Ga op pad met onze City Walks!

Tipicamente Italiano

Onlangs vierde Libreria Bonardi, de Italiaanse boekhandel in Amsterdam, haar 35-jarig bestaan. Om dit te vieren werden er niet alleen veel flessen prosecco ontkurkt, maar ook een nieuw boek gedoopt, met de veelzeggende titel Tipicamente Italiano (‘Typisch Italiaans’).

Voor deze tweetalige uitgave vroegen de eigenaren van Bonardi een aantal Italiaanse schrijvers wat volgens hen ‘typisch’ Italiaans is. Zij stuurden hen uiteenlopende bijdragen toe, die vervolgens door talrijke vertalers werden vertaald. Het resultaat is een bloemlezing van verhalen van 35 hedendaagse Italiaanse auteurs en 36 Nederlandstalige vertalers (plus drie amateurvertalers). Vormgever Joost van de Woestijne en fotograaf Maarten Wouters maakten er een gezamenlijk geheel van, dat sinds kort te koop is – bij Libreria Bonardi uiteraard.

 

Een van de vertalers die heeft meegewerkt aan Tipicamente Italiano is Miriam Bunnik. Op haar blog schrijft ze hier uitgebreid over. ‘Haar’ schrijver, Matteo B. Bianchi, tekende een verhaal op over mode in Milaan, waarvan ik vandaag een klein voorproefje mag geven:

‘Zoals alle Milanezen, moest ik leren leven met de aanwezigheid van de mode.
Ik heb aan den lijve ondervonden dat in discotheken en cocktailbars die regelmatig worden bezocht door fotomodellen, de prijzen van consumpties verdriedubbelen. Dat het tijdens de modeweken onmogelijk is om een taxi te vinden. Dat tijdens een modeshow complete wijken het risico lopen te worden lamgelegd door drie rijen dik geparkeerde auto’s. Dat een aantal rondgaande urban legends over de kuren van stylisten absurd genoeg overeenkomt met de werkelijkheid. En dat iedereen die in welke hoedanigheid dan ook in de modebranche werkzaam is zichzelf beschouwt als behorend tot een andere wereld dan die waarin gewone mensen leven.

Ik heb al meer dan tien jaar een vriend en dat houdt tot mijn grote opluchting in dat ik de flirtfase in de clubs voorbij ben.

In Milaan antwoordt een derde van de homo’s die je tegenkomt op de vraag ‘Wat doe jij in het leven?’ met een duidelijk superieure houding: ‘Ik werk in de modebranche.’ En ook al ben jij een astrofysicus, voorbestemd om de Nobelprijs te winnen, je zult er nooit in slagen dezelfde brutaliteit in je blik te vatten. Het maakt ook niet veel uit of bovengenoemde zin zich na een grondiger onderzoek op meer prozaïsche wijze vertaalt in: ‘Ik werk in een Gucci-winkel.’ Ze hoeven alleen maar in de nabijheid van het begrip mode te zijn om zich deel te voelen van een elite, ook al zijn ze de meest marginale uitloper ervan. Sommigen hebben de neiging details toe te voegen als: ‘Wist je dat Nicole Kidman vandaag bij ons was?’ Dat specificeren ze dan vol enthousiasme met opengesperde ogen en op een schelle toon die te verstaan lijkt te geven dat Kidman niet zo zeer naar de zaak was gekomen om te winkelen maar om hen persoonlijk te ontmoeten. Het idee dat iemand dit vertoon van vermeende intimiteit met filmsterren pathetisch zou kunnen vinden komt nooit in hen op. Vanuit hun perspectief ben je overduidelijk een loser, omdat geen enkele Nicole Kidman vandaag in jouw astrofysische laboratorium is langsgekomen, en de rotatie-as van de aarde en de ramkoers van de asteroïden zijn gespreksonderwerpen van niets vergeleken bij de allesoverheersende terugkeer van het magenta-rood en overgooiers.

Iets van hun minachting heb ik wel verdiend. Ik kleed me heel slecht, ik haat shoppen en in tijdschriften sla ik de modereportages meteen over, ook al zou ik die foto’s juist heel erg nodig hebben om wat inspiratie op te doen voor het verbeteren van mijn uiterlijk. Maar ik weet niet wat ik ermee moet, het zit niet in mijn aard. Misschien ben ik ook genetisch niet helemaal in orde, aangezien ik homo ben en niet geïnteresseerd in mode. Een vreemde eend in de bijt.

Toch kan iemand die ongevoelig is voor mode en in elke andere Italiaanse plaats woont rustig proberen de aanwezigheid ervan te negeren. In Milaan is dat onmogelijk. Mode omringt je, vormt je, achtervolgt je.

Stylisten bezitten restaurants, discotheken, kunstgaleries, cafés. De gigantische reclamemuren zijn deel gaan uitmaken van de stadsinrichting (al decennialang bekleedt Armani de wand van een gebouw in via Broletto met zijn posters. Als mensen daar met elkaar afspreken, zeggen ze: ‘We zien elkaar bij de Armani-muur,’ alsof ze zeggen: ‘We zien elkaar voor het Sforzesco-kasteel’). De modelabels sponsoren evenementen, festivals, sportmanifestaties, concerten.

Overal waar hij komt, ziet een Milanees tekenen van de mode. Hij kan er gewoonweg niet omheen.’

De rest van Matteo’s en Miriams verhaal, plus alle andere typisch Italiaanse verhalen, lees je in Tipicamente Italiano. Het boek is zowel per mail als telefonisch te bestellen bij Libreria Bonardi (het kost € 19,95), maar een bezoekje aan deze Italiaanse boekhandel op Amsterdamse bodem is – als je in de buurt bent – ook een aanrader. De gegevens vind je hieronder.

Libreria Bonardi
Entrepotdok 26
1018 AD Amsterdam
tel. 020-6239844
www.bonardi.nl
| lb@bonardi.nl

Lees ook mijn blog over La mia Olanda,  een eerdere uitgave van Bonardi

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *