Ga op pad met onze City Walks!

Sta passando novembre

We hebben alweer een paar novemberdagen achter ons gelaten. De herinnering aan de langgerekte zomer vol zon, ijsjes en tot laat buiten zitten met een glas wijn begint langzaam te vervagen en plaats te maken voor decemberplannen. Pepernoten en gevulde speculaas worden in enorme hoeveelheden ingeslagen om uit te delen aan Italiaanse vrienden en de gesprekken gaan vooral over wat we met kerst gaan eten – en waar.

In Italië verrijzen de eerste stapels panettonedozen in de winkels, de etalages hangen vol met feestelijke kleren voor de kerstdis en de straten zijn prachtig versierd. Met een beetje geluk schijnt de zon overdag nog volop en kunnen we – net als vorig jaar – ook eind november nog zonder jas op een terras lunchen en ’s avonds onder de vijgenboom een glas rode wijn drinken.

Toch is november ook een beetje een melancholische maand. Niet alleen omdat het steeds vroeger donker wordt, de bomen kaler en kaler worden en de wind zich uitleeft en door de verlaten straten waait, maar ook omdat november de herinnering aan een overleden vriendinnetje extra dichtbij brengt. Ooit struinden we samen door Rome, slurpten we van dezelfde spaghetti en staken we ons hoofd door de bloemen boven aan de Spaanse Trappen. Ondanks het feit dat we samen een muntje in de Trevifontein gooiden, zijn we nooit meer samen teruggeweest.

Drie jaar geleden maakte ze in december een einde aan haar leven. In november worstelde ze met van alles, maar bovenal met zichzelf. Ze zag niet meer hoe mooi ze was, hoe bijzonder, hoe geliefd. Een gemis dat in de maand voor haar overlijden net een beetje pijnlijker is dan de rest van het jaar.

Daarom voor haar dit prachtige lied van Eros Ramazzotti, dat gaat over een meisje van in de twintig dat zelfmoord pleegt. Eros: ‘Het lied is een poging om haar te helpen, wat bij voorbaat mislukt was omdat zij er niet in slaagde in deze wereld te leven. Ik stel me voor en hoop dat zij nu rust heeft gevonden.’ Ook de titel heeft iets hoopvols: november gaat voorbij. En zoals de zanger in de laatste regels benadrukt: het had niet zo moeten gaan, we zijn een beetje meer alleen hier, maar voor jou is het beter.

Luister en lees maar mee:

E’ per te
questo bacio nel vento,
te lo manderò lì
con almeno altri cento.

E’ per te,
forse non sarà molto,
la tua storia, lo so,
meritava più ascolto
e magari, chissà,
se io avessi saputo,
t’avrei dato un aiuto.

Ma che importa oramai,
ora che
puoi prendere per la coda una cometa
e girando per l’universo te ne vai,
puoi raggiungere, forse adesso, la tua meta,
quel mondo diverso che non trovavi mai.

Solo che
non doveva andar così,
solo che
tutti ora siamo un po’ più soli qui.

E’ per te
questo fiore che ho scelto,
te lo lascerò lì
sotto un cielo coperto.

Mentre guardo lassù,
sta passando novembre
e tu hai vent’anni per sempre,
ora che
puoi prendere per la coda una cometa
e girando per l’universo te ne vai,
puoi raggiungere, forse adesso, la tua meta,
quel mondo diverso che non trovavi mai
non trovavi mai…

Puoi raggiungere, forse adesso, la tua meta,
quel mondo diverso che non trovavi mai.
Solo che non doveva andar così,
solo che tutti ora siamo un po’ più soli
tutti ora siamo un po’ più soli qui
è per te.

Ontdek onze droomplekken in Italië!

2 reacties

  1. Nooit geweten, de gedachte achter dit liedje. Er is ook een hele mooie Spaanse versie, als duet met de ex-zangeres van Oreja di VanGogh https://www.youtube.com/watch?v=hyXQCQT6kZQ

  2. salerno luci d’artista 2012
    Una favola!!

    Bellisima la ciitrà di Salerno in questo momento! Migliaia di luci che decorano la città fino a gennaio 2013. Diversi filmetti su youtube

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *