Ga op pad met onze City Walks!

Berlusconi en de Italianen

Hij rolt van het ene bunga bunga-schandaal in het andere, heeft 90 procent van de media in handen en is vele malen aangeklaagd wegens corruptie, fraude en meineed. In 2008 werd hij voor de derde keer premier. Mr. B. domineert al twintig jaar het leven in Italië. Wat is zijn geheim?

De internationale bestsellerauteur Beppe Severgnini formuleert in zijn nieuwe, bijzonder onderhoudende boek tien factoren die het succes van Berlusconi verklaren, zoals de haremfactor (de Italianen kunnen alleen maar dromen van Silvio’s relatie met vrouwen), de Zeligfactor (Berlusconi wórdt een Arabier als hij met een Arabier praat) en de menselijke factor (‘Hij lijkt op ons. Hij is een van ons.’)

Dit verhelderende boek over de figuur Berlusconi en het Italië van vandaag gaat eigenlijk over ons allemaal in Europa. De behoefte aan een aansprekende leider lijkt namelijk overal groter te worden. Misstappen van geliefde leiders worden met de mantel der liefde bedekt. En in veel Europese landen lijkt rechts betere politieke technieken in huis te hebben dan links.

Een fragment:

‘Dit boek komt voort uit een ander boek, La testa degli italiani, uitgegeven in Italië in 2005, in 2006 in de Verenigde Staten (onder de titel La Bella Figura) en sindsdien in een dozijn andere landen, waaronder in Nederland als Italianen voor gevorderden. Tijdens mijn rondreis door Europa en over de wereld wist ik na elke boekpresentatie al wat de eerste vraag van het publiek zou zijn, nog voordat hij gesteld werd: ‘Hoe zit het met Berlusconi?’

Soms was het een verontwaardigde vraag, andere keren nieuwsgierig. Buitenlanders, van welke politieke kleur dan ook, konden simpelweg het lange succes van de man niet begrijpen, en begrijpen het nog steeds niet. Ze weten alleen dat hij het Italiaanse politieke toneel beheerst en al zeventien jaar lang het belangrijkste – sommigen zeggen: het enige – gespreksonderwerp is sinds hij in de politiek is beland.

Waarom kunnen buitenlanders het bijna niet begrijpen? Omdat als het hoofd van de Italianen al mysterieus is, de onderbuik zelfs nog ondoorgrondelijker is. Als psychologie lastig is, dan is gastro-enterologie misschien wel volkomen onbegrijpelijk.

Ik werd me hiervan bewust toen ik voor The Economist schreef (1993-2003), voor de Londense Sunday Times (1993-1994), voor het tijdschrift Time (2008) en voor The New York Timesyndicate (2007-2009). Mijn vermoeden werd bevestigd toen ik in 2010 werd uitgenodigd door de Italian Society van de London School of Economics (lse) om over de kwestie te praten. Bij die gelegenheid – donderdag 4 februari 2010, aula D202 – koos ik als titel: Signor B.: An Italian Mirror? en gebruikte ik voor het eerst mijn verklaring aan de hand van factoren die de basis vormden van dit boek.

Dezelfde vraag – hoe is het mogelijk dat jullie Italianen Berlusconi hebben gekozen, gesteund en verdedigd? – wordt mij met indrukwekkende regelmaat gesteld door de vele journalisten en schrijvers die ik in Italië en in het buitenland ontmoet. Ik heb in hen eerder nieuwsgierigheid dan vooringenomenheid gezien. In tegenstelling tot Italiaanse verslaggevers wilden zij oprecht begrijpen hoe het zat.

Dezelfde houding, moet ik zeggen, heb ik teruggezien bij Italiaanse jongeren. In dit geval gaat het niet om ontmoetingen met lezers. Ik heb nooit overwogen om langs de scholen te gaan om te praten over Berlusconi (een aantal ouders zou enthousiast zijn, andere woedend). De jongeren die ik bedoel, zijn mijn zoon, zijn vrienden, veel neefjes en nichtjes, kinderen van vrienden, kennissen, jonge bezoekers van mijn forum Italians op Corriere.it. Telkens als het onderwerp werd aangesneden – in Italië is dat nauwelijks te vermijden – merkte ik dat ik nieuwe en nieuwsgierige mensen voor me had, met oprechte interesse in een man die – of je hem nou mag of niet – alomtegenwoordig was terwijl zij opgroeiden. Er zijn tussen 1994 en nu andere belangrijke politieke figuren geweest, maar als jullie denken dat een achttienjarige zich de politieke zelfmoord van Romano Prodi in 1998 herinnert, dan hebben jullie het mis.

Wat valt er nog meer te zeggen? Ach ja, een gemeenplaats mag wel voor deze keer: de geschiedenis zal over hem oordelen. Want nu kan de zaak niet verjaren: Silvio Berlusconi zal beoordeeld worden.’

Lees Severgnini’s hele verhaal in

Berlusconi en de Italianen
Beppe Severgnini
vertaald door Miriam Bunnik
ISBN 978 90 468 1030 9
€ 19,95
Nieuw Amsterdam Uitgevers

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *