Villa Contarini – imposante Venetiaanse villa in Piazzola sul Brenta met kleurrijke fresco’s en een schitterende balzaal
Als je langs het Canale Bisatto rijdt, net ten zuiden van Battaglia Terme, zie je de kenmerkende koepel van Villa Selvatico al boven de toppen van de bomen opduiken.
De villa, die eind zestiende eeuw is gebouwd in opdracht van markies Bartolomeo Selvatico, staat op een van de lagere heuvels van de Colli Euganei, de Colle di Sant’Elena.
Erwin neemt je mee naar deze relatief onbekende parel met thermale meren, een eindeloze trap en een magische koepel, met ook een verrassend element aan de binnenkant.

Erwin: ‘Om bij de villa te komen rijd je over de wat troosteloos aandoende Viale Sant’Elena, met aan weerszijden verlaten thermencomplexen. Niets doet nog vermoeden dat zich aan het einde van deze weg een prachtige villa schuilhoudt.

Eenmaal binnen de poort van het landgoed parkeer ik de auto en koop mijn entreeticket. Met een plattegrond en audioguide start ik mijn bezoek aan het elf hectare grote park.
De route voert eerst door de formele Italiaanse tuin, waar je oog in oog staat met de voor deze villa zo kenmerkende, bijna eindeloze monumentale trap met maar liefst honderdvierenveertig treden.
Gasten die per boot arriveerden, vanuit onder meer Padova en Venetië, moesten al die treden beklimmen om de villa te kunnen betreden.

De monumentale trap is het architectonische element dat de sociale status van de familie Selvatico het beste vertegenwoordigt. Hij werd gebouwd in opdracht van Benedetto Selvatico.
In april 1647 gaven de Selvatico’s opdracht voor het realiseren van twee beelden, de reuzen die ook in het embleem van de familie staan. Ze werden vervaardigd door Girolamo Albanese, die behoorde tot een familie van beeldhouwers en architecten die een zeer belangrijke rol heeft gespeeld in de regio Veneto.

Aan de zijkant van de Italiaanse tuin staat een enorme stenen kas die bescherming bood aan exotische planten. De kas werd rond 1823 gebouwd door Giuseppe Jappelli alla Battaglia, maar de daaropvolgende reconstructie is van de hand van Antonio Caregaro Negrin, die beiden behoren tot de belangrijkste Venetiaanse landschapsarchitecten van de negentiende eeuw.

Vanuit de Italiaanse tuin vervolg je je weg door de tuin met vijf verschillende thermale meren, die zeker in de koudere maanden voor spektakel zorgen. Het opborrelende water zorgt ervoor dat er stoom uit de meren opstijgt, die een mysterieuze mist achterlaat.
Het enige niet-natuurlijke geluid komt van de passerende treinen tussen Padova en Ferrara, op de spoorlijn die vlak achter het park loopt.

Naast de meren is er ook een oude bron, waar het betoverende fenomeen van de Euganeïsche thermaliteit nog duidelijker te zien is. Op natuurlijke wijze komt water met broom-jodiumzout uit de grond, met een temperatuur van meer dan zestig graden.
De bellen die zichtbaar zijn, zijn van gas en zuurstof die door het water zijn ingesloten tijdens een lange ondergrondse reis en die aan de oppervlakte vrijkomen. De mineralen trekken vervolgens in de modder op de bodem van de meren waar het tot in de begin jaren negentig eenmaal per jaar werd gewonnen voor gebruik in de thermen van Sant’Elena en later door het INPS Terme-complex dat inmiddels helaas in vervallen toestand verkeert.
Het water staat desondanks wereldwijd bekend om de bijzondere therapeutische werking bij de behandeling van reuma, huidziekten en aandoeningen van de luchtwegen.

Vanuit het park loop je via een grote trap aan de zijkant naar het Oratorio di Sant’Elena dat helaas niet te bezichtigen is. Het ligt ongeveer halverwege de heuvel, vanwaar je een eerste blik op de villa kunt werpen.

Na de laatste traptreden arriveer je op het panoramaterras rond de villa, met prachtig uitzicht over het park en de eigen wijngaard, waar dankzij de rijke minerale bodem van het vulkanische landschap van de Colli Euganei uitstekende wijnen worden geproduceerd, zoals prosecco, Pinot Grigio en Cabernet Sauvignon.

Zoals gebruikelijk was in veel villa’s van Palladio en Scamozzi brengt een laatste dubbele zijtrap je naar de ingang. Boven aan de monumentale trap kijk je mooi uit over de Italiaanse tuin.

De villa heeft een vierkante plattegrond, met gekanteelde hoektorens. Dankzij de met lood bedekte koepel heeft het geheel een sprookjesachtige uitstraling en wat oosterse flair.
In de kruisvormige hal op de begane grond bewonder je een rijke frescocyclus, die in 1650 werd gemaakt door Luca Ferrari da Reggio. De fresco’s vertellen het verhaal van Antenor, de mythische stichter van Padova.

Op de eerste verdieping wacht een mooie verrassing aan de binnenzijde van de koepel. Buiten is de koepel al van heinde en verre te zien, net als de windwijzer op de top. Aan de binnenzijde van de koepel geeft een prachtig fresco van een windroos van de hand van Lorenzo Bedogni aan uit welke richting de wind waait.

Na van het uitzicht te hebben genoten, is het tijd om af te dalen met de lift om in de tunnel onder de monumentale trap uit te komen. Deze tunnel is een latere toevoeging aan de villa en biedt onder meer gasten met een beperking en personeel eenvoudig toegang tot de villa op de heuvel.

De tunnel komt weer uit in de Italiaanse tuin. Ik draai me nog eens om en geniet van een laatste blik op de zo kenmerkende trap van Villa Selvatico, die sinds 2013 eigendom is van de familie Miola. Dankzij hen is de villa te huur voor huwelijken en evenementen.
Daardoor verschillen de openingstijden per maand en soms zelfs per week. Voor alle actuele informatie bezoek je het beste de website van Villa Selvatico.

Extra tip: iets ten noorden van Villa Selvatico ligt het prachtige Castello del Catajo. Een bezoek aan dit kasteel mag niet ontbreken als je in de Colli Euganei bent.