Je zocht naar: "fiets"

Het centrum van Milaan met de indrukwekkende Duomo en de prachtige Galleria Vittorio Emanuele II weet iedereen wel te vinden. Zelfs de dagjesmensen die onvoorbereid naar de stad komen en slechts een paar uur in Milaan doorbrengen kunnen hier niet omheen. Maar heb je wat meer tijd of ben je al vaker in Milaan geweest? Dan is het tijd om andere delen van de stad te ontdekken! Inge van Milaan met Local neemt je in dit artikel mee naar vijf verschillende wijken in Milaan die een bezoek waard zijn. 5Vie – vijf straatjes in het centrum van Milaan Op een steenworp afstand van de Duomo vind je de wijk 5Vie. Deze naam (5Vie betekent ‘vijf straten’) is te danken aan een van de kruisingen in de wijk. Het is een van de weinige wijken in het centrum die bijna volledig in oorspronkelijke staat is gebleven. In de smalle straten is eenrichtingsverkeer en dus relatief rustig. De architectuur in dit quartiere gaat van restanten van palazzi uit de Romeinse tijd tot rationalistische gebouwen die in...

Halverwege Bologna en Modena ligt San Giovanni in Persiceto. Een dorp waar je waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord, maar waar je verwelkomd wordt door kleurrijke muurschilderingen, een koninklijke kat en de lekkerste tortellini van heel Emilia-Romagna. Mille papaveri rossi van Alice Pasquini Zodra je het station van San Giovanni in Persiceto verlaat, sta je oog in oog met Mille papaveri rossi, een muurschildering van Alice Pasquini, als aandenken aan de vrouwen van het verzet, die te vaak op de achtergrond zijn gebleven. Alice schilderde de klaprozen in mei 2021, ter ere van het vijfenzeventigjarig bestaan van de Italiaanse republiek, als herinnering aan fietsers die dankzij een estafette berichten van verzetslieden konden overbrengen. Een mooie herinnering aan hoe de bijdragen van vrouwen hebben geleid tot bloei van de democratie, gesymboliseerd door de rode klaprozen die in het voorjaar in de velden rondom San Giovanni in Persiceto overal te zien zijn. Op de fiets in...

Helemaal in het oosten van de regio Friuli-Venezia-Giulia, aan de grens met Slovenië, ligt Gorizia, een stad met een bewogen geschiedenis. Gorizia maakte tot de Eerste Wereldoorlog deel uit van het Habsburgse rijk, werd toen deel van Italië en vervolgens aan het eind van de Tweede Wereldoorlog verdeeld in een Sloveens en een Italiaans deel, gescheiden door een muur die dwars over het Piazza della Transalpina liep. Go Borderless! Gorizia is een stad die een beetje buiten de bekende toeristische routes ligt, maar zeer de moeite waard is om te ontdekken. Zeker dit jaar, want in 2025 is Gorizia, samen met Sloveense zusterstad Nova Gorica, de Europese hoofdstad van cultuur. De twee steden staan symbool voor het ideaal van een verenigd Europa zonder grenzen. Onder het motto Go! Borderless zal 2025 in het teken staan van de samenwerking tussen de twee steden, in het verleden verdeeld door bloedige conflicten, maar nu verenigd in vriendschap. de grens op het Piazza della Transalpina voor...

De Nederlandse Hans en Ellen vonden twee jaar geleden een prachtplek, midden in de natuur van het Parco del Monte Subasio, niet ver van Assisi. Dit natuurgebied is een bijzondere oase van rust en energie. Niet voor niets is dit de plek waar de heilige Franciscus zijn toevlucht zocht. Ruime vakantiewoning in het groen Hans en Ellen maakten er hun nieuwe thuis van, maar creëerden in de voormalige boerderij aan de voet van de Monte Subasio ook een vakantiewoning: Casa Ponte Marchetto. Ze wonen zelf op de benedenverdieping, die vroeger stalruimte bood aan het vee; de bovenste verdieping verhuren ze. Als gast van Casa Ponte Marchetto beschik je hier over een ruime woning met een kleurrijke tuin met gazon, terras en balkon. Zo heb je alle ruimte om rustig te ontspannen en te genieten van schitterende uitzichten. Doordat de woning in de heuvels ligt, op ongeveer vijfhonderd meter hoogte, is het klimaat ook in de zomer aangenaam. Beide delen van het huis zijn via de begane...

Sinds 20 november 2024 mag Ripatransone zich een van de borghi più belli d’Italia, de mooiste dorpjes van Italië noemen. Lilian van Casa Torre neemt je mee naar dit pittoreske plaatsje, met een paar leuke insider tips. Een van de balkondorpjes van Le Marche Lilian: ‘Ripatransone ligt op een heuvel, op bijna vijfhonderd meter hoogte. Daardoor heb je er een adembenemend uitzicht, zoals Saskia in deze blog al liet zien. Aan de ene kant kijk je uit op de Adriatische Zee, aan de andere op de Monti Sibillini. De hogere ligging zorgt tijdens de warme zomermaanden voor een aangenaam briesje en een temperatuur die een aantal graden lager ligt dan in de kustplaatsen. Naast de mooie ligging ademt het dorp authenticiteit uit. De historie is mooi bewaard gebleven en in bijzonder goede staat. Veel dorpjes in Italië lopen leeg, omdat de jongeren richting de steden trekken. In Ripatransone is daarentegen nog leven genoeg. Binnen de muren van Ripatransone vind je alles wat je nodig hebt:...

Het charmante dorpje Pioraco ligt genesteld tussen de rotsen, op de plek waar de Potenza en de Scarsito samenvloeien. Water speelt de hoofdrol in dit dorp; de kanaaltjes geven het een schilderachtige uitstraling. Ook is het water essentieel geweest voor de papierindustrie waar Pioraco al sinds de dertiende eeuw om bekend staat. Wandelen langs watervallen Pioraco is het vertrekpunt van het Sentiero Li Vurgacci. Dit wandelpad start waar het water van de Potenza door het dorp stroomt. Als bij toverslag stuit je op een reeks watervallen en ravijnen die zijn ontstaan door jarenlange erosie. Dit is veelbelovend voor de verdere tocht, over stenen trappen en houten bruggetjes. Je slingert zo’n vijfhonderd meter langs de rivieroevers. De beelden die je onderweg ziet, laten je wellicht denken aan de monsterlijke creaties van het Sacro Bosco in Bomarzo. Deze beeldhouwwerken zijn uitgekerfd in de rotsen door de vaardige handen van kunstenaar Antonio Ciccarelli. Ze maken de route nog...

In Romeins verblijf bundelt Antoine Bodar, rector van de Friezenkerk in Rome, zijn wederwaardigheden in de Eeuwige Stad en in Nederland, van dagelijkse gebeurtenissen tot lezingen en beschouwingen over cultuur en kunst. Kerk en christendom vormen hierin een vanzelfsprekende eenheid. Dante Alighieri, Vincent van Gogh, Louis Couperus en Huub Oosterhuis passeren de revue, maar Bodar schrijft ook over het Gregoriaans en de teloorgang van het sacrale in de westerse wereld. Na een verblijf van een kwart eeuw in Rome is Bodars perspectief steeds meer dat van een zwerver geworden: overal thuis en daarmee nergens meer echt. Naar eigen inzicht past dat hem goed nu hij eind deze maand tachtig wordt. Pelgrimskerk We delen een fragment uit het boek, waarin Bodar schrijft over de Friezenkerk: ‘De Friezenkerk is vooral bedoeld als een bedehuis voor pelgrims uit Nederland en Vlaanderen. Hun vrome doel is het graf van Petrus en de hem toegewijde basiliek te bezoeken en meteen te ontmoeten of ten...

Vlak bij het Gardameer strekt zich over een oppervlakte van maar liefst zeshonderdduizend vierkante meter een van de mooiste tuinen ter wereld uit: het Parco Giardino Sigurtà. Tijdens de blogtour #Veronagarda maakte Saskia kennis met dit uitgestrekte stuk natuur, dat in deze tijd van het jaar schitterend rood, geel en bruin kleurt. Helaas was er in het drukke programma van de blog tour geen tijd om zelf door het park te lopen of te fietsen. Saskia en haar medebloggers werden in plaats daarvan getrakteerd op een ritje in het treintje, waardoor we in circa een half uur een deel van het park konden zien. Foto’s maken lukte helaas niet, dankzij het hobbelende traject en het aardig hoge tempo was focussen of inzoomen er niet bij. Tijd voor een fotostop was er ook niet, waardoor we de vrolijk rondspringende herten niet vast konden leggen. Gelukkig heeft het park zelf een schitterende beeldbank, zodat we jullie wel mee kunnen laten genieten van al het moois dat het park te bieden...

In Umbrië liggen veel middeleeuwse dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan. Je waant je in deze verstilde borghi ver van de hectiek van drukke steden en lange snelwegen. Je komt er even helemaal tot rust, zeker als je de route van de Cammino dei Borghi Silenti volgt, in het zuidwestelijke deel van Umbrië, ver van de bekende toeristische bestemmingen. Stap terug in de tijd Het project is bedacht door Marco Fioroni, die een aantal charmante dorpjes met elkaar wilde verbinden. Marco: ‘Als je als wandelaar weet hoe je moet luisteren naar de stilte om je heen, zul je een wandeling buiten tijd en ruimte maken, als in een soort tijdmachine. Je komt echt als herboren weer terug in de bewoonde wereld.’ De wandeling is ongeveer negentig kilometer lang en gaat voornamelijk over onverharde wegen en bospaden, met enkele korte stukken secundaire asfaltweg, langs een aantal van de mooiste verstilde dorpjes van Umbrië. De Cammino dei Borghi Silenti is een rondwandeling om de Monte Croce di...

Aan de prachtige oostkust van Sardinië, op slechts een uurtje rijden van de havenstad Olbia, vind je het authentieke vissersdorp Santa Lucia di Siniscola. Dit pittoreske plaatsje, met lage, kleurrijke huizen en smalle straatjes, ligt ver weg van de drukte van toeristische trekpleisters. Het is de ideale bestemming voor reizigers op zoek naar rust, natuur en een vleugje cultuur. foto’s: Estivantfoto: Gianluca Carraro Santa Lucia di Siniscola ligt strategisch tussen de prachtige zandstranden en het ruige binnenland van Sardinië. foto: Pietro Cicalò – Sardinia Photo and Trek Ciao tutti’s Erika neemt je mee langs de ongerepte stranden met helderblauw water. Ook ga je de hoogte in voor een fysieke uitdaging én een geweldig uitzicht. foto: Estivant Struinen door Santa Lucia di Siniscola Santa Lucia is een lust voor het oog, met prachtig uitzicht op de witte stranden en de helderblauwe zee. De imposante Torre Aragonese die op het puntje van de kust staat, werd ooit gebouwd ter...

Wie Verona bezoekt, kan niet om de liefde heen. Zelfs als je de stad voor een tweede, derde of vierde keer bezoekt, moet je echt even op bezoek bij Julia, die in brons is vereeuwigd onder het balkon waar ze ooit naar een romantische serenade van haar Romeo zou hebben geluisterd. Julia zelf staat er sereen bij, ondanks het feit dat alle bezoekers – mannen én vrouwen, tieners en kinderen – om de beurt haar rechterborst aanraken. Dat zou geluk in de liefde brengen, ondanks het feit dat het liefdesverhaal van Julia en haar Romeo natuurlijk helemaal niet gelukkig eindigde. Rondom Julia prijken tal van liefdesuitingen: slotjes met de initialen van geliefden die zo hun eeuwige liefde hebben bezegeld, graffiti, met kauwgom en pleister aan de muren bevestigde briefjes – op het binnenhof van Julia’s huis barst het van de liefdesuitingen. Romeo is de grote afwezige, al hangt er op de muur aan Julia’s linkerhand een plaquette met een fragment uit Shakespeares liefdesverhaal waarin...

Niet ver van de prachtige borgo Borghetto sul Mincio resideert Il Re del Tortellino, ‘de Koning van de Tortellino’. Deze pastakoning heeft zijn residentie sinds 1980 in het lieflijke dorpje Valeggio sul Mincio, waar hij de scepter – of beter gezegd reuzenvork – zwaait over de productie van kilo’s tortellini. Deze productie gebeurt in een verrassend hoog tempo. De dames, allemaal gezeten aan één lange tafel, weten in een uur tijd per persoon een paar honderd tortellini te maken. Hun vingers zijn vlugger dan wij kunnen bij houden met de camera, laat staan met onze handen. In de tijd die wij nodig hebben voor een tortellino die de goedkeuring van de koning kan dragen, hebben zij een halve bak gevuld met perfect eendere tortellini. Een lap deeg wordt voor je het weet omgetoverd tot goudgekleurde kussentjes, die na het drogen klaar zijn voor de verkoop. Het is dat we nog niet huiswaarts keren, anders hadden we een flinke voorraad van deze tortellini ingeslagen....