Ga op pad met onze City Walks!

Terugblik op een zomer in Monferrato

Terwijl wij in het zuiden vertoefden, bracht onze nieuwe stagiaire, Eline, een heerlijke week door in Piemonte. Vandaag doet ze verslag:

Piemonte-Eline (2)

‘Een week in Piemonte is altijd te kort. De regio die ieder seizoen iets bijzonders te bieden heeft, weet mij bij tijdens ieder bezoek weer te verrassen. Tussen de heuvel van Monferrato ligt de gemeente San Salvatore, in de provincie Alessandria. In het centraal gelegen Locanda Café treft de lokale bevolking van San Salvatore en van de naast gelegen gemeenten Lu Monferrato en Valenza elkaar dagelijks voor koffie, wijn, bier en een gezellige babbel. En laat ik nou precies tegenover het café logeren.

Vanaf mijn balkon heb ik uitzicht op een klein marktplein waar iedere ochtend verse groenten en fruit worden verkocht. Aan de overkant kijk ik uit op een prachtig, met bloemen versierd woonhuis en op de trap die naar het druk bezochte café leidt. De eigenaar van het appartement heb ik vorige zomer ontmoet, toen ik twee maanden als au pair verbleef bij een Italiaanse familie in Valenza. Met gebrekkig Engels bleef hij herhalen: ‘my house is your house’. Inmiddels verblijf ik voor de tweede keer bij hem. Nu? Tijd om erop uit te gaan, de echte Italiaanse sfeer te proeven, het ritme eigen te maken en vooral niet op mijn horloge te kijken.

Met vliegtuig, bus, trein en auto vervoer ik mezelf van Eindhoven naar San Salvatore. Bij aankomst heb ik precies een half uur de tijd om me op te frissen en klaar te maken voor de Sagra dell’Uva, letterlijk vertaald het festival van de druif. In Lu Monferrato wordt dit gevierd met een heerlijk feestmaal en geweldige lokale wijnen op een klein marktplein. Italianen schuiven in de avond aan kleine plastictafels en luisteren vanaf hun tuinstoeltjes naar live muziek. De sfeer is optimaal, een bijzonder begin van de week.

Piemonte-Eline (6)

Onder begeleiding van vier Italiaanse vrienden bekijk ik de handgeschreven menu- en wijnkaart. Er is keuze uit vis, vlees en groenten. Na een kwartiertje wachten vloeit de Barbera rijkelijk, geniet ik van inktvis in smaakvolle tomatensaus (volgens de kaart polpo in guazzetto) en de mannen van verse ravioli en gestoofd vlees. Alles vers bereid en geserveerd op plastic borden. Nadat de laatste drupjes saus zijn weggeveegd met stevig brood, zetten we de avond voort op camping Valmilana voor meer live muziek, heerlijke wijn en Italiaanse dance moves.

De volgende dag is helaas regenachtig, maar prima voor het reguliere bezoekje aan de buitenlandse supermarkt. Ik laat mij vertellen dat de Italianen in de zomer slechts koffie drinken voor ontbijt en pas eten rond lunchtijd. Door het warme weer hebben ze minder honger. Mijn buik rommelt inmiddels flink, en op de terug weg van de supermarkt gooi ik met het raam open en mijn voeten op het dashboard, om de minuut een grote abrikozenpit naar buiten. Heerlijk. In de zon die inmiddels begint te schijnen, drinken we koffie bij Caffè Boasi in Valenza.

In de middag wandel ik, bewapend met camera, door de uitgestorven straten van San Salvatore. De Italianen buiken uit na de lunch en ik bewonder de traditionele straatjes die steil omhoog en omlaag lopen. Op het hoogste punt van San Salvatore staat een enorme toren, ooit gebouwd in opdracht van Theodoor II, markgraaf van Monferrato. In de toren zit een enorm gat, een overblijfsel van de negentiende-eeuwse onafhankelijkheidsoorlog waarin een kanon de toren raakte. Het uitgestrekte uitzicht en het bijgelegen park zijn een heerlijke plek om even tot rust te komen.

Piemonte-Eline (3) Piemonte-Eline (4) Piemonte-Eline (5)

Na een simpel home-made diner van mozzarella, eigen geplukte tomaten, basilicum, salade, gegrillde courgette en gebakken vis, vermaken we ons opnieuw met live muziek in de bar waar we die ochtend koffie dronken. De Italiaanse vriendengroep verzamelt zich en de Engelse taalvaardigheden lijken te verbeteren. De sfeer en gezelligheid maken het compleet. Dit is thuiskomen.

De dagen erna bezoeken we onder andere het pittoreske Frassinello Olivola, een klein dorpje met veel leuke terrasjes. In het naast gelegen Ottiglio bevindt zich het bekende hotel/restaurant Cave di Moleto, waar we prachtig uitzicht hebben over de wijnvelden. Op de binnenplaats van het restaurant drinken we geweldige witte wijn en krijgen we er van het huis salami en grissini bij.

Piemonte-Eline (8)Piemonte-Eline (7)

De volgende ochtend is het altijd zo bruisende Locanda Café geheel uitgestorven. Het is 15 augustus, Ferragosto, oftewel Maria Hemelvaart. We rijden naar Alessandria waar slechts één bar geopend is. Na de koffie ontmoeten we de vriendengroep aan het zwembad, een van de weinige openbare gelegenheden die open is. ‘s Avonds kook ik voor de Italiaanse mannen en eten we a casa. Het glaasje limoncello als dessert drinken we in Valenza, waar een fenomenale zangeres het publiek aandachtig laat luisteren.

Inmiddels heb ik er drie dagen San Salvatore en omsterken opzitten, en wil ik mijn horizon verbreden. Al vroeg vertrekken we naar het Gardameer, op bijna drie uur rijden van San Salvatore. Het is de afstand in de auto meer dan waard. Met een zingende Italiaan achter het stuur, probeer ik te slapen – onmogelijk. Aangekomen in Desenzano neem ik de boot naar Sirmione, een eiland midden in het Gardameer. De kleurrijke vitrines van de ruim vertegenwoordigde gelateria’s doen me het water in de mond lopen.

Piemonte-Eline (1)

Het meer is helderblauw en de begroeiing kleurrijk en geurig. Een trip om niet te vergeten. Op het kleine kiezelstrand werk ik rustig een paar uurtjes aan mijn kleurtje, waarop ik na een wijntje in een plaatselijke enoteca de boot terug neem naar Desenzano.

Piemonte-Eline (9)

De laatste dagen breng ik voornamelijk door aan het zwembad en in Locanda Café, waar de barman reeds weet dat als ik met een van de Italiaanse vrienden binnenkom er óf twee koffie óf twee spumante op tafel moeten komen. De aperitivo’s vinden voornamelijk plaats in de zwembadbar met een flesje wijn op tafel, panini en vers fruit.

Drie avonden op rij dineer ik heerlijk buiten de deur. Visplateaus met octopus, inktvis en zalm, gegrilde gamba’s, perfect gebakken doch ondefinieerbare vis en geweldige salades met smaakvolle tomaten. Restaurant La Trinità in Lu Monferrato is een echte aanrader. Hier eet je in een overdekte serre de meest simpele, maar zeer smaakvolle Italiaanse gerechten. Buiten staat een schommelstoel waar je de avond kunt afsluiten met een kopje koffie. En zo deden we het.

Het minst leuke is de altijd lange terugrit naar vliegveld Orio al Serio. Tijd om naar huis te gaan. Maar Marco Borsato, half Italiaans, weet het mooi te verwoorden. Afscheid nemen bestaat niet. Italia, a presto!’

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *