Ga op pad met onze City Walks!

Een aperitivo als afscheid

Een echte Milanese traditie is fare aperitivo – een glas wijn of ander alcoholisch drankje drinken met daarbij een keur aan lekkere hapjes, van gevulde tomaatjes tot gefrituurde risottoballetjes, van aardappelkroketjes met mozzarella tot bruschetta, van allerlei vleeswaren tot de lekkerste kaas met balsamico.

Vooral in de wijk Navigli vind je een keur aan barretjes en cafés waar je tot in de kleine uurtjes kunt genieten van een drankje en een keur aan hapjes. Dat ga ik vanavond, de laatste avond in Milaan, dan ook zeker doen. Maar eerst vertel ik jullie nog iets over de historie van deze bijzondere Milanese wijk.

Je zou het niet zeggen als je nu langs de kanalen, de Navigli, wandelt, maar tot de negentiende eeuw was dit de haven van de stad. Het graven van het Naviglio Grande begon in 1179; in 1209 bereikte men Milaan. Daarna volgden het Naviglio Pavese, het Naviglio Bereguardo, het Naviglio Martesana en het Naviglio Paderno.

De Navigli werden gebruikt om allerlei goederen over water naar Milaan te transporteren. Zo kwam het marmer uit Candoglia, dat werd gebruikt voor de constructie van de Duomo, over het water naar de stad. Dezelfde route werd gebruikt voor het papier dat werd gebruikt door de typistes van de Milanese krant Corriere della Sera.

Dankzij verschillende sluizen konden boten op verschillende niveaus over de kanalen varen. In de vijftiende eeuw werd het hele stelsel onder handen genomen door Lodovico il Moro. Hij gaf Leonardo da Vinci de opdracht zich over het waterstelsel te buigen, en zoals altijd wist zijn geniale brein er een meesterwerk van te maken. De schetsen die hij hiervoor maakte, zijn nog altijd te zien in het kleine museum over de geschiedenis van de Navigli. Daar vind je ook prachtige oude foto’s:

De schepen brachten vooral kolen en zout naar de stad, terwijl er veel handgemaakte artikelen en textiel naar elders werden vervoerd. Om jullie een indruk te geven van de omvang van de Navigli: de kanalen hadden een totale lengte van 150 kilometer! In de jaren dertig werden de kanalen deels gedempt, en in 1979 hield de scheepvaart op de Navigli op te bestaan. En dat terwijl Milaan dankzij deze Navigli in 1953 nog de derde havenstad van Italië was…

De wijk rondom de Navigli kreeg na de sluiting van de kanalen voor de scheepvaart steeds meer een artistiek karakter. Je vindt er veel antiekwinkeltjes en kunstenaarscafés. Probeer tijdens een wandeling langs het Naviglio Grande zeker even een blik te werpen in de vele binnentuintjes, die verrassend middeleeuws aandoen, net als de popperige huizen met de balkonnetjes.

Op de binnenplaats van het Centro dell’Incisione waan je je echt even ver terug in de tijd. In de haast vervallen huisjes rond dit oude pleintje worden verschillende beeldhouwworkshops gegeven. Wanneer het weer het enigszins toelaat wordt er buiten gewerkt en kunnen toeschouwers meekijken.

Ook de moeite waard is de Santa Maria delle Grazie al Naviglio, die direct uitkijkt op het water van het kanaal. Verderop vind je de Vicolo dei Lavandai, een steegje dat in de vijftiende eeuw dienst deed als wasstraat. Vrouwen deden hier de was in het smalle water dat in de Naviglio Grande uitkomt. De oude kraampjes met houten daken waar de vrouwen de gewassen kleding en linnengoed op konden hangen, zijn nog redelijk goed bewaard gebleven. In de schattige kleine huizen aan dit nauwe straatje wonen nu vooral schilders die hun deuren regelmatig openzetten voor een kleine expositie.

De wijk komt ’s avonds helemaal tot leven. De Milanezen maken zich op voor een hapje en drankje en schuiven daarna aan bij een van de gezellige restaurantjes voor een etentje met familie of vrienden. Een ideale plek dus om ons verblijf in Milaan af te sluiten. Morgen vertrekken we naar Venetië, maar voordat het zover is toosten we nog maar eens op de heerlijke Milanese aperitivo-traditie. Salute!

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *