Archief op tag: sprekende beelden

100 redenen waarom wij van Rome houden

Buongiorno tutti! We vertellen regelmatig over onze liefde voor Rome en over de meest lieflijke plekjes die we in Rome hebben ontdekt. Meteen bij de eerste aanblik wisten we: Rome is een stad om van te houden! In onze Special From Rome with Love vertellen we dik 200 pagina’s over Rome en de liefde – én over de liefde voor Rome. Na al die jaren en talloze bezoeken weet de stad ons nog altijd weer te doen smelten, en worden we iedere keer weer opnieuw verliefd als we een nieuw hoekje van de Eeuwige Stad ontdekken… Geen enkele lijst zou volstaan, …

Lees meer »

Sprekende beelden in Rome

De ‘Club van de Goedgebekten’ bestaat, zoals ik eergisteren schreef, uit zes beelden. Pasquino en Abate Luigi zijn wellicht de bekendste, maar ook Il Babuino, Il Facchino, Madama Lucrezia en Marforio laten graag van zich horen. De naam van deze laatste hebben we al even voorbij zien komen in het verhaal van Pasquino. Samen voerden zij vaak levendige discussies, waarbij de een nog spitsvondiger probeerde te zijn dan de ander. Over de komst van Napoleon en de negatieve gevolgen daarvan voor de stad, vroeg Pasquino Marforio het volgende: ‘Sono tutti ladri, i francesi?’ (Zijn alle Fransen dieven?) Waarop Marforio antwoordde: …

Lees meer »

Sprekende beelden – Abate Luigi

Abate Luigi werd vlak bij het Largo di Torre Argentina opgegraven als een onbekende Romeinse magistraat of redenaar. Hij werd in eerste instantie naast het Palazzo Vidoni geplaatst, vlak bij de Sant’Andrea della Valle. Hij had het op deze plek echter zwaar te verduren. Toen hij voor de zoveelste keer door stenengooiende kwajongens werd bekogeld, werd hij in de hal van het Palazzo gezet, onbereikbaar voor de Romeinse jeugd. Naar aanleiding hiervan schreef de dichter Tomassetti op de sokkel: FUI DELL’ANTICA ROMA UN CITTADINO OGGI ABATE LUIGI OGNUN MI CHIAMA CONQUISTAI CON MARFORIO E CON PASQUINO NELLE SATIRE URBANE ETERNA …

Lees meer »

Sprekende beelden – Pasquino

Gisteren werd me ingefluisterd dat ik nog maar wat langer in Rome moest blijven om nog meer wonderlijke plekken van de stad te ontdekken. Uiteraard gaf ik graag gehoor aan deze stem, maar wie fluisterde me deze boodschap in? Dat vroeg ik me ook af, terwijl ik een beetje vertwijfeld om me heen keek. Ik had toch duidelijk een Italiaanse stem gehoord… Een Romein die druk gebarend in zijn telefonino sprak, wees in de richting van een beetje onooglijk beeld waar ik zojuist langs was gewandeld. ‘C’era lui,’ zei hij. Ik keek hem niet begrijpend aan. Wat bedoelde hij? Sinds …

Lees meer »