Archief op tag: Sant’Agata

10x doen & proeven in Catania

Boven een van de toegangspoorten tot Catania, de zeventiende- eeuwse Porta Garibaldi, prijkt een feniks, met daarbij de tekst: ‘Melior de cinere surgo’. Oftewel: ‘Ik rijs steeds mooier op uit mijn as’. Net als de mythische vogel is Catania na elke vernietigende gebeurtenis, na lavaregens en zware aardbevingen, uit haar as herrezen, tot ze de schitterende stad werd die ze nog altijd is, met veel barokke pareltjes. Je kunt je bijna niet voorstellen dat de hele stad met de grond gelijk werd gemaakt tijdens de aardbeving van 1693, waarbij ook twee derde van de bevolking om het leven kwam. Ruim …

Lees meer »

Maak zelf minne di Sant’Agata

Ter ere van de feestdag van Sant’Agata, op 5 februari, maken Sicilianen minne di Sant’Agata, de ‘borsten van Sant’Agata’. De geglazuurde gebakjes in de vorm van volle witte borsten, met een tepel in de vorm van een gekonfijte kers, zijn een vast onderdeel van het feest van de heilige Agatha. De gebakjes zijn een verwijzing naar het lugubere verhaal van Agatha, de martelares van Santuzza. Wanneer zij de wrede consul Quintianus afwijst, geeft hij uit wraak de opdracht om haar borsten af te snijden. De gebakjes moeten perfect van vorm zijn. Het deeg moet langdurig gekneed worden, zodat de minne …

Lees meer »

Een kleine reis terug in de tijd in Sant’Agata (Mugello)

Hoewel Toscane misschien wel de meest bezochte regio van heel Italië is, zijn er ook hier – tussen de platgetreden paden die leiden langs cipressen, stadjes vol torens, koepels en pleinen – nog steeds verborgen pareltjes te vinden. Tijdens ons recente bezoek aan de Mugello, de streek nét ten noorden van Florence, ontdekten we een aantal van deze pareltjes, zoals het kleine museum van Leprino in Sant’Agata. Een soort Madurodam van de Mugello, waar je een prachtige tijdreis maakt. Een wandeling door het kleine dorpje, net even buiten Scarperia, geeft je al het gevoel dat de tijd heeft stilgestaan. Je stuit …

Lees meer »

Het verhaal van de minne

Elk jaar op 5 februari gaat Agatina naar haar oma Agata, die haar leert hoe ze de gebakjes bereidt ter ere van de heilige naar wie ze beiden zijn vernoemd. Terwijl ze de lekkernijen in de vorm van vrouwenborsten, de minne, aan het kneden zijn, vertelt oma over de vrouwen uit hun Siciliaanse familie; trots of bekrompen, verlegen of hartstochtelijk als ze zijn. Agatina groeit op met de verhalen over haar oma’s, overgrootmoeders en tantes. Hun borsten hebben voor elk van hen een speciale betekenis: ze zijn groot of vrijwel afwezig, ongevoelig of uiterst vruchtbaar, ze worden schaamteloos bemind of …

Lees meer »