Ga op pad met onze City Walks!

Bari, non basta una giornata…

Gisteren vertelde Sophie al over haar eerste avontuurlijke half uurtje in Bari. Ze beleefde er echter nog veel meer in de korte tijd die het cruiseschema haar toestond. Venite? Gaan jullie mee?

Bari-Vecchia (1)

Sophie: ‘Met een goede espresso achter de kiezen stap ik de rest van mijn avontuur in Bari tegemoet. Op naar de kerk die mij eerder werd aangeraden door een aardige jongeman die stiekem best lid van de lokale maffiaclan zou kunnen zijn. Straatje links, straatje rechts en eccola, de San Sabino. De crèmekleurige voorgevel kijkt sereen op me neer en wenkt me als het ware naar binnen. De eerste deur door, de tweede deur door en daar sta je dan ineens tussen de Baresi tijdens hun zondagse mis. Het laatste gebed kan ik nog net meepakken en de pastoor wenst zijn volgelingen daarop una buona domenica, een mooie zondag. Antonio il barista had gelijk, de man die eerder naast mij zijn shot cafeïne wegwerkte is inderdaad de pastoor himself. Che fortuna!

Bari-Vecchia (2) Bari-Vecchia (3) Bari-Vecchia (4)

De kerkgangers drukken elkaar stevige zoenen op de wangen en wisselen de laatste nieuwtjes uit. Ik vang onbedoeld een glimp op van de warmte die leeft onder de lokale bevolking en prijs mijzelf opnieuw gelukkig. In geen enkele souvenirshop is zo’n herinnering immers te koop. Ik volg de kletsende menigte naar buiten en sta even stil bij het uitzicht op zee. Achter mij speelt een groepje jongemannen een potje kaart en voor ik het weet heb ik ze vastgelegd op de gevoelige plaat. Alweer een onbetaalbaar kijkje in het dagelijkse leven van i Baresi.

Bari-Vecchia (5) Bari-Vecchia (6)

Al wandelend stuit ik op de meest typische taferelen; voetballende buurtkinderen, opaatjes die even goed voor hun krantje gaan zitten en een jongetje dat opgaat in zijn zelfbedachte spelletje. Voor bijna iedere deur hangt witte vitrage inclusief een creatief motiefje waardoor naar binnen gluren iets moeilijker wordt gemaakt. Soms kun je met behulp van een windvlaag echter wel zien hoe moeder de vrouw druk bezig is met de lunch, hoe steil de trappen in de kleine huisjes zijn en welk televisiekanaal favoriet is.

Of je ziet de hele familie gewoon op straat zitten, naast de rekjes met kleurige was of naast de bakken waarin de vers gemaakte orecchiette (oortjes) liggen te drogen, de pastaspecialiteit uit Puglia. Mannen en vrouwen zitten vaak apart hun ding te doen waardoor de rolverdeling ook in één klap duidelijk is. Hoe zuidelijker je gaat, hoe traditioneler het wordt.

Bari-Vecchia (7) Bari-Vecchia (8) Bari-Vecchia (9) Bari-Vecchia (10) Bari-Vecchia (11) Bari-Vecchia (12)

Een vergeeld stuk papier tegen een winkelruit geplakt vertelt dat er panzerotti caldi op mij liggen te wachten en ik volg mijn neus achterna de pasticceria in. Deze gefrituurde deegtraktatie gevuld met gesmolten mozzarella en tomaat is een lokale specialiteit die ik mij ondanks de naderende lunchtijd heerlijk laat smaken. Lijnen kan thuis wel weer. De bakker en zijn vrouw vertrouwen tussen de heerlijke happen door dat het fijn wonen is in Bari. Het is niet al te groot en je hebt dus geen auto nodig. Ideaal.

Ons korte gesprekje wordt onderbroken door een goed geklede man op leeftijd die de dolci voor de zondagse lunch komt halen. Ze spreken elkaar aan met U en gebruiken hiervoor het ouderwetse en extreem formele Voi in plaats van het modernere en in het midden en noorden van Italië meer gebruikelijke Lei. Cosa mangiate? (‘Wat eet u vandaag?’) vragen ze aan elkaar – en dat is eigenlijk ook het enige gespreksonderwerp. Tekenend voor de lokale cultuur.

Bari-Vecchia (13) Bari-Vecchia (14) Bari-Vecchia (15) Bari-Vecchia (16)

Weg van de massa verdwaal ik opzettelijk tussen de steegjes en word ik raar aangekeken door Raffaele, een jongetje van rond de acht jaar oud. ‘Ben je verdwaald? Ben je alleen? Mag ik een foto maken?’ vraagt hij mij recht op de man af. ‘Nee, ik ben niet verdwaald en ja ik ben alleen. Vind je dat raar? Hier, probeer maar een foto te maken.’ Hij schiet achter elkaar foto’s van ‘zijn pleintje’ en instrueert me te poseren ‘tong naar buiten en twee vingers omhoog.’ Het resultaat mag er wezen.

Bari-Vecchia (17) Bari-Vecchia (18) Bari-Vecchia (19)

Ondanks de machtige panzerotto van eerder wil ik toch ook graag de lokale keuken uitproberen. Een tentje dat helemaal leeg is, maar tegelijkertijd typisch Bari schreeuwt trekt mijn aandacht. Ik vraag de obers van Antica Osteria delle Travi of ik even snel wat mag eten. Ze kijken me een beetje moeilijk aan want ze verwachten eigenlijk ieder moment alle groepen, communies en families die op zondag hun samenzijn vieren door middel van een heerlijke dis. Ik zeg dat ik zo weer weg ben aangezien ik het cruiseschip moet halen. Een bordje pasta kan er gelukkig wel vanaf.

Bari-Vecchia (20) Bari-Vecchia (21)

Ik luister aandachtig naar het menu want een kaart hebben ze niet. Des te beter. Het worden oma’s verse maltagliati met artisjokken, pecorino en mosselen. Een combinatie die mij zal benieuwen. Samen met een snufje van de zelfgemaakte pepertjes blijkt dit een gerecht om in koeienletters naar huis over te schrijven. De huisgemaakte, siroopachtige limoncello rondt de smaaksensatie in klasse af en ik wou dat ik kon blijven om lang en breed na te genieten in de oudste trattoria van Bari. Maar helaas, mijn Italiaanse schip wacht op mij. Of beter gezegd, het wacht niet en ik moet dus vaart maken. Met een volle buik en een vol hart vertrek ik de horizon tegemoet, met een nieuwe liefde op zak: bella bella Bari.’

Trek gekregen van Sophies avontuur? Je vindt Antica Osteria delle Travi, uit 1813, aan de Largo Chiurlia 12 in Bari Vecchia.

Voor we vanmiddag verder varen, laat Sophie jullie nog even meegenieten van het lokale straatbeeld:

Bari-Vecchia (22) Bari-Vecchia (23) Bari-Vecchia (24) Bari-Vecchia (25) Bari-Vecchia (26) Bari-Vecchia (27)Bari-Vecchia (28) Bari-Vecchia (29)

Ontdek onze droomplekken in Italië!

2 reacties

  1. Mooi stuk en het smaakt zeker naar meer. Daar wil ook nog eens graag naartoe. Maar ja, waarheen eigenlijk niet in Italië.

  2. Dank je wel voor het mooie artikel en de foto’s. Heel herkenbaar. Onze ervaring is ook dat La città vecchia een bezoek waard is. De bevolking is gastvrij en de sfeer ongedwongen. Echt een aanrader. Wij gaan komend jaar weer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *