Ga op pad met onze City Walks!

Italy – love it or leave it

Het is geen geheim dat ik dol ben op Italië en alles wat met Italië te maken heeft: de taal, de keuken, de cultuur, het landschap, de Italianen en hun gastvrijheid… De liefde voor Italië betekent echter niet dat ik mijn ogen sluit voor de economische en politieke situatie in het land.

Jongeren die ik interview of met wie ik spontaan in gesprek raak, benijden mij – vanwege mijn baan, de vrijheid die we in Nederland hebben, de keuzes die ik kan maken, de creativiteit die ik in mijn werk kwijt kan… Voor velen van hen is de situatie niet zo rooskleurig: er is weinig werk, en als er al werk is, is het vaak niet binnen het gebied van studie of ver onder niveau.

Zo staarde ik eens verbaasd naar een beeldschoon, intelligent ogend meisje dat uit een van de karretjes kwam gekropen die de Romeinse straten een beetje schoon moeten zien te houden. Ze ving mijn verbaasde blik en keek me haast verontschuldigend aan. Ik glimlachte en vroeg haar of ze dit werk al lang deed. Ze haalde haar schouders op: elke dag was er één teveel, voor een cum laude afgestuurde literatuurwetenschapper.

Het gebrek aan een toekomst waarin je je talenten kunt inzetten voor de samenleving is precies het probleem waar Luca Ragazzi en Gustav Hofer op stuitten. Deze twee jonge Italianen zagen afgelopen jaren veel van hun vrienden vertrekken naar Berlijn, Londen en Barcelona. Stuk voor stuk creatieve en talentvolle mensen die in Italië geen toekomst meer zagen. Ze zijn de onzekerheid over een baan, het feodale universiteitssysteem en de algemene reactionaire houding en onverschilligheid inzake mensenrechten en de nog immer aanwezige vriendjespolitiek zat.

Gustav vindt dat de tijd is aangebroken om ook naar het buitenland te trekken, terwijl Luca hem wil overtuigen van de vele goede kanten van Italië, zoals de passie en de betrokken mensen die elke dag keihard werken om het leven te verbeteren. Ze geven elkaar zes maanden de tijd te geven om opnieuw van hun land te gaan houden en dan de balans op te maken om te blijven of te verhuizen naar Berlijn.

In een oude Fiat 500 crossen ze dwars door het land op zoek naar die symbolische verhalen, die vele anekdotes en de echte Italiaan. Hun belevenissen legden ze vast, hetgeen resulteerde in de film Italy – Love it or leave it, die nog tijdens het Berlusconi-tijdperk te zien was in de Italiaanse filmzalen.

De film is volgende maand, om precies te zijn op woensdag 19 september, te zien tijdens het festival Film by the Sea in Vlissingen. Via De Smaak van Italië maak je kans op kaartjes – maar (let wel: de kaartjes zijn alleen geldig bij afname van het dinerarrangement op dezelfde dag bij La Piccola Italia – zie de Smaak-site voor meer informatie).

Een voorproefje vind je op de website van de film, met o.a. een trailer, foto’s, grappige wallpapers en e-cards, zoals deze bijzondere plattegrond van een bijzonder land, de prachtige, kleurrijke Fiat-plaat en de zonnige zomeransicht:

Ontdek onze droomplekken in Italië!

4 reacties

  1. Purtroppo…de situatie is zo erg…de mooiste dorpjes lopen leeg, de oudjes blijven achter en de jongeren zoeken het geluk ergens ver weg van hun familie. Het is heel spijtig en hopelijk komt er echt heel snel verandering in…die film wil ik wel echt zien.

  2. Ja triest maar waar. Overigens leuke kaarten om af te drukken en op te sturen!
    Grazie !

  3. http://www.google.nl/search?q=dudovich+posters&hl=nl&prmd=imvns&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=vbkvUPusKeKw0AXU-YDoDA&ved=0CGEQsAQ&biw=1440&bih=715

    Hoop dat de film ook in amsterdam of amstelveen komt.

    wat prachtige plaatjes/ posters betreft Elly zie de link hierboven over marcel dudovich een van de belangrijkste 20 ste eeuwse italy illustrators/reclame illustrator er zitten ook fiats bij

    en katrien het is inderdaad heel triest al die jongeren die geen job hebben maar zolang het systeem van protectionisme/patronage en clientelisme nog functioneert
    ( en dat geven de italianen zelf ook toe ) is er geen kans op verbetering.!!!!

    In de trein naar rome heb ik echt tel gesprekjes gehoord als mijn oom die op ministerie x werkt zorgt wel dat ik daar een baan krijg en in het bedrijfsleven idem
    leeggelopen dorpjes is al een heel oud verschijnsel niet alleen in italie in frankrijk heb je de zgn villes desertes ( een proces sinds de late middeleeuwen)

    triest maar het is zo helaas in frankrijk worden die verlaten dorpjes vaak door projectontwikkelaars opgekocht hoe dat in italie gaat ???

  4. We zouden mèèr italiaanse hoog-en minder hoog opgeleide jongeren naar Nederland moeten halen, uit ervaring (ik heb er 14 jaar gewoond) weet ik dat ze heel serieus zijn, harde werkers en een aanwinst voor Nederland.
    Maja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *