Ga op pad met onze City Walks!

Planken vol Parmaham en Nederlands vakmanschap

Vanochtend vertelden we al over de grote trots van Parma: de gekroonde prosciutto di Parma. We hebben deze ham op heel wat plekken mogen proeven, maar de lekkerste kregen we voorgeschoteld bij Da Lino, een kleine, gezellige enoteca (wijnbar) die wordt gerund door Lino en zijn vrouw.

Lino schotelde ons enorme planken met vleeswaren voor, met naast de beroemde Parmham ook pancetta, culaccia, stroghino, mortadella en meer verrukkelijke vleessoorten waarvan hij steeds trots de totale bereidingswijze uit de doeken deed.

Da-Lino-1 Da-Lino-2

De arme man was een beetje overdonderd door zo’n groep stranieri – en besloot zijn uitleg dan ook in het Italiaans te doen. ‘Sacha’, zoals hij Saskia noemde, moest dan maar vertalen. Zo gezegd, zo gedaan – al viel dat soms niet mee als Lino alle onderdelen van een beest opnoemde die in het vlees verwerkt zaten. Onze Italiaanse anatomiekennis kan duidelijk nog een opfriscursus gebruiken, maar met gebaren en verwijzingen naar zijn eigen lichaam kwamen we een heel eind.

Tot hij de plank rond van uitleg had voorzien en weer op de eerste vleessoort wees. Waren we nu de tel kwijt? Dit was toch ‘gewoon’ Parmaham? Lino wees er nog eens nadrukkelijk op en zei vol trots: ‘Parma M’. Parma Emme, dus, aangezien de M in het Italiaans zo wordt uitgesproken. ‘Parma M?’ vroeg Saskia vertwijfeld. ‘Is dat een nieuw soort keurmerk voor de onvolprezen Parmaham?’

Na enige herhaling van Lino’s kant viel het kwartje. Lino probeerde het uitlegrondje nog eens dunnetjes over te doen in het Engels. Parma HEM dus, waarbij, de h zoals gewoon is bij Italianen ergens in de keel van de spreker verdwijnt. Hilariteit alom, natuurlijk, niet in het minst bij Lino zelf, die bovengemiddeld trots is op zijn ‘Engels’. We brachten maar een toost uit op deze bijzondere ham en al het andere lekkers.

Da-Lino-3 Da-Lino-4 Da-Lino-5 Da-Lino-6 Da-Lino-7

Overigens werd dit alles mede mogelijk gemaakt door Nederlands vakmanschap, want op een prominente plek in de enoteca prijkt een snijmachine van Berkel. Dankzij dit stukje Nederland serveert Lino zijn vleeswaren in ragfijne plakjes, waardoor de zoete smaak van de Parmaham nog meer tot zijn recht komt.

Berkel-snijmachine Berkel-snijmachine-2

Lino was maar wat trots dat zijn enoteca zo in de smaak viel bij de medelanders van deze machine en trakteerde ons na al die vleeswaren op een fles zelfgestookte likeur. Een hele verademing na al die ham!

Da-Lino-likeur

Mocht je binnenkort in Parma zijn, ga dan zeker even bij Lino langs (je vindt zijn enoteca aan Borgo Onorato 12a) om te genieten van de enige echte Parma HEM en zijn unieke gastheerschap!

2x per week Italiaanse inspiratie

Meld je aan voor de Ciao tutti nieuwsbrief - en ontvang de digitale editie van onze City Walk Klassiek Rome als cadeautje:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

3 reacties

  1. Las ik net een artikel over culatello (‘het lekkerste kontje van Italië’), hier heb je het o.a. over culaccia. Is dat geheel iets anders of is het een meervoudsvorm?

  2. Culaccia lijkt wel op culatello, qua uiterlijk en qua smaak, maar wordt op een iets andere manier bewerkt (bijvoorbeeld niet ingepakt te drogen gehangen) en is dus volgens de strenge Italiaanse leer net weer anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *