Ga op pad met onze City Walks!

Romeinse graffiti

In Rome vind je niet alleen antieke monumenten, kunstwerken uit renaissance en barok, fresco’s uit de Romeinse keizertijd of afgebrokkelde tempels. De stad kent ook een aantal actieve writers – heerlijk op z’n Italiaans uitgesproken – die de muren van de stad maar ook bussen, trams en metro’s van hun signatuur voorzien.

Waar velen van ons alleen maar onleesbare teksten en vandalisme zien, zien sommige anderen er kunst in. Op het weblog XX Roma bijvoorbeeld wordt vandaag precies twintig jaar graffitigeschiedenis verzameld, toegespitst op de ‘versieringen’ die te zien zijn op de Romeinse metro. Het is een enorme verzameling verhalen maar vooral beelden, van allerhande metrostellen die meestal grotendeels beklad zijn – en waar ik met moeite de toegeschreven signatuur in kan ontcijferen.

Persoonlijk heb ik niet zoveel op met deze ‘kunst’vorm, maar alleen al omdat het woord graffiti een Romeinse oorsprong heeft verdient het toch wel een plekje op mijn blog, vond ik.

Graffiti is volgens de etymologie naar alle waarschijnlijkheid afkomstig van het Latijnse werkwoord graffiare, krassen. De term werd voor het eerst gebruikt in 1841 (!), toen de archeoloog Avelino de opschriften in Pompeii probeerde te omschrijven. In deze oorspronkelijke archeologische betekenis staat graffiti voor eenvoudig aangebrachte tekeningen, spontane opschriften of inschriften van niet-officiële oorsprong. In het enkelvoud, graffito, verwijst het dan naar een tekst of tekening die in of op een muur gekrast, gegraveerd of geschreven is.

Ondanks de Romeinse oorsprong van het woord, zien veel Romeinen liever dat de writers hun stad met rust laten, zeker in het historisch centrum. Er is weliswaar een team dat 24 uur per dag inzetbaar is om de ergste graffiti direct te kunnen verwijderen, maar om de strijd tegen de writers niet bij voorbaat te verliezen, is er enige tijd geleden een gebied ingericht met stukken muur van in totaal zo’n 10 kilometer waar ze zich op kunnen uitleven.

Het grote voordeel is niet alleen dat de binnenstad zo hopelijk wat schoner blijft, maar ook dat de writers weer de tijd kunnen nemen voor hun graffiti. Ze hoeven immers niet snelsnel aan de slag, op hun hoede voor de politie, maar kunnen op hun dooie gemak een waar kunstwerk afleveren. Al is ook die graffiti niet aan mij besteed; ik kijk liever naar de inscripties aan de zijkant van de Ara Pacis, bijvoorbeeld. Molto più bello!

Lees ook het verhaal van Rosita Steenbeek over de Romeinse writers, dat ik eerder op Ciao tutti plaatste.

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *