Zoekresultaten voor musea rome

Heiliger dan de paus

Mijn rondreis door het zuiden van het Italiaanse schiereiland sluit ik af in Napels. Volgens veel inwoners van het noorden van Italië behoort alles ‘onder Rome al tot Afrika’, maar die mening deel ik zeker niet. Het is anders dan het noorden, zeker, primitiever soms, maar ook authentieker, wijzer, natuurlijker misschien. In Napels sluipt alweer wat ‘noordelijkers’ in het alledaagse leven. Hoewel de koffie er sterker is dan in Rome en hoewel de mensen er luidruchtiger zijn dan waar dan ook, is de stad de afgelopen jaren georganiseerder geworden. Musea zijn gerenoveerd en kennen veel bredere openingstijden, het openbaar vervoer …

Lees meer »

I Bronzi di Riace – gebronsde mannen uit zee

In het zuiden van Italië bevindt zich het grootste museum ter wereld, althans volgens de Franse archeoloog Salomon Reinach. In 1928, toen een paar vissers er in de zee bij Marathon in plaats van vissen originele Griekse beelden opvisten, schreef hij: ‘Het rijkste museum van oudheden in de hele wereld ligt op een voor ons ontoegankelijke plek; op de bodem van de Middellandse Zee.’ Ook voor de kust van Calabrië zijn een aantal belangrijke ontdekkingen gedaan. Zo zijn er vlak bij het plaatsje Riace twee bronzen mannen uit zee opgehaald. In zijn boek De Middellandse Zee – Een persoonlijke geschiedenis …

Lees meer »

Caravaggissimo

Vorig jaar was het precies 400 jaar geleden dat Caravaggio overleed – reden voor verschillende Romeinse musea om een tentoonstelling te wijden aan deze schilder, zijn leven en zijn werk: Caravaggio a Roma – Una vita dal vero In het Archivio di Stato (dat gevestigd is in het prachtige Palazzo della Sapienza, op een steenworp afstand van het Pantheon en Piazza Navona) wordt tot 15 mei 2011 voor de eerste keer in de geschiedenis het ware verhaal van Caravaggio verteld! Aan de hand van de originele documenten, schetsen en getuigenissen ontdek je de enige echte waarheid over het leven van …

Lees meer »

Venetië: stedelijk museum of moderne stad?

Hoe mooi en sprookjesachtig Venetië ook is, zeker in de winter, je kunt je tijdens een bezoek aan La Serenissima niet onttrekken aan de problemen waarmee de stad te kampen heeft. Eergisteren schreef ik al over acqua alta, het hoge water dat de stad zo nu en dan overspoelt. Maar de stad heeft ook zwaar te leiden onder het toerisme, hoe dubbel dat misschien ook klinkt. Ruim twintig jaar geleden maakte men zich al zorgen over de grote gevolgen van het massatoerisme voor de stad en haar gebouwen. Zo schrijft Christian Bec in zijn Geschiedenis van Venetië: ‘Zelfs wanneer men …

Lees meer »

Georgia’s kooklessen

Georgia Grey is de ‘rising star’ van de culinaire scene in New York. Ze werkt bij een van de meest populaire restaurants waar ze avond aan avond de sterren van de hemel kookt. Zo ook de dag dat de beroemdste recensent van de stad komt eten. De avond is een doorslaand succes en de beloning in de vorm van drie vorkjes (het hoogst haalbare resultaat) lijkt dan ook niet meer dan een formaliteit. Als de recensie wordt gepubliceerd en Georgia niet drie, maar slechts een halve vork toebedeeld heeft gekregen, zijn haar culinaire dagen in New York geteld. Als ook …

Lees meer »

Vergeten steden

Na thuiskomst uit Rome vond ik een briefje in de bus met daarop de mysterieuze woorden ‘Net terug uit Rome en je kunt al weer op reis naar Vergeten steden…’ Nieuwsgierig maakte ik het bijbehorende pakje open – waaruit een prachtig prentenboek tevoorschijn kwam: ‘De steden van nu zijn zoals ze zijn. We kennen ze allemaal. Maar dat is niet altijd zo geweest. Heel lang geleden waren er bijna geen steden en die enkele die je kon bezoeken, waren onderling zo verschillend en zo vreemd dat jullie mij niet zouden geloven als ik erover vertelde. Toch ga ik dat doen, …

Lees meer »

Titiaan & Tiepolo

Of het toeval was of een vooruitziende blik, vlak voor vertrek had ik in mijn koffer nog een beetje ruimte weten te creëren voor twee boeken die nu wel heel goed van pas kwamen: De kunst van het kijken – Italiaanse renaissance schilderkunst en Het roze van Tiepolo. De kunst van het kijken werpt een nieuw licht op de Italiaanse renaissanceschilderkunst. In begrijpelijke taal en chronologische volgorde worden aan de hand van 180 meesterwerken van bekende kunstenaars als Botticelli en Mantegna, Perugino en Leonardo da Vinci, Rafael en Michelangelo, Correggio en Titiaan evenveel basisbegrippen uit de renaissance toegelicht. Concepten en …

Lees meer »

Dorsoduro – de levendigste wijk van Venetië

Na een weekendje Rome zijn we weer terug in Venetië en wel in de wijk Dorsoduro. De wijk is vernoemd naar de zandbank die precies op deze plek uit het water van de lagune omhoog stak, en die door de inwoners van andere delen van de stad dorso duro, harde rug, werd genoemd. Toen bleek dat de zandbank maar zelden onder water liep, waren de eerste nederzettingen al snel een feit – en was Venetië een wijk rijker. Dorsoduro is in de loop der tijd uitgegroeid tot een van de meest kunstzinnige wijken van de stad. Niet alleen vind je …

Lees meer »

In je eentje in de Sixtijnse Kapel

Even een kijkje nemen in de Sixtijnse kapel is er meestal niet bij, als je een weekendje in Rome bent. Eerst wacht je een enorme rij en vervolgens schuifel je achter ontelbaar veel medetoeristen langs de uitgebreide collectie van de Vaticaanse musea. Als je dan eindelijk in de Cappella Sistina, de Sixtijnse Kapel, bent aanbeland, krijg je bijna geen gelegenheid om even stil te staan en het plafond op je in te laten werken. Je moet met de stroom mee, snel door de kapel heen, met een vluchtige blik naar boven en naar opzij, hup, naar buiten. Foto’s maken, zodat …

Lees meer »

Een Florentijnse bruid

ARS VITINAM MORES ANINUMQUE EFFINGERE POSSES PULCHRIOR IN TER RIS NULLA TABELLA FORET Zo luidt de tekst op het cartellino op de achtergrond van dit schilderij. Het is een variatie op de slotregels van een epigram van Martialis, die zich in net zulke bewoordingen uitliet over een jeugdportret van Marcus Antonius Primus. De woorden vormen, net als het lieftallige portret, een compliment voor het jonge meisje: ‘O kunst, als jij de zeden en de geest zou kunnen uitbeelden, dan zou er op aarde geen mooier schilderij te vinden zijn.’ Het meisje dat op dit schilderij is afgebeeld is de jonge Giovanna degli Albizzi. In 1486 …

Lees meer »

Verleidelijke Venussen

De Galleria degli Uffizi heeft ontelbaar veel kunstwerken in haar collectie waarbij de hoofdrol is weggelegd voor Venus, de godin van de Schoonheid. Op het schilderij dat ik gisteren besprak, The Tribuna of the Uffizi van Johann Zoffany, zie je vooraan een van de beroemdste werken waarop Venus staat afgebeeld, de Venus van Urbino van Titiaan. Het schilderij is op het doek van Zoffany een beetje een vreemde eend in de bijt, aangezien het in die tijd in Florence nog niet zo gewoon was om een vrouw zo open en bloot af te beelden, zonder enige bedekking en zonder een …

Lees meer »

Napels zien en leven

Men zal u, Napels, nooit vergeten. Uw leven is een lachend Feest En u gedenkend, zal men altijd weten, dat ik uw Dichter ben geweest. Zo nam Jacob Israël de Haan in 1919 afscheid van Napels, een stad waar hij kort verbleef op weg naar Palestina. Hij sloot de stad echter ondanks dit korte verblijf onmiddellijk in zijn hart. Hoe dat kon, daar had hij geen verklaring voor. In zijn eigen woorden: Hoe kan ik een Stad zóó beminnen, Waar ik zóó kort verbleef? In Napels vond De Haan naar eigen zeggen het geluk: ‘Napels zien en dan Jeruzalem. Neen: …

Lees meer »