Ga op pad met onze City Walks!

La dolce vita volgens Verhoeven

‘Ik heb er jarenlang ’s nachts van gedroomd dat ik de assistent van Federico Fellini mocht worden. […] Die wens had natuurlijk alles te maken met zijn la dolce vita uit 1960, in mijn ogen een kunstwerk, een wonder van elegantie.’

Zo begint Paul Verhoeven in zijn nieuwe boek Volgens Verhoeven het stuk over La dolce vita, de bekendste film die Fellini heeft geregisseerd en die, mede door de nachtelijke scène in de Trevifontein, op ieders netvlies staat gegrift. Verhoeven schrijft een prachtig eerbetoon aan Fellini’s meesterwerk, waarvan ik een tweetal fragmenten graag met jullie deel:

‘Door zijn rol van begaafde society-journalist – zeg maar de Italiaanse Henk van der Meyden – komen we gedurende het verhaal in de meest uiteenlopende milieus terecht, maar Marcello’s tragiek is natuurlijk dat hij feitelijk een underachiever is. Iemand met zijn talenten zou eigenlijk een grote roman moeten schrijven, en Marcello beseft het. Hij probeert dat ook wel. We zien hem verwoed tikken in de verlaten strandtent van een badplaatsje waar een jonge serveerster Paola heel zorgzaam voor hem is. Maar alles wat hij schrijft, belandt uiteindelijk verfrommeld in de prullenbak. Hij is te veel versnipperd geraakt door het verleidelijke uitgaanscircuit van Rome. De feestjes, de drankjes, de sterren, de vrouwen, het spel, het zoete leven, la dolce vita. […]

Aan het einde van de film zien we dat hij zijn literaire ambities maar heeft opgegeven. Als hij dat meisje Paola opnieuw ontmoet, kan hij zich haar nauwelijks herinneren. Zij maakt van een afstandje typegebaren in de lucht, zo van: ‘Weet je nog dat je bij mij aan je grote roman zat te schrijven?’ Hij wil haar niet meer begrijpen. En hij toont dat met een intens treurig, verontschuldigend gebaar.’

Fellini is een meester in dit soort fantastische scènes. Sinds ik met Rosita Steenbeek over het terrein van Cinecittà liep, weet ik dat elk moment van de film in Studio 5 is gedraaid, behalve de nachtelijke scène bij, of beter gezegd in, de Trevifontein. Onvergetelijk, maar voor Verhoeven is een ander fragment misschien wel het allermooiste stukje uit de film:

‘Een van de allermooiste scenes vind ik de ontmoeting van Marcello met zijn vader. Zo eenvoudig opgezet, maar zo doeltreffend. Marcello en zijn vaste fotograaf Paparazzo nemen die vader mee naar de KitKat-nachtclub, en dan blijkt hij een nog veel grotere charmeur dan zijn zoon.’

Al Verhoevens andere prachtige woorden over La dolce vita lees je in Volgens Verhoeven, waarin Paul Verhoeven je mee op reis neemt door de filmgeschiedenis. Er komen veel Italiaanse klassiekers aan bod, zoals Otto e mezzo, Il giardino dei Finzi Contini en Il vangelo secondo Matteo, maar ook The Godfather, Ben Hur en – de meest recente – The Artist. Heerlijk om bij weg te dromen en een goede reden om al die klassiekers komende winter weer eens te kijken!

Volgens Verhoeven – op stap door de filmgeschiedenis met Paul Verhoeven
Paul Verhoeven & Rob van Scheers
ISBN 9789023472537
€ 29,90
De Bezige Bij

Bestel Volgens Verhoeven via deze link bij bol.com

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *