Ga op pad met onze City Walks!

Cacciucco – Toscaanse vissoep

Na het boek van Joost Overhoff met de overheerlijke titel Cacciucco, vandaag het recept voor deze traditionele Toscaanse vissoep, zoals ik het vertaalde voor Het grote Italiaanse kookboek, dat in maart gaat verschijnen (maar waarover ik uiteraard tegen die tijd nog uitgebreid ga berichten). Buon appetito!

Ingrediënten
(voor 4 personen)

500 g schelpdieren (mosselen, vongole)
1 kg gemengde vis
600 g inktvisjes
300 g garnaaltjes
1 ui
1 wortel
1 stengel bleekselderij
2 teentjes knoflook
1 rode peper
een bosje peterselie
1 glas droge witte wijn
500 g ontvelde tomaten
oud brood
7 eetlepels extra vergine olijfolie
zout

Laat de mosselen en de vongole een paar uur goed weken in een teiltje met een ruime hoeveelheid water. Borstel de schelpen goed schoon. Gooi de open schelpen weg. Maak de vis, de inktvisjes en de garnaaltjes schoon en snijd ze in kleine stukken.

Verhit de olijfolie in een koekenpan en bak hierin de gesnipperde ui, de fijngesneden wortel en bleekselderij, de fijngehakte knoflook, de in ringetjes gesneden rode peper en de fijngehakte peterselie. Voeg na een paar minuten de inktvisjes en de garnaaltjes toe en warm ze even mee. Schenk de wijn erbij en draai het vuur even goed hoog.

Voeg dan de fijngeprakte tomaten toe en breng de soep op smaak met een snufje zout. Laat de soep 10 minuten doorkoken en voeg dan de stukjes vis toe. Warm ze ongeveer een half uur mee.

Schenk er dan nog een beetje warm water bij en voeg ook de mosselen en de vongole toe. Doe het deksel op de pan en laat de vissoep op middelmatig vuur nog enkele minuten goed doorwarmen. Serveer de vissoep met sneden geroosterd brood.

Ontdek onze droomplekken in Italië!

3 reacties

  1. Ziet er zeer smakelijk uit. Ga ik zeker binnenkort eens proberen te maken.

  2. Anneke van Bostelen

    Mooi verhaal. Ik was op 3 mei 2010 in Livorno. Ik dacht dat het een bruisende en levendige stad was. We gingen er eten ter gelegenheid van de achtste verjaardag van Julian. Vrienden van ons en haar ouders waren er ook bij. We hebben flink veel gelopen met hongerige kinderen op zoek naar een eetgelegenheid die open was (ja, het was nog vroeg, half acht ’s avonds ofzo) en waar plek was voor zes volwassenen, vier kinderen en een baby. De stad viel me tegen, eerlijk gezegd, al heb ik nog best aardige foto’s gemaakt van de binnenhaven. Na lang sjokken en dichte deuren belandden we in een onooglijk tentje waar we hartelijk werden ontvangen. We hebben er heerlijk gegeten en zelfs voor de moeder van mijn vriendin, die geen gluten mag, werd iets speciaals gemaakt. Een mooie herinnering! Zo kwam alles toch nog goed met mij en Livorno. Van de Cacciucco had ik toen nog niet gehoord, helaas.

  3. Ziet er heerlijk uit en kan niet slecht zijn met al die (h)eerlijke ingrediënten. Als Italofan ga ik dit zeker proberen. Ga alleen de hoeveelheid vis/zeevruchten per persoon halveren, 2,5 kg voor 4 personen lijkt me veel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *