Ga op pad met onze City Walks!

De duivel waart rond het Pantheon

Hoewel Michelangelo de koepel van het Pantheon beschouwde als werk van engelen, doen er ook duivelser verhalen over het Pantheon de ronde. Zo zou het gebouw in eerste instantie helemaal geen oculus (de opening in het dak) hebben gehad. De koepel was volledig dicht – en het Pantheon een donkere plek, waar alleen wat licht via de open deuren naar binnen stroomde.

Pas toen paus Bonifatius IV (608-615) het Pantheon bezocht, nadat dat door Phocas aan de kerk was geschonken, kreeg het gebouw zijn beroemde opening in het dak. Op miraculeuze wijze, want toen Bonifatius omhoog keek en een kruisteken in de lucht maakte, opende het plafond zich in een perfect ronde cirkel.

Uiteraard bestaat er ook een alternatieve versie voor dit verhaal, zoals we van veel Italiaanse monumenten twee bijzondere, conflicterende verhalen kennen. Dat verhaal speelt zich wel af tijdens hetzelfde moment; Bonifatius die het Pantheon zegent. Zijn kruisteken had echter toen geen gevolgen, pas bij de eerste tonen van het Gloria in Excelsis Deo ontstond er onrust in het gebouw. Alle begraven demonen wilden als de wiedeweerga weg van deze nu christelijke plek, en vochten zich een weg naar boven. Een van de grootste duivels maakte een opening in het plafond waardoor ze konden ontsnappen – zie daar de oculus.

Ook buiten het Pantheon is er nog een duivels verhaal te vertellen. Er was ooit ene Baialardus in de stad, een man met magische krachten. Deze Baialardus wilde een pact met de duivel sluiten. Voordat dit helemaal rond was, kreeg hij echter berouw. Hij bekeerde zich en trok als pelgrim naar Jeruzalem en Santiago de Compostela (volgens het verhaal op één dag, maar dat lijkt me zelfs voor een magiër een beetje te gortig).

Toen hij terugkeerde in Rome en het Pantheon bezocht om te bidden, werd hij voor de deur opgewacht door niemand minder dan de duivel, die de man aan zijn belofte wilde houden. De tovenaar was echter overtuigd van zijn misstap en vluchtte pijlsnel de kerk binnen, waar de duivel hem niet zou volgen. Terwijl Baialardus het ene na het andere gebed afvuurde, liep de duivel woedend rondjes rond de kerk. Toen hij een beetje was afgekoeld, was zijn route zo uitgesleten dat er tot op de dag van vandaag een sleuf te zien is.

Treed echter niet in de voetsporen van de duivel; je weet nooit waar je dat brengt. Baialardus zag dat gelukkig op tijd in, al vertelt het verhaal niet of hij na deze vlucht in het Pantheon ooit nog is lastiggevallen door de duivel of dat deze zijn verlies pakte, na al die rondjes rondom het Pantheon.

Ontdek onze droomplekken in Italië!

2 reacties

  1. Een prachtig verhaal over die Baialardus ik heb me wild gezocht om iets meer over hem te vinden totdat ik ontdekte dat je zijn naam schrijft als Bailardus

    zie http://it.wikipedia.org/wiki/Pietro_Bailardo

    het is een leuk verhaal

    een fijne dag
    Roberto

  2. Ciao Roberto,
    tja die naam, daar zijn zelfs de Wikipedianen het niet over eens. What’s in a name…
    In het Italiaans is het Pietro Bailardo of Pietro Baialardo, in het Nederlands dus Bailardus of Baialardus. Dat laatste vond ik wat Italiaanser klinken 😉
    Hoe zijn naam ook moge wezen, het verhaal dat aan hem kleeft is gelukkig eenduidiger!
    Buona giornata!
    Saskia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *