Archief op tag: Marlena de Blasi

Bruschetta met tomaat uit eigen tuin

Laatst overkwam het me weer een keer, op een terras in Haarlem. Ik bestelde drie stukjes bruschetta (uitgesproken als broesketta, zoals het hoort), waarop de ober mij verbeterde en zei: ‘Drie broesjetta dus?’ Op dat soort momenten moet ik erg hard op mijn tanden bijten om de ober niet te vertellen hoe het eigenlijk hoort. Maar jammer is het wel, zo’n verbastering van de Italiaanse lekkernij der lekkernijen. Aan het begin van Ciao tutti schreef ik al eens een blogstukje over dit simpele, maar o zo lekkere gerecht. Ik citeerde toen Marlena de Blasi, die in haar boek Duizend dagen …

Lees meer »

Als ik Venetië een uur aan jou kon geven…

‘Ik word wakker van de geur van koffie en een pas geschoren Venetiaan. Hij staat aan het bed met een blad waarop een klein gehavend mokapotje staat, stomend en wel, kopjes, lepeltjes en suiker in een zak, Ik ben ontzet door hoe het huis er in het ochtendlicht uitziet, maar hij staat te stralen. We besluiten twee uur lang te werken, dat alle orde die we aan de chaos kunnen ontworstelen  genoeg is voor de eerste dag. Om elf uur rennen we de trap af. Hij wil naar Torcello, waar we kunnen uitrusten en praten en alleen kunnen zijn, zegt …

Lees meer »

De enige echte bruschetta

Zoals Marlena de Blasi in haar boek Duizend dagen in Toscane schrijft, wordt bruschetta door buitenlanders bijna altijd verkeerd uitgesproken, soms tot ergernis van de Italianen. ‘Meestal moeten de obers en de Italianen die in de buurt zitten te eten alleen maar lachen. Maar welke naam er ook aan wordt gegeven, goed landbrood, niet te dik gesneden en licht geroosterd boven de as van een houtvuur, bedruppeld met extra vergine olijfolie en bestrooid met fijn zeezout is al van oudsher een door en door Toscaanse gastronomische lekkernij. De toevoeging van fijngehakte, verse tomaten is heerlijk, vooral hartje zomer, evenals de …

Lees meer »