Ga op pad met onze City Walks!

Straf van Saturnus

Je zou het niet zeggen als je de prachtige warmwaterbronnen van Saturnia ziet, maar volgens een mythe is deze plek ontstaan als straf van de god Saturnus. Saturnus zou op een dag zo boos zijn geweest op de mensen, die voortdurend oorlog voerden en elkaar naar het leven stonden, dat hij een kokende stroom water op hen liet neerdalen om hen tot betere gedachten te brengen.

Of het waar is of niet, Saturnia is sinds de tijd van de Etrusken in trek als instant-verjongingskuur. Het warme water (met een constante temperatuur van 37 graden) van de rivier Gorello stroomt met een snelheid van maar liefst 800 liter per seconde. Het enige nadeel is dat het water een sterke zwavelgeur verspreidt, die zo doordringend is dat je nog uren daarna een raar geurtje met je meedraagt.

Maar goed voor je huid en je haar is het zwavelwater wel. Het heilzame water bevat namelijk magnesium, carbonaat en algen, wat je huid verzacht en je haar een zijdeachtige glans bezorgt. De Romeinen hadden al in de gaten hoe therapeutisch het water van Saturnia werkt, en vandaag de dag nemen jong en oud nog graag een bad bij de Cascata del Mulino, de waterval bij de molen.

Een idyllische plek, waar het zomers goed toeven is! Vergeet geen slippers, badkleding en een handdoek mee te nemen, het is hier primitief badderen zoals de Romeinen en de Etrusken al deden. Stop zeker ook het schitterende Ik haal je op, ik neem je mee bij je zwemspullen. Hoofdpersoon Graziano Biglia probeert namelijk precies op deze plek professoressa Flora Palmieri te verleiden:

‘Ze deed haar ogen halfopen en keek om zich heen.
Waar was ze?
Midden in de mist.

En er was een afschuwelijke stank van rotte eieren, dezelfde die je in de klas rook als een of andere sukkel een ampulletje met stinkend spul kapot had laten vallen. En er waren ook een heleboel auto’s. Sommige donker. Andere verlicht maar met beslagen ruiten en daar kon je niet naar binnen kijken. En er was een stereo-installatie waaruit muziek klonk die alleen maar uit bassen bestond. Plotseling zag ze jongens in zwembroek die schreeuwend rondrenden en tussen de auto’s met elkaar stoeiden.

Graziano trok haar voort. Flora deed haar best om hem bij te houden maar haar benen waren verstijfd van de kou. Voor haar doemde een figuur op, een man in badjas, die naar haar keek toen ze hem voorbijliep. Links, op een heuveltje, stond een oud verlaten huisje met ingestort dak. Op de muren waren opschriften gespoten. Door de ramen zag je het schijnsel van een vuur en daaromheen zwarte figuren. Nog meer muziek. Italiaanse ditmaal. En een wanhopig babygehuil. En een groepje mensen dat voor de regen schuilde onder strandparasols.

Een donderklap knetterde door de nacht. Flora maakte een sprongetje. Graziano sloeg zijn arm om haar middel. ‘We zijn er bijna.’
Ze had hem graag willen vragen waar, maar haar tanden klapperden te hard om mee te kunnen praten. Ze liepen verder langs doorweekte tenten, vuilniszakken en picknickresten die door de regen tot pap waren verworden.

En plotseling voelde ze iets heerlijks, iets wat haar de adem benam. Water! Het water onder haar voeten was niet meer ijskoud, maar lauw en hoe verder ze liep hoe warmer het werd en die weldadige warmte trok door haar benen omhoog. ‘Wat heerlijk!’ mompelde ze.

Nu klonk het geluid van de waterval hard en er waren een heleboel mensen, sommigen met regenjacks aan en anderen naakt en zij en Graziano moesten zich een weg banen tussen de lichamen. Ze zag dat ze naar haar keken maar dat kon haar niets schelen, ze voelde dat ze haar aanraakten maar ze maalde er niet om.

Het enige wat telde was dat ze Graziano bleef vasthouden. Ik verdwaal niet
Nu was het water dat onder haar voeten stroomde echt warm, het had dezelfde temperatuur als haar badwater. Ze passeerden een laatste barrière. Duitsers, te oordelen naar hoe ze praatten.

En toen stonden ze voor een kleine waterval, en daaronder een aantal poelen, sommige groter, andere kleiner, die als terrassen in hoogte afliepen naar beneden en zich nog verder naar beneden verbreedden tot een donker meer. Een krachtige projector, bevestigd aan de muren van het huisje, kleurde de damp geel. Eerst had Flora de indruk dat er niemand in de poelen was, maar dat was niet waar, als ze goed keek kon ze een golf van zwarte hoofden uit het water zien steken.

‘Pas op dat je niet uitglijdt.’
De stenen waren bedekt met een zacht tapijt van algen. ‘Nu komt het mooiste…’ schreeuwde Graziano om het geluid van de waterval te overstemmen. Flora stak een voet in de eerste poel. En toen de andere voet. Het was echt heerlijk.’

Over Ik haal je op, ik neem je mee
Een klein fictief dorp met de naam Ischiano Scalo is het toneel voor twee adembenemende liefdesverhalen. Graziano Biglia is een veertigjarige playboy – met geblondeerd haar, een zonnebankbruine huid en een strakke leren broek – die het buitengewoon met zichzelf heeft getroffen. Hij speelt gitaar en is een groot fan van de Gipsy Kings. Na veel gereis en talloze affaires is hij naar Ischiano teruggekeerd om zich te settelen met zijn ‘geliefde’ Erica, die echter alleen maar op zijn geld uit is.

Gloria en Pietro zitten in dezelfde klas: zij is van goede komaf, woont in een villa in de heuvels, is mooi en zelfbewust. Hij is een schuchtere, onzekere en dromerige jongen, die lijdt onder het explosieve karakter van zijn vader – een verknipte herder – en is het mikpunt van het gepest van andere jongens uit zijn klas. Wanneer Pietro door drie van zijn kwelgeesten gedwongen wordt in te breken in de school, en later, onder andere omstandigheden, ook thuis bij zijn lerares Flora – die een geheime verhouding met Graziano heeft – raken alle hoofdpersonen op dramatische wijze met elkaar verbonden.

Ik haal je op, ik neem je mee
Niccolò Ammaniti
vertaald door Etta Maris
ISBN 9789048808625
€ 10,00
Lebowski Uitgevers

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *