Paardrijden op het strand bij Marsala (Sicilië) – met een magische zonsondergang aan zee

Hoe magisch is het om paard te rijden op het strand, terwijl de zon langzaam ondergaat en de lucht bijna goud kleurt?! Ciao tutti’s Annerike genoot vanaf de rug van Ollie van dit kleurenspektakel aan de kust van Marsala, met uitzicht op de Egadische Eilanden aan de horizon.

Perfecte paardrijplek

Annerike: ‘De Laguna dello Stagnone bij Marsala is de perfecte plek om paard te rijden, met uitzicht op de saline (zoutpannen) en de eilanden Favignana, Marettimo en Levanzo.

Wij hebben een rit gereserveerd bij Equitazione Club Marsala. Alleen al de ligging is prachtig, vrijwel direct aan zee, met alleen een weg en een groot park vol palmbomen ertussen.

De geduldigste paarden van stal

We worden opgewacht door Vita, die met ons op pad zal gaan. Vita stelt ons een paar vragen en kiest op basis van onze antwoorden de paarden die qua karakter volgens haar het beste bij ons passen. Het worden twee rustige en geduldige paarden, omdat we nog beginners zijn.

Als eerste komt Vita aanlopen met Dino, een prachtig bruin paard, dat ze voor mijn reisgenoot René heeft uitgekozen. René mag op het trapje gaan staan om vervolgens op het paard te klimmen.

Daarna volgt een korte instructie over het mennen van het paard. Als René goed in het zadel zit, zegt Vita ‘Vai!’ en voor hij er erg in heeft, begint het paard te lopen. René maakt een paar oefenrondjes in de bak, terwijl Vita Ollie aan mij voorstelt.

Eenmaal op de rug van Ollie lopen we een paar rustige rondjes in de bak om een beetje aan elkaar te wennen. Ollie lijkt er nog niet veel zin in te hebben. Af en toe blijft hij stilstaan, terwijl René en Dino rondjes om ons heen lopen.

Ik hoor Vita ‘Vai vai!’ roepen en gelukkig voelt Ollie zich door haar woorden aangespoord om weer in beweging te komen. Na een paar extra oefenrondjes raken Ollie en ik steeds meer op elkaar ingespeeld en kunnen we op pad.

Met de paarden de zee in

We rijden richting de zee, waar de zon langzaam aanstalten maakt om onder te gaan. Vita rijdt met haar paard Sily voorop en wij volgen. Ze bereidt ons er vast op voor dat we straks een stukje de zee in zullen lopen met de paarden, zodat we vanuit de branding de zon in zee kunnen zien zakken.

Het klinkt me heel romantisch en idyllisch in de oren. We lopen met Ollie en Dino rustig langs de weg en steken dan over naar een strandje, om vervolgens de zee in te lopen.

Een onverwachte wending

Ik vind het toch wel spannend, op zo’n groot paard de zee in, en dat moet Ollie hebben gevoeld. Na nog geen vijf meter keert hij om. In de verte hoor ik Vita roepen ‘Non girare, non tornare!’ Ollie hoort het echter niet en is al op weg naar het strandje. Dino volgt.

De mensen die met de auto naar deze plek zijn gereden om naar de zonsondergang te kijken, krijgen er extra entertainment bij. We staan op menig zonsondergangfoto.

Vita komt in galop door het water onze kant op gesneld om het tij te keren. We krijgen een korte instructie hoe we de leiding over de paarden kunnen terugpakken om ze nog een keer de zee in te leiden.

Zonsondergang te paard

Dit keer met succes. We lopen niet zo ver de zee in zoals Vita normaliter doet met geoefende ruiters, maar wat ons betreft kan deze ervaring ook nu al niet meer stuk.

Vanaf de rug van Ollie en Dino kijken we naar het spektakel waarbij de lucht alle tinten rood en oranje krijgt en de zon steeds verder in zee zakt. De contouren van Favignana, Marettimo en Levanzo tekenen zich prachtig af aan de horizon. Dit is veruit de spectaculairste zonsondergang die ik ooit beleefde.

Vita rijdt meerdere rondjes om Dino en René en Ollie en mij heen om deze belevenis als aandenken vast te leggen op camera. Zo kunnen wij de teugels in handen houden en ervoor zorgen dat Ollie en Dino rustig blijven staan.

Als de zon helemaal onder is, lopen we met Ollie en Dino achter Vita en Sily aan de zee uit. Terug op het droge rijden we stapvoets naar het park, waar de hoge palmbomen zachtjes wuiven in de wind.

Ollie en Dino weten dat we in de buurt komen van hun stal, waar een lekkere beloning wacht. Ze lopen met fier opgeheven hoofden de laatste meters naar de manege. We worden keurig bij het trappetje ‘afgezet’ en bedanken Vita en de paarden, die deze avond tot een esperienza indimenticabile, onvergetelijke ervaring, hebben gemaakt.’

Praktische informatie

Equitazione Club Marsala biedt twee soorten ritten aan. Annerike koos de Passeggiata al tramonto (bij zonsondergang), waarbij je met je paard de zee in gaat. Tijdens de Passeggiata di mattina maak je ’s ochtends een ritje langs de kust en de Laguna dello Stagnone en ga je niet het water in (vanwege zwemmers).

Beide tochten duren zo’n anderhalf uur en worden het hele jaar door aangeboden. Ze zijn ook geschikt voor beginners. Kinderen zijn welkom vanaf acht jaar.