Ga op pad met onze City Walks!

Si, si, antipasti!

Nine Boor heeft een tussenjaar genomen. Ze gaat onder meer de taal leren van het land dat haar doet stralen: Italië. Ze verhuist naar Napoli en laat ons geregeld meegenieten.

nine-napels-haven nine-napels-vanaf-vesuvius

Nine: ‘Maandag 2 januari. We zouden naar een eilandje voor de kust van Napels gaan, maar in plaats daarvan stond ik samen met een vriendin op het politiebureau uit te beelden hoe Oudejaarsavond verlopen was. Geen Engels pratende agenten (en ik spreek nog nauwelijks Italiaans), geen vertaalmachines, geen woordenboeken, maar met handen en voeten een aangifte doen. Dat kan alleen in Napels.

Zo begon mijn avontuur in Napoli. Omdat de dief die het op mijn tas gemunt had waarschijnlijk niet verwacht had dat ik sterk zou zijn, mislukte zijn plan. Wel brak mijn bril in honderd stukjes en ben ik een ervaring op een Napolitaans politiebureau rijker.

nine-napels-januari-2017

Door dit begin twijfelde ik een tel of ik er wel goed aan had gedaan, studeren in Napels. Maar die gedachte maakte al gauw weer plaats voor mijn eerdere gevoelens en liefde voor de stad.

Tja, leerden onze Napolitaanse vrienden ons, dat straatje had je natuurlijk niet in moeten gaan. Logisch, dat je beroofd werd… Maar we leerden ook dat een vriendschap die je met een Napolitaan hebt gesloten voorgoed is. We werden meegenomen van het ene goede restaurant naar het andere, van de ene local naar de andere (helemaal aan de andere kant van de stad) en er werd ons op het hart gedrukt dat ze zo blij waren dat wij er weer waren. Ook leerden we de taal die we moeten spreken als mannen vervelend waren. En dat we niet in bepaalde straatjes moeten komen, ’s nachts.

nine-vesuvius nine-vesuvius-vanuit-sorrento

Napels in de winter
Zelfs in de winter is de Vesuvius prachtig, de Lungomare eindeloos en de zee hemelsblauw. Zelfs in de winter zijn de barista’s vereerd dat je in hun stad bent, helemaal als je vertelt dat je gekomen bent om Italiaans te leren. Ze kussen je handen, geven je gratis koffie en willen met je dansen.

Ook de dame van wie ik mijn kamer huur, ontving me met open armen. Op mijn tweede dag werd ik uitgenodigd voor de verjaardag van haar zoon, met alle familie en heel veel lekker eten. En toen ik de derde dag vroeg mijn bed indook omdat ik na de eerste dag school zo moe was, kwam ze me een typisch Napolitaans toetje, een graffe brengen. Prego Nina, per te. Buonanotte Nina!

Ze spreekt alleen Italiaans, dus ik leer snel veel woorden. Riscaldatore, kachel, bijvoorbeeld. Die moest geplaatst worden in mijn kamer, want het is nog nooit zo koud geweest in Napels.

Si si, antipasti!
Maar het gaat nog wel eens mis, met de taal. Zo kregen we, toen we ergens zonder onze vrienden zaten, alle antipasti, omdat ik dacht dat hij ze opsomde, en even wegliep, maar toen hij terugkwam blijkbaar had gedacht dat we alles wilden omdat ik net iets te vaak ‘Si si!’ zei.

nine-napels-mozzarella-bruschettafoto: Rosalie Voortman

De Napolitanen in het restaurant moesten lachen, toen ze onze verschrikte ogen zagen. ‘Hoe gaan die Nederlandse meisjes dat allemaal opeten!?!’, moeten ze gedacht hebben. Ook wij vroegen ons dat af…

Onze vrienden vonden het erg grappig, toen we het vertelden. ‘Niet te vaak ‘si si!’ zeggen, Nina, want dan krijg je alle antipasti!’

nine-napels-piazza-plebiscitonine-napels-kerk-koepel nine-napels-markt

Napoli, een stad met duizenden gezichten. Een stad waar nog zoveel te ontdekken valt en een stad waar ik nu al zoveel van houd. En wat betreft de kleine achterafstraatjes waar je beter niet kan komen… die heb je ook in Amsterdam. Daar is het eten alleen niet zo goed, de zee niet zo blauw en de mensen niet zo gastvrij. Bovendien spreken ze daar mijn taal al. Gelukkig ben ik nog een paar maanden in Napels, dus genoeg tijd om de eilandjes alsnog te bezoeken! Alla prossima!’

Ontdek onze droomplekken in Italië!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *