Archief per maand: juni 2010

Een andere kijk op de Sint-Pieter

Vandaag is het dubbel feest in Rome: het is namelijk de feestdag van de heiligen Petrus en Paulus, die volgens de overlevering beiden op deze dag (en zelfs binnen het zelfde uur) zouden zijn gestorven. Goethe was op 30 juni 1787 in Rome ten tijde van de feestelijkheden ter ere van Petrus en Paulus en tekende het volgende dagboekfragment op: Goethe in Villa Borghese ‘Het grote Petrus- en Paulusfeest is eindelijk ook gekomen; gisteren zagen we de verlichting van de koepel en het op de Engelenburcht aangestoken vuurwerk. De verlichting wekt de indruk van een gigantisch sprookje, men gelooft zijn …

Lees meer »

Deze laatste zomer

‘Ik ging écht naar Rome. […] Ik kende de stad al en ik hield van haar alsof ze een mens was, met diezelfde begeerte, met diezelfde angst om haar kwijt te raken, de angst om haar niet volledig te bezitten, die nu eenmaal bij de liefde horen. Ik verlangde nu al naar de dag waarop de hartstocht overgaat in kalme genegenheid, die dag waarop ik zozeer deel van haar zou uitmaken dat ik me net als alle werkelijke bewoners zou beklagen over haar gebreken en haar ongemakken. Wat ik in die tijd nodig had was óf een kluizenaarsgrot om me …

Lees meer »

Sicilicious

We blijven vandaag nog even op Sicilië, dankzij het prachtige kookboek van Loes Jansen Miraglia, Sicilicious. Aan de hand van authentieke, streekgebonden recepten, informatie over regionale producten en mythologische, cultuurhistorische, religieuze en folkloristische verhalen neemt Loes je mee op een culinaire ontdekkingstocht over het eiland dat ze als geen ander kent. Direct na haar huwelijk met de Siciliaanse Alessio werd ze door diens familie (en door hem zelf!) ingewijd in de geheimen van de Siciliaanse keuken. Nonna Tina gaf haar het recept van haar wereldberoemde limoncello, terwijl andere familieleden hun succesrecepten voor onder andere caponata, risotto en cassata met haar …

Lees meer »

Enkele reis Sicilië

Met deze Siciliaanse thriller van Nederlandse bodem sluiten we de Maand van het Spannende Boek af. Maar pas op: al heeft Matthias Rozemond dan geen Siciliaans bloed, hij weet de sfeer op het eiland zo goed te beschrijven dat Enkele reis Siciliëje niet in je koude kleren gaat zitten! ‘Na de middelbare school besloot Yvette om archeologie en kunstgeschiedenis te gaan studeren. Alle Griekse en Romeinse mythes kende ze al vanbinnen en vanbuiten. Voor de klassieke talen had ze een acht op haar eindlijst. Een droom stond op het punt om uit te komen, want zij zelf ging onderdeel uitmaken …

Lees meer »

Il Canto degli Italiani – Het lied van de Italianen

Vandaag besteden we aandacht aan het Italiaanse volkslied. Zo kun je, bijvoorbeeld tijdens een voetbalwedstrijd, uit volle borst meezingen met de Italiaanse voetballers en supporters – en hopelijk een goede afloop afdwingen! Il Canto degli Italiani, oftewel ‘het lied van de Italianen’, is de officiële naam van het Italiaanse volkslied. De Italianen zelf noemen hun volkslied ook wel Inno di Mameli, omdat het werd geschreven door Goffredo Mameli. Het volkslied heeft in Italië niet zo’n lange geschiedenis als in Nederland. Toen Mameli het lied in 1847 schreef, heerste er in Italië een periode van grote onrust. Er woedden ontelbaar veel volksopstanden …

Lees meer »

Castelli Romani

Twintig kilometer ten zuidoosten van Rome begint de Romeinse Via Tuscolana aan haar klim door de bosrijke omgeving van de Colli Albani. In de middeleeuwen zijn deze heuvels versterkt met een groot aantal kastelen, castelli. De dertien dorpjes die rondom deze kastelen zijn ontstaan, en die we nu kennen onder de naam Castelli Romani, vormden eeuwenlang het toevluchtsoord voor Romeinse edellieden, ambtenaren van het Vaticaan en niet te vergeten van de paus zelf. De oude Romeinse wegen lopen langs kastanje- en eikenbossen, wijngaarden, elegante villa’s en authentieke boerderijen. In het voorjaar vind je langs de kant van de weg overal …

Lees meer »

In je eentje in de Sixtijnse Kapel

Even een kijkje nemen in de Sixtijnse kapel is er meestal niet bij, als je een weekendje in Rome bent. Eerst wacht je een enorme rij en vervolgens schuifel je achter ontelbaar veel medetoeristen langs de uitgebreide collectie van de Vaticaanse musea. Als je dan eindelijk in de Cappella Sistina, de Sixtijnse Kapel, bent aanbeland, krijg je bijna geen gelegenheid om even stil te staan en het plafond op je in te laten werken. Je moet met de stroom mee, snel door de kapel heen, met een vluchtige blik naar boven en naar opzij, hup, naar buiten. Foto’s maken, zodat …

Lees meer »

Michelangelo keert terug naar de Sixtijnse Kapel

In haar historische roman De scharlaken stad laat Hella S. Haasse Michelangelo zestien jaar na de voltooiing van zijn werk terugkeren in de Sixtijnse Kapel. ‘Hij was een vreemdeling geworden in Rome. De stad scheen hem een lege schelp, een schitterende vorm zonder inhoud. Het profiel van dit nieuwe Rome dat hij tien jaar geleden had zien opbouwen, was hetzelfde gebleven, maar over de paleizen, basilieken en bruggen lag een leeg koud licht. Het leven was eruit geblazen. Hij bracht bij voorkeur zijn tijd door in het gedeelte van het Vaticaan dat aan de Sixtijnse Kapel grensde. Tussen de steigers …

Lees meer »

Michelangelo’s meesterwerk

Toen Michelangelo zijn David had afgerond (zie Ciao tutti van 10 mei), werd hij door paus Julius II ontboden. Julius II had namelijk in een kapel van de Sint-Pieter Michelangelo’s Pietà gezien en hij was zo onder de indruk van dit beeld, dat hij de beeldhouwer wilde vragen zijn graftombe te ontwerpen. In februari 1505 ontving Michelangelo een voorschot van honderd gouden florijnen, in die tijd het volledige jaarsalaris van een ambachtsman, en trad hij in dienst van de paus. Hij begon met veel energie en enthousiasme aan het enorme project. Julius II wilde namelijk niet zomaar een graftombe, nee, …

Lees meer »

Kunstzinnig contrast – moderne musea in Rome

Vorige week woensdag schreef ik al over het Mattatoio, het slachthuis in de wijk Testaccio. Sinds 2002 biedt het voormalige slachthuis onderdak aan een deelverzameling van het MACRO (Museo d’Arte Contemporanea di Roma – Museum voor Hedendaagse Kunst van Rome). In de gebouwen waar vroeger de koeien werden geslacht, dwaal je nu langs moderne kunst. Maar eerlijk gezegd vond ik de aanwezige kunst de afgelopen twee keren slechts bijzaak. Hoewel het contrast tussen het oude slachthuis en de moderne kunst zeer opvallend is, is het gebouw alleen al een bezoek meer dan waard. Het museum is van dinsdag tot en …

Lees meer »